Research Article

RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ

Volume: 8 Number: 1 July 8, 2024

RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ

Abstract

Sağlık, sakatlık ya da hastalığın olmayışı değil, biyolojik, psikolojik ve sosyal yönden tam bir iyilik haline karşılık gelmektedir. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, her ne kadar hem ülkemizde hem de Dünya’nın pek çok ülkesinde biyolojik temelli sağlık politikaları ve buna dayalı hizmet sunumunun olgusal gerçekliğine rağmen, sağlık; biyolojik, psikolojik ve sosyal bileşenleri ile beraber sistemli bir bütünün çerçevesini oluşturmaktadır. Başka bir deyişle sağlık salt biyolojik bir iyilik hali olmayıp, psikolojik ve sosyal boyutları da ayrılamaz, bölünemez özelliklere sahip olup, kritik öneme haizdir. Ruh sağlığı, bireylerin duygusal, psikososyal ve mental yönden iyilik halidir. Ruh sağlığı hizmetleri ise, bireylerin psikolojik, duygusal ve sosyal iyilik halini desteklemek amacıyla sunulan hizmetlerdir. Ruhsal yönden iyi olma hali, bireylerin üretken, toplumsal ilişkilerinde uyumlu olmayı ve de yaşam becerisine sosyal işlevselliğe sahip olmayı gerekli kılar. Bu nedenle ruh sağlığı politikaları ile sosyal politikaların uyum ve işbirliğine dayalı bir bütünlük içinde hareket etmeleri gerekmektedir. Bu olgusal gerçeklik ise her iki politika alanının zorunlu birlikteliğini doğurur. Ruh sağlığı politikaları toplumun ruh sağlığını koruma ve iyileştirme amacıyla geliştirilen stratejiler, yasalar ve uygulamalardır. Sosyal politika da, toplumun genel refahını artırmayı hedefleyen, özellikle sağlık, eğitim, sosyal güvenlik, sosyal hizmet ve istihdam gibi alanlarda yapılan düzenlemeler ve uygulamaları içermektedir. Sosyal hizmet ise, bireylerin ve toplulukların refahını artırmak amacıyla profesyonel yardım ve destek sunan bir disiplindir. Başka bir deyişle, sosyal hizmetler, bireylerin ve toplumların refahını artırmak için tasarlanmış profesyonel müdahalelerdir. Bu müdahaleler, bireylerin yaşam koşullarını iyileştirmeyi, sosyal adaleti sağlamayı ve insan haklarını korumayı amaçlar. Ruh sağlığı, insanların yaşamın zorluklarıyla başa çıkabilme, üretken olma ve topluma katkıda bulunma kapasitesini etkiler. Sosyal hizmet, sosyo-ekonomik yoksunluk içinde bulunan bireylere sosyal ve ekonomik destek sağlayarak, ruh sağlığı hizmet sunumunda ve psikiyatrik tedavi sürecinde kritik öneme haiz olan sosyal ve ekonomik destek fonksiyonlarını yerine getirir. Bunların yanı sıra psikososyal inceleme ve değerlendirme işlevini de yerine getirerek psikiyatrik tanı ve tedavi sürecinde kritik öneme haiz değerli bir profesyonel çalışmayı da gerçekleştirir. Bu da psikiyatrik sosyal hizmet uzmanının ruh sağlığı hizmet sunumunda stratejik ve hayati önemine işaret etmektedir. Bu yönüyle psikiyatri ile sosyal hizmet arasında organik bir ilişki vardır. Genel sağlığın uzmanlık alanlarından olan ruh sağlığı alanı ise sosyal hizmet disiplini ile sosyal, ekonomik ve çevresel koşulları ve özellikleri bakımından kompakt ve simbiyotik bir ilişki içinde olup, ruh sağlığı ve ruh sağlığı hizmetlerinin bu yapısal değişkenlere yönelik duyarlılığı yüksektir. Dolayısıyla ruh sağlığı ve ruh sağlığı hizmet sunumu sosyal hizmetin fonksiyonları ve müdahale araçları ile simbiyotik bir ilişki içindedir. Bu ilişkinin varlığı ise zorunlu bir sonuçtur.

Keywords

Ethical Statement

Azami ölçüde yazım kurallarına özen gösterilmiştir.

Thanks

Teşekkür ederim

References

  1. Akgül, İ. (2024). COVİD-19’un Ruh Sağlığı Politikalarına Yansımaları ve Bir Model Önerisi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü. Yayınlanmış Doktora Tezi.
  2. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
  3. Centers for Disease Control and Prevention [CDC] (2021). About Mental Health. Retrieved July 5, 2021 from https://www.cdc.gov/mentalhealth/learn/index.htm
  4. Çubuk, A. (1979). Sosyal Politika. Ankara: İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Yayını.
  5. Eikemo, T. A., & Bambra, C. (2008). The welfare state: a glossary for public health. Journal of Epidemiology & Community Health, 62(1), 3-6.
  6. Flatau, P., Galea, J., & Petridis, R. (2000). Mental health and wellbeing and unemployment. Australian Economic Review, 33(2), 161-181.
  7. Glasby, J., Tew, J., & Fenton, S. (2021). UK mental health policy and practice. In G.
  8. Ikkos & N. Bouras (Eds.), Mind, State and Society: Social History of Psychiatry and Mental Health in Britain 1960–2010 (pp. 93-102). Cambridge: Cambridge University Press.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Political Science (Other)

Journal Section

Research Article

Publication Date

July 8, 2024

Submission Date

June 9, 2024

Acceptance Date

June 30, 2024

Published in Issue

Year 2024 Volume: 8 Number: 1

APA
Akgül, İ. (2024). RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ. Hakkari Review, 8(1), 16-31. https://doi.org/10.31457/hr.1498441
AMA
1.Akgül İ. RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ. Hakkari Review. 2024;8(1):16-31. doi:10.31457/hr.1498441
Chicago
Akgül, İsmail. 2024. “RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ”. Hakkari Review 8 (1): 16-31. https://doi.org/10.31457/hr.1498441.
EndNote
Akgül İ (July 1, 2024) RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ. Hakkari Review 8 1 16–31.
IEEE
[1]İ. Akgül, “RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ”, Hakkari Review, vol. 8, no. 1, pp. 16–31, July 2024, doi: 10.31457/hr.1498441.
ISNAD
Akgül, İsmail. “RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ”. Hakkari Review 8/1 (July 1, 2024): 16-31. https://doi.org/10.31457/hr.1498441.
JAMA
1.Akgül İ. RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ. Hakkari Review. 2024;8:16–31.
MLA
Akgül, İsmail. “RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ”. Hakkari Review, vol. 8, no. 1, July 2024, pp. 16-31, doi:10.31457/hr.1498441.
Vancouver
1.İsmail Akgül. RUH SAĞLIĞI HİZMET SUNUMUNDA SOSYAL HİZMETLERİN YERİ VE ÖNEMİ. Hakkari Review. 2024 Jul. 1;8(1):16-31. doi:10.31457/hr.1498441