AİDİYET DİYALEKTİĞİ: KAVRAMSAL, FELSEFİ VE POLİTİK BİR İNCELEME

Aidiyet Diyalektiği kavramı ilk defa bu araştırmanın yazarı tarafından yazılan “Aşiret ve Siyaset İlişkisinin Gömülü Kuram Bağlamında Analizi: Van Örneği” isimli makalede ortaya atılmıştır. Söz konusu makalenin konusu Doğu Anadolu’da sosyolojik bir aidiyet olarak kabul edilen aşiret olgusunun Van ili örneğinde insanların algısındaki yerini tespit etmektir. Çalışma, gömülü Teori (Grounded Theory) bağlamında analiz edildiği için söz konusu teorinin ilkeleri bağlamında bir kavram türetilmiştir. Bu kavram aidiyet diyalektiği olmuştur. Çünkü yapılan çalışmada aşiret olgusu bazı mülakatçılar tarafından olumlu bulunurken; bazı mülakatçılar da bu olguyu olumsuz ve toplumsal olarak ayrıştırıcı bulmuştur. Aşiret olgusunu olumsuz olarak değerlendiren ve bununla ilgisi olmadığını dile getiren mülakatçılar da aslında aşiret aidiyetlerinin olduğunu ifade etmeye çalışmışlardır. Dolayısıyla aşirete karşı hem uzaklaşma hem de yakınlaşma davranışının dışında bir çelişkili durum gözlenmiştir. Bu çelişkili durumdan bir tez ve buna karşı olan anti-tezin birleşiminden oluşan sentez durumu bizi Herakleitos, Hegel ve Marks’ın üzerinde kafa yorduğu diyalektik kavramına yönlendirmiştir. Tabi kavram, türetildiği makalenin sınırlarına riayet etmek için kısa tutulmuştur fakat bu kavramın bilimsel göstergeler doğrultusunda geniş bir perspektiften ele alınıp değerlendirilmesi mecburiyeti ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla bu çalışma söz konusu makalede ulaşılan “aidiyet diyalektiği” kavramı ile ilişkilendirilerek açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırmanın temel sorusu “Aidiyet diyalektiği kavramı nedir ve hangi koşullara bağlı olarak ortaya çıkmıştır?” şeklinde belirlenmiştir. Bu araştırma ile akademik alana yeni bir kavram kazandırmak veya sosyal ve beşeri bilimlere yeni bir soluk katmak için aidiyet diyalektiği kavramını genişletme ve daha açık bir şekilde değerlendirme çabası içine girilmiştir.