Müslümanlar tarafından, sübûtu açısından en sahîh eser olarak kabul edilen Sahîhu’l-
Buhârî’nin, İslâmî ilimlerin bütün alanlarında tetkik edilmesi ve ilmi değerlendirmelerin sağlıklı
yapılabilmesi için eserde uygulanan usûllerin açığa çıkarılması önem arz etmektedir.
Buhârî’nin işaret etmekle yetindiği bu usûllerden biri, çeşitli nedenlerle eserine zenginlik kattığı
mutâba‘at kullanımında gösterdiği ustalığıdır. İster kullanım amacı, ister işaret ettiği derin
bilgi hazinesi olsun, isterse eserinin kıymetini arttıran birer unsur olarak mutâba‘at, hadis
usulü ve rivâyet ilimlerinin kurallarının çoğunu bünyesinde barındırmaktadır. Bu çalışmada
Sahîhu’l-Buhârî’de kullanılan mutâba‘atın bütün yönleri ele alınmasa da, bilinmesi gerekli
görülen bazı yönleri açığa çıkarılmaya çalışılmış, mutâba‘atın kullanımı şekli, usulü, sayısı ve
amaçları gibi hususlar incelenmiş ve hem eseri hem de musannifini daha yakından tanımak
hedeflenmiştir.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Publication Date | June 30, 2014 |
| Published in Issue | Year 2014 Volume: 12 Issue: 1 |