Osmanlı İlim Geleneğinde Buhârîhânlık
Abstract
İmâm Muhammed b. İsmâ‘îl’in Câmi'u's-sahîh adlı eseri Kur’ân’dan sonra en sağlam
kaynak olarak kabul edilir. Sahîh hadisleri toplamada gösterdiği titizlik onun bu konuma
yükselmesini sağlamıştır. İslâm ümmeti de mezkûr kitaba gereken değeri göstermiş ve bu sağlam
kaynaktan Peygamberinin uygulamaları ve sözlerini öğrenme imkânı bulmuştur. Bu güvenilirlik
özellikle Osmanlı toplumunda Câmi‘u’s-sahîh’in baş tacı edilmesi sonucunu doğurmuştur
ki bunun neticesinde Buhârî’ye has ders geleneği oluşmuş, camilerde halka
Buhârî-i Şerîf okutan dersiâm efendilere Buhârîhân denilmiştir. Devlet kontrolüyle yaygınlaşan
bu uygulama camilerden türbelere, kütüphanelerden devlet kurumlarına kadar yaygınlaşmış
zor ve sıkıntılı zamanlarda ve özellikle savaş zamanlarında hatmedilmesi için devlet tarafından
emirler yayınlanmıştır. Mali kısmı kurulan vakıflardan karşılanmış ve Buhârîhânlara
maaş tahsis edilmiştir. Osmanlı toplum hayatının dinamiklerinden olan cami derslerinin en
önemli ayağını temsil eden Buhârî hatim geleneği Osmanlı ilim geleneğinin kendine has uygulamalarından
bir tanesidir.
Keywords
References
- Hadis Tetkikleri Dergisi, (HTD), VIII/1, 2010.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Mustafa Celil Altuntaş
This is me
Publication Date
June 30, 2010
Submission Date
March 9, 2010
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 2010 Volume: 8 Number: 1