Üçüncü Asır Hadis Musennefâtı Üzerine eş-Şâfiî’nin Etkisi

Abstract

Bu makalede, Muhammed b. İdrîs eş-Şâfi‘î’nin merfû hadisleri, sünnetin yegâne

kaynağı olarak tespiti ve onun yaklaşımının bazı hicrî III. yy. hadis kaynaklarındaki rivâyetlerin

sıhhatine etkisi ele alınmaktadır. Onun, sünneti merfû hadislere dayandırma gayreti bu

dönemde başlamış genel bir eğilimin tezahürü olarak düşünülebilir. Esasen, onun yaklaşımı

kendi dönemine kadar tedricen güçlenen bir eğilimin nihâî ifadesidir. Bu teşebbüsün hadis

literatürüne yansıması merfû hadisleri diğerlerinden ayırma çabalarında kendisini göstermiştir.

Hadis musennefatından maktû, mevkûf ve munkatı hadisleri çıkarma çabalarında

Şâfi‘î’nin dönemine gelinceye kadar güçlenmiş bir genel eğilimin etkisi varsa da, bu

yaklaşımın ve değişimin bazı araştırmacılar tarafından Şâfi‘î’ye atfedildiği de göz ardı edilmemelidir.

Keywords

• eş-Şâfiî,sünnet,hadis,merfû hadis,III. hicrî asır hadis musannefâtı

References

1. Hadis Tetkikleri Dergisi, (HTD), VII/1, 2019.