Abstract
Bu çalışma, İmâm ez-Zehebî’nin (ö. 748/1374) râvilerin hal tercümeleriyle ilgili
eserlerinde kaydettiği bilgilerden hareketle, akran râvilerin birbiri hakkındaki cerhlerine
yaklaşımını ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu bilgilerden hareketle, ez-Zehebî’nin akran
râvilerin birbiri hakkındaki cerhlerinin sebeplerini zikretmeye de özen gösterdiği ortaya
çıkmaktadır. Akran râviler arasındaki cerhin sebebinin, hased, çekememezlik, mezhebî
taassup olması durumunda ez-Zehebî bu cerhi reddetmiş, ancak akranlar arasındaki cerhin âdil, insaflı bir âlimden kaynaklanması durumunda ise kabul etmiştir. Bu araştırmayla, ez-
Zehebî’nin, sahâbîler arasında ortaya çıkan ve Ehl-i sünnet’in bu konudaki görüşünü de
şekillendiren ihtilafları ele alışında yaklaşımının beş esasa dayandığı ortaya çıkmıştır.
Çalışmada, sahâbe dışında, eserinde hayatlarına yer verdiği ve aralarında birbirine yönelik
cerh bulunan râviler konusunda ise ez-Zehebî’nin takip ettiği akranların cerhi ile ilgili on altı
esas tespit edilmiştir. Bu kaidelerin her biri genel itibariyle çok önemli ahlâkî değeri taşımakla
birlikte, özellikle cerh ve ta‘dîl ilmi açısından çok büyük bir kıymet taşımaktadır.
Keywords
Zehebî Akrân Müdebbec Cerh ve ta‘dîl Hadis Ricâl ilmi Nakdü’lhadîs
References
- Hadis Tetkikleri Dergisi, (HTD), VI/2, 2008.
Abstract
References
- Hadis Tetkikleri Dergisi, (HTD), VI/2, 2008.
Details
| Primary Language | Arabic |
|---|---|
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Publication Date | December 30, 2008 |
| IZ | https://izlik.org/JA84MH83GE |
| Published in Issue | Year 2008 Volume: 6 Issue: 2 |