Hadis Usûlü eserlerine kronolojik olarak bakıldığında, ilk asırlarda birçok ıstılahın farklı müellifler tarafından farklı tarifleri yapıldığı görül-mektedir. Bu bağlamda en genel geçer kaide ve tanımların yapıldığı eser olarak kabul edilmesi mümkün olan İbnü’s-Salâh’ın Mukaddime’si dahi söz konusu tanım çeşitliliğini ihtiva etmektedir. Buna bağlı olarak, kendi-sinden sonraki eserler de bu çeşitliliği Mukaddime esaslı olmak üzere sür-dürmüştür. Bu da sözü edilen eserin kuşatıcı otoritesini ortaya koymak-tadır. Hadis ıstılahlarına dair farklı tanımlar, sadece kadîm usûl literatü-rüyle de sınırlı kalmamış, ıstılahlardaki ince ayrımlar günümüze kadar da devam etmiştir. Bir ıstılah ilmi mahiyetindeki hadis usûlünün kendi için-deki bu dinamizmi, hadis usûlüne kendine bir vasıf ve kendi içinde bir hadis usûlü felsefesi birikimi kazandırmıştır. Bu çalışmada hadis usûlün-de karşılaşılan genelde eş anlamlı olarak kullanılmış, ancak zamanla kü-çük nüanslarla ayrılmış olan iki ıstılah, yani ‘tashîf’ ve ‘tahrîf’ kavramı incelenecek; mezkûr iki terimin tanımı, ortaya çıkış sebepleri, çeşitleri ve bu konuda yazılan eserler kısaca ele alınacaktır.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Religious Studies |
| Journal Section | Note |
| Authors | |
| Publication Date | July 1, 2020 |
| IZ | https://izlik.org/JA89NX68GM |
| Published in Issue | Year 2020 Volume: 18 Issue: 1 |