"Biz Engel Tanımayız" Projesi

Abstract

İnsanların engellilere karşı olan önyargı ve tutumlarından dolayı, engellilerin toplumsal yaşama katılmakta zorlandıkları bilinmektedir. Bu tutum ve davranışları eğitimle değiştirmek mümkündür. Engelli bireylerin toplumsallaşma süreci, günlük yaşam becerileri ve temel sağlık kuralları eğitimi ile desteklenmelidir. Bu düşünceden yola çıkılarak “Biz Engel Tanımayız” Projesi hazırlanmıştır.

AMAÇ: Projenin amacı; engelli çocukların yaşamlarını daha kolay devam ettirebilmeleri için temel sağlık bilgilerini aşılamak ve çocukların engellilerle ilgili farkındalığı arttırmaktır.

GEREÇ VE YÖNTEM: Proje süresince ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerine drama yaptırılarak engelli öğrencilerle nasıl iletişim kurabilecekleri anlatıldı. Verilen eğitim öncesi ve sonrasında öğrencilere ön test- son test yapıldı. Özel eğitim sınıfı öğrencilerine ise uygulamalı olarak ağız-diş sağlığı ve temel hijyen eğitimi verildi.

BULGULAR: Ön test-son test sonuçları Microsoft Office Excel 2007 programı kullanılarak karşılaştırıldı ve öğrencilerin öğrenme düzeylerine bakılarak anlamlı fark bulundu.

SONUÇ: Yapılan ön test-son testlerin sonunda ilkokul öğrencilerinin doğru cevap verme oranında % 80,11 artış oldu.

 

Anahtar Kelimeler: Engel, Engelli birey, Özel Eğitim.

Keywords

• -

-

Abstract

İnsanların engellilere karşı olan önyargı ve tutumlarından dolayı, engellilerin toplumsal yaşama katılmakta zorlandıkları bilinmektedir. Bu tutum ve davranışları eğitimle değiştirmek mümkündür. Engelli bireylerin toplumsallaşma süreci, günlük yaşam becerileri ve temel sağlık kuralları eğitimi ile desteklenmelidir. Bu düşünceden yola çıkılarak “Biz Engel Tanımayız” Projesi hazırlanmıştır. AMAÇ: Projenin amacı; engelli çocukların yaşamlarını daha kolay devam ettirebilmeleri için temel sağlık bilgilerini aşılamak ve çocukların engellilerle ilgili farkındalığı arttırmaktır.GEREÇ VE YÖNTEM: Proje süresince ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerine drama yaptırılarak engelli öğrencilerle nasıl iletişim kurabilecekleri anlatıldı. Verilen eğitim öncesi ve sonrasında öğrencilere ön testson test yapıldı. Özel eğitim sınıfı öğrencilerine ise uygulamalı olarak ağız-diş sağlığı ve temel hijyen eğitimi verildi. BULGULAR: Ön test-son test sonuçları Microsoft Office Excel 2007 programı kullanılarak karşılaştırıldı ve öğrencilerin öğrenme düzeylerine bakılarak anlamlı fark bulundu.SONUÇ: Yapılan ön test-son testlerin sonunda ilkokul öğrencilerinin doğru cevap verme oranında % 80,11 artış oldu

Keywords

• Engel, Engelli birey, Özel Eğitim

References

1. 5378 sayılı Engelliler hakkında kanun. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5378.pdf
2. TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) 2002 yılı verileri http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1017
3. Şahin S. (2010) Zihinsel Engelli Çocuklar İçin Program Geliştirme Ve Uygulama Dersi. Basılmamış Ders
4. Notları, Hacettepe Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü.
5. Ceylan, R¹, Aral, N². (2005) Gazi Üniversitesi¹, Kırşehir Eğitim Fakültesi², Yayınlanmış Makale.
6. Baykoç, N. (2011) Özel Gereksinimli Çocuklar ve Birlikte Eğitim. Eğiten Yayıncılık.
7. Baykoç, N. (1994) Zihinsel Engelli Çocuklarla İlgili Yeni Çalışmalar. Zihinsel Engelli Çocukların Temel
8. Sorunları. Eğitilebilir Çocuklar İş Okulu Çalışmaları Yayın No:1

9. Kargın, T., Baydık, B. (2002) “Kaynaştırma Ortamındaki İşiten Öğrencilerin İşitme Engelli Akranlarına Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi” Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
10. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulama. Gönül Yayıncılık.
11. Sinason, V. (2002) Çocuğunuzu Tanıyın, Engelli Çocuk. Altın Kitaplar Yayınları.
12. Darıca, N. Tuş, Ş. Abidoğlu, Ü. (2000) Otizm ve Otistik Çocuklar. Özgür Yayınları.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. Ve Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma
14. Yöntemleri. (3. Baskı). Ankara: Pegem Yayınları
15. Alyaprak, İ. (2006). “Üniversite Sınavına Hazırlanan Öğrencilerde Sınav Kaygısını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, İzmir.