Şiddete Tanıklık Etmiş Çocukların Sosyal ve Dil Gelişimleri ile Ebeveynlerine Yönelik Müdahale Programı: Koza Projesi
Abstract
AMAÇ
Ülkemizde şiddete maruz kalan kadınlar ve beraberindeki çocukları için belediye ve sivil toplum kuruluşları ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı kadın konukevlerinde barınma hizmeti sunulmaktadır. Kadın konukevinde kalmakta olan, çoğunlukla düşük sosyo-ekonomik düzeyden gelen ve şiddete tanıklık eden çocuklara yönelik bilgimiz dahilinde, ülke çapında uygulanan bir müdahale programı bulunmamaktadır. Bu programda çocukların sosyal ve dil gelişimleri ile annelerin ebeveynlik becerilerinin desteklenmesi hedeflenmektedir.
GEREÇ VE YÖNTEM
Çocuklar için iki farklı yaş grubuna yönelik olarak sosyal gelişimlerini ve dil gelişimlerini desteklemeyi amaçlayan program, haftalık üç saat olmak üzere bir ay süre ile devam edilmiştir. Benzer şekilde anneler için ebeveynlik becerilenini geliştirmeye yönelik program ise toplamda 12 saat uzunluğundadır.
BULGULAR
Dört hafta süren program sonrasında katılımcı annelerin ebeveynlik becerileri ön test ve son test puanları ile çocukların dil gelişim ve sosyal beceri ortalamalarında ön test ve son test değerleri arasında gelişme gözlenmiştir.
SONUÇ
Yapılan uygulama sonrasında kadın konukevlerinde kalmakta olan kadınların sık sık yer değiştirmek zorunda kalmaları nedeni ile katılım oranında düşüklük göstermiştir. Bu sebeple istatiksel olarak anlamlı farklılık ölçümlenememiştir. Ancak bireysel sonuçlardaki gelişme, programın düzenli katılım olması halinde etkili olduğunu göstermektedir.
Bu sonuçlar ışığında, düşük sosyoekonomik düzey ve şiddete tanıklık etmeleri nedeniyle iki kat risk altında bulunan bu çocuklara yönelik müdahalelerin kısa süreli olarak bile uygulanmasının yarar sağladığı görülmektedir. Bu özel gruba yapılacak olan müdahale programlarının ülke çapında yaygınlaştırılması büyük önem taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler: Risk grupları, Şiddete tanıklık eden çocuklar, Müdahale Programı
Keywords
References
- Anderson, C. A. & Bushman, B. J. (2002). Human Aggression. Annual Review of Psychology, 53, 27-51. Bandura, A. (2001). Social Cognitive Theory: An Agentic Perspective. Annual Review of Psychology, 52, 1-26. Baydar, N., Küntay, A., Cemalcılar, Z., & Gökşen, F. (2011) Türkiye’de Erken Çocukluk Gelişim Ekolojiler
- Araştırması Klavuzu. İstanbul: Koç Üniversitesi ve TEÇGE çalışması.
- Benitez, J. L., Fernandez, M., Justicia, F., Fernandez, E. & Justicia, A. (2011). Results of the Aprender a Convivir Program for Development of Social Competence and Prevention of Antisocial Behavior in Four- year-old Children. School Psychology International, 32(1), 3-19.
- Berkule-Silberman, S., Dreyer, B., Huberman, H., Klass, P., & Mendelsohn, A. (2010). Sources of parenting information in low SES mothers. Clinical Pediatrics, 49(6), 560-568.
- Berument, S.K. & Güven, A.G., TİFALDİ Alıcı Dil Kelime Alt Testi Kullanım Kılavuzu. “Kültür ve Turizm
- Bakanlığı”, 734, (2010).
- Bradley, R. H., & Corwyn, R. F. (2002). Socioeconomic status and child development. Annual Review of
- Psychology, 53, 371–399.
Details
Primary Language
English
Subjects
-
Journal Section
-
Publication Date
June 24, 2015
Submission Date
June 24, 2015
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 2015