Sağlık Sektörü Çalışanları Arasında Anonim ve Anonim Olmayan Performans Değerlendirme Skorları Arasındaki Farkın Keşfedilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışma, kamuda sağlık sektöründe performans değerlendirmenin personelin bilgisi dahilinde ve bilgisi dışında yapılan benzer ölçümler arasındaki tutarlılığı belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma bir üniversite hastanesinde yürütülmüştür. Performans formlarının çalışanların ve değerlendiricilerin bilgisi dahilinde olması “sonuçların karşılıklı olarak bilinmesi” olarak isimlendirilmiştir. İlk önce genel performans formları tüm çalışanlarda doldurulmuştur. Seçilmiş bir grupta iki ay içerisinde, yalnızca değerlendiricinin bilgisi dahilinde aynı çalışan tekrar değerlendirilmiştir. Sonuçlara ilişkin karşılıklı bilgi ile yalnızca amirlerin sonuçlara ilişkin bilgiyi içeren formlar arasındaki farklar analiz edilmiştir. Bulgular: 3476 kişi için sonuçların karşılıklı olarak bilindiği performans formları mevcuttu. Bu formların 683'ü (%19,6) sonuçları yalnızca amirlerin göreceği şekilde yeniden doldurulmuştur. İlk performans anketinde, çalışanların büyük çoğunluğu A puanına sahipti. Bazı konularda önemli sayılabilecek değişiklikler meydana geldi (eleştirel yaklaşım). Değerlendirmeler arası değişim bazı gruplarda (sağlık teknisyeni) daha belirgin iken, diğer gruplarda (hemşirelik) çok daha azdır. Sonuç: Bu çalışmada sağlık çalışanının performans değerlendirme sonuçlarını bilmesi veya bilmemesinin değerlendirme sonuçları üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Performans formunun yönetici ve çalışan tarafından bilinip imzalanması durumunda bazı alanlarda (eleştirel yaklaşım, problem çözme gibi) değerlendirmelerin gerçek durumdan uzak olduğu görülmektedir.

Keywords

• sağlık hizmetleri yönetimi
• sağlık hizmetlerinin kalitesi
• erişim ve değerlendirme

Exploring the Gap Between Anonymous and Non-Anonymous Performance Evaluation Scores Among Health Sector Employees

Abstract

Objectives: This study aims to determine the consistency between similar measurements performed within or beyond the knowledge of staff during performance evaluation in the health sector. Materials and Methods: This study was conducted at a university hospital. The performance forms being known by the employee and the supervisor is called “mutual knowledge of results.” Initially, general performance forms were asked to be completed by all employees in and the results would be known mutually. Among the selected subgroup of employees, the performance forms were asked to be completed again within two months after the completion of the initial forms only within the knowledge of the supervisor. The differences between the mutual knowledge of results and results only known to supervisor were analyzed. Findings: Performance form completed as mutual knowledge of results were available for 3476 individuals. 683 (19.6%) had a repeated questionnaire completed that only supervisors would see. In the first evaluation, the great majority of the employees had an A score. Changes that may be considered important occurred in certain topics (critical approach). While the variations between evaluations were more prominent in some groups (health technician), they were much less in other groups (nursing). Conclusion: This study investigated the effect of the healthcare employees knowing or not knowing the results of performance evaluation on the outcomes of the evaluation. It is observed that the evaluations are far from the actual situation in some areas (such as critical approach, problem solving) when the performance survey is known and signed by the supervisor and the employee.

Keywords

• health services administration
• health care quality
• access and evaluation.

References

1. Adler, S., Campion, M., Colquitt, A., Grubb, A., Murphy, K., Ollander-Krane, R., & Pulakos, E. D. (2016). Getting rid of performance ratings: Genius or folly? A debate”, Industrial and Organizational Psychology, 9(2), 219-252. https://doi.org/10.1017/iop.2015.106
2. Arnold, E., & Pulich, M. (2003). Personality conflicts and objectivity in appraising performance. The Health Care Manager, 22(3), 227–232. https://doi.org/10.1097/00126450-200307000-00007
3. Arslan, N. T. (2010). Klasik-neo klasik dönüşüm süreci: Yeni kamu yönetimi. CÜ İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(2), 21-38.
4. Barrett, D.J. (2002). Change communication: using strategic employee communication to facilitate major change, corporate communications. An International Journal, 7(4), 219-231. https://doi.org/10.1108/13563280210449804
5. Bayram, L. (2006). Geleneksel performans değerlendirme yöntemlerine yeni bir alternatif: 360 derece performans değerlendirme. Sayıştay Dergisi, (62), 47-65. https://dergipark.org.tr/en/pub/sayistay/issue/61519/918898
6. Çalışkan, H. (2020). Kamu hastane birliklerinin verimlilik düzeylerinin veri zarflama analizi ile değerlendirilmesi, Verimlilik Dergisi, (2), 157-178.
7. Devlet Memurları Kanunu [Law No. 657]. (1965). T.C. Resmi Gazete, (12056), 23 Temmuz 1965, 4183.
8. Efe, A. (2013). Sicil-i ahval kayitlarina göre payasli memurlar. Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(23), 181-194.

9. Erbaş, M. S., & Kutlu, Ö. (2020). Türk kamu yönetiminde bireysel performans değerlendirmesi ve ülke örnekleri. Sayıştay Dergisi, 31(119), 69-97.
10. Folan, P., Browne, J., & Jagdev, H. (2007). Performance: Its meaning and content for today's business research. Computers in Industry, 58(7), 605-620. https://doi.org/10.1016/j.compind.2007.05.002
11. Gerçik, İ. (2020). Türk sosyal karakteri üzerine kuramsal bir çalişma. Alanya Akademik Bakış, 4(1), 1-23. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.652459
12. Joint Commission International. (2023). JCI Accreditation Standards for Hospitals. Retrieved from https://www.jointcommissioninternational.org/standards/
13. Karcı, Ş.M. (2008). Yeni kamu işletmeciliği yaklaşiminin temel değerleri üzerine bir inceleme. Akdeniz İİBF Dergisi, 08(16), 40-64. https://dergipark.org.tr/tr/pub/auiibfd/issue/32318/359132
14. Kluger, A. N., & DeNisi, A. (1996). The effects of feedback interventions on performance: A historical review, a meta-analysis, and a preliminary feedback intervention theory. Psychological Bulletin, 119(2), 254–284. https://doi.org/10.1037/0033-2909.119.2.254
15. Lane, J.E. (2000). New public management: an introduction (1st ed.). Routledge.
16. Leblebici, D.N., Ömürgönülşen, U., & Aydın, M. D. (2001). Yeni kamu işletmeciliği yaklaşiminda önemli bir araç: Toplam kalite yönetimi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 123-135. https://dergipark.org.tr/en/pub/huniibf/issue/29681/319180
17. Mercer. (2013). Global performance management survey report [Brochure]. https://www.mercer.com/content/dam/mercer/attachments/global/Talent/Assess-BrochurePerfMgmt.pdf
18. Murphy, K. R. (2020). Performance evaluation will not die, but it should, Human Resource Management Journal, 30(1), 13-31. https://doi.org/10.1111/1748-8583.12259
19. Özkal Sayan, İ., & Güneşer Demirci, A. (2018). Kamu personelinin değerlendirilmesinde performans sistemine geçiş sürecinin analizi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 73(2), 667-700. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002513
20. Paşa, S.F, Kabasakal, H., & Bodur, M. (2001). Society, organisations, and leadership in Turkey. Applied Psychology, 50, 559-589. https://doi.org/10.1111/1464-0597.00073
21. Pollitt, C. (2007). The new public management: An overview of its current status. Administration and Public Management Review, 08, 110-115.
22. Prendergast, C., & Topel R. (1993). Discretion and bias in performance evaluation. European Economic Review, 37(2-3), 355-365. https://doi.org/10.1016/0014-2921(93)90024-5
23. Schneider, S.C., & De Meyer, A. (1991). Interpreting and responding to strategic issues: The impact of national culture. Strategic Management Journal, 12, 307-320. https://doi.org/10.1002/smj.4250120406
24. Seyhan, F., & Sivuk, D. (2021). Örgütsel çatişma, örgütsel stres, iş yaşam kalitesi, iş tatmini ve işten ayrilma niyeti arasindaki ilişki: Sağlık çalışanlarının verimliliği üzerine bir araştırma. Verimlilik Dergisi, 4, 185-201. https://doi.org/10.51551/verimlilik.748957
25. Türk Dil Kurumu. (n.d.) Performans. In Sozluk.gov.tr dictionary. Retrieved March 20, 2023, from https://sozluk.gov.tr/
26. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası [Constitution of the Republic of Türkiye]. (1982). T.C. Resmi Gazete, (17863), 18 Ekim 1982, 42.
27. Türkkahraman, P. (2009). Teorik ve fonksiyonal açıdan toplumsal kurumlar ve kurumlararası ilişkiler. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (2), 25-46.
28. Ünlü, U. (2020). Kamu kurumlarında örgütsel adaletin tesisi: Tarafsızlık ilkesi. Ombudsman Akademik, 13(7), 399-416. https://doi.org/https://dergipark.org.tr/tr/pub/ombudsmanakademik/issue/60089/788910
29. Van Helden, J., & Reichard, C. (2016). Global Encyclopedia of Public Administration, Public Policy, and Governance, In Farazman, A. (Ed), Performance Management, (pp.1-13). Springer International Publishing Switzerland.
30. Yenice, E. (2006). Kamu kesiminde performans değerlendirmesi. Maliye Dergisi, 150(1), 122-132.