The Effect of Hearing Aid Usage Time on Individual and Social Responsibility

Abstract

Objectıves: The objective of this study was to assess the correlation between the duration of device usage in individuals who use hearing aids and their level of social responsibility. Materıals and Methods: A total of 58 individuals with hearing loss, 27 women and 31 men, included in the study group, and a total of 71 individuals with normal hearing, 37 women and 34 men, who formed the control group for which the data would be compared, participated in the study. Demographic Information Form, Individual Social Responsibility Scale and the Turkish Version of the International Hearing Aids Evaluation Inventory were used for the study group through a web-based questionnaire. Results: There was an absence of statistically significant disparity observed in the Individual Social Responsibility Scale scores between individuals with hearing loss and those with normal hearing. The study found that individuals with hearing loss had considerably higher ratings on the Individual Social Responsibility Scale compared to individuals without hearing loss, specifically among the working population. Conclusion: There is a need to enhance the level of awareness among those who have hearing loss regarding the consequences of their condition, as well as their overall pleasure with hearing aids. The findings of this study make a valuable scholarly contribution by serving as a pioneering and instructive resource on the utilization of hearing aids and the notion of individual social responsibility. Moreover, these results will serve as an effective instrument for enhancing societal consciousness about the use of hearing aids and fortifying interpersonal communication.

Keywords

• sensorineural hearing loss
• hearing aids
• social responsibility

İşitme Cihazı Kullanım Süresinin Bireysel ve Sosyal Sorumluluğa Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada işitme cihazı kullanıcılarında cihaz kullanım süresinin, bireylerin sosyal sorumluluğu ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, çalışma grubuna dahil edilen 27 kadın, 31 erkek olmak üzere toplam 58 işitme kayıplı birey ve verilerin karşılaştırılacağı kontrol grubunu oluşturan 37 kadın ve 34 erkek olmak üzere toplam 71 normal işiten birey katılmıştır. Tüm katılımcılara web tabanlı anket aracılığıyla Demografik Bilgi Formu, Bireysel Sosyal Sorumluluk Ölçeği ve çalışma grubuna Uluslararası İşitme Cihazları Değerlendirme Envanteri Türkçe Versiyonu kullanılmıştır. Bulgular: İşitme kayıplı bireyler ile normal işitmeye sahip bireyler arasında Bireysel Sosyal Sorumluluk Ölçeği skorları açısından istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. İşitme kayıplı bireylerde, demografik alt başlıklarla karşılaştırılan Bireysel Sosyal Sorumluluk Ölçeği skorlarının, çalışan bireylerde istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Yapılan korelasyon analizi yaş, kardeş sayısı, işitsel amplifikasyon yöntemi ve kullanım süresi ile Bireysel Sosyal Sorumluluk Ölçeği ve Uluslararası İşitme Cihazları Değerlendirme Envanteri Türkçe Versiyonu skorları arasında istatistiksel anlamlı korelasyon bulunmamıştır. Sonuç: İşitme kayıplı bireylerin işitme kaybının etkileri ve işitme cihazından memnuniyet hakkında farkındalığının artırılması gerekmektedir. Bu çalışmanın sonuçları, işitme cihazı kullanımı ve bireysel sosyal sorumluluk kavramı konusunda literatüre öncü ve yol gösterici olarak katkı sağlamaktadır, işitme cihazı kullanımında toplumsal farkındalığı artırmada ve toplumsal iletişimi güçlendirmede iyi bir araç olacaktır.

Keywords

• sensörinöral işitme kaybı
• işitme araçları
• sosyal sorumluluk

References

1. Babajanian, E. E., ve Gurgel, R. K. (2022). Cognitive and behavioral effects of hearing loss. Current Opinion in Otolaryngology & Head and Neck Surgery, 30(5), 339-343. DOI: 10.1097/MOO.0000000000000825.
2. Cambridge, G., ve ark. (2022). Auditory training for adults with cochlear implants: A systematic review. International Journal of Audiology, 61(11), 896-904. DOI: 10.1080/14992027.2021.2014075
3. Cho, Y. S., ve ark. (2022). Factors influencing hearing aid adoption in patients with hearing loss in Korea. Journal of Korean Medical Science, 37(2). DOI: 10.3346/jkms.2022.37.e11
4. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). New York, NY: Routledge Member of the Taylor and Francis Group. ISBN: 0-8058-0283-5.
5. Cox, R. M., ve Alexander, G. C. (2002). The International Outcome Inventory for Hearing Aids (IOI-HA): psychometric properties of the English version: El Inventario International de Resultados para Auxiliares Auditivos (IOI-HA): propiedades psicometricas de la version en ingles. International Journal of Audiology, 41(1), 30-35. DOI: 10.3109/14992020209101309.
6. Çik, B. (2018) Yaşa bağlı işitme kayıplarında işitme cihazı memnuniyetinin değerlendirilmesi ve cihaz kullanımını bırakma nedenleri Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
7. Dawes, P., ve ark. (2022). Hearing assessment and rehabilitation for people living with dementia. Ear and hearing, 43(4), 1089. DOI: 10.1097/AUD.0000000000001174.
8. Filiz, B., Demirhan, G. (2015). Bireysel ve sosyal sorumluluk ölçeği’nin (BSS-Ö) Türk diline uyarlanma çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 26(2), 51-64. DOI:10.17644/sbd.237576

9. Hamurcu, M., ve ark. (2012). Evaluation of patients satisfaction with hearing aids. KBB-Forum: Elektronik Kulak Burun Boğaz ve Baş Boyun Cerrahisi Dergisi
10. Hellison, D. (2010). Teaching personal and social responsibility through physical activity. Human Kinetics.
11. Hoppe, U., ve Hesse, G. (2017). Hearing aids: indications, technology, adaptation, and quality control. GMS current topics in otorhinolaryngology, Head and Neck Surgery, 16. DOI: 10.3205/cto000147
12. Humes, L. E., ve Wilson, D. L. (2003). An examination of changes in hearing-aid performance and benefit in the elderly over a 3-year period of hearing-aid use. DOI: 10.1044/1092-4388(2003/011)
13. Humes, L. E., ve ark. (2002). Longitudinal changes in hearing aid satisfaction and usage in the elderly over a period of one or two years after hearing aid delivery. Ear and hearing, 23(5), 428-438. DOI: 10.1097/00003446-200210000-00005
14. Hyde, M. L. (2000). Reasonable psychometric standards for self-report outcome measures in audiological rehabilitation. Ear and hearing, 21(4), 24S-36S. DOI: 10.1097/00003446-200008001-00005
15. Kawaguchi, L., ve ark. (2019). The effects of amplification on listening self-efficacy in adults with sensorineural hearing loss. American journal of audiology, 28(3), 572-582. doi: 10.1044/2019_AJA-18-0120.
16. Kırkım, G., ve ark. (2008). Uluslararası işitme cihazları değerlendirme envanteri Türkçe versiyonu kullanılarak hastalardaki işitme cihazı memnuniyetinin değerlendirilmesi. Turkiye Klinikleri J Int Med Sci, 4, 101.
17. Knoetze, M., ve ark. (2023). Factors influencing hearing help-seeking and hearing aid uptake in adults: a systematic review of the past decade. Trends in Hearing, 27, 23312165231157255. DOI: 10.1177/23312165231157255
18. Korver, A. M., ve ark. (2017). Congenital hearing loss. Nature reviews Disease primers, 3(1), 1-17. DOI: 10.1038/nrdp.2016.94
19. Lavay, B., ve ark. (2015). Positive behavior Management in physical activity settings, 3E. Human Kinetics.
20. Li W, Wright PM, Rukavina P, Pickering M. (2008). Measuring students’ perceptions of personal and social responsibility and its relationship to intrinsic motivation in urban physical education. Journal of Teaching in Physical Education, 27, 167-178.
21. Lowe, S. C., ve ark. (2023). Evaluation of home-delivered live-voice auditory training for adult hearing aid users involving their communication partners: a randomised controlled trial. International Journal of Audiology, 62(1), 89-99. DOI: 10.1080/14992027.2021.2005834
22. Marinelli, J. P., ve ark. (2022). Cochlear implant awareness in the United States: a National Survey of 15,138 adults. Seminars in Hearing. DOI: 10.1055/s-0042-1758376
23. Meister, H., ve ark. (2014). Intention to use hearing aids: a survey based on the theory of planned behavior. Patient preference and adherence, 1265-1275. doi: 10.2147/PPA.S65008
24. Meyer, C., ve ark. (2014). An investigation of factors that influence help-seeking for hearing impairment in older adults. International Journal of Audiology, 53(sup1), S3-S17. DOI: 10.3109/14992027.2013.839888
25. Petry, T., ve ark. (2010). Speech recognition according to the length of hearing aid use. Brazilian journal of otorhinolaryngology, 76(4), 462-468. DOI: 10.1590/S1808-86942010000400010
26. Picou, E. M. (2022). Hearing aid benefit and satisfaction results from the MarkeTrak 2022 survey: Importance of features and hearing care professionals. Seminars in Hearing. DOI: 10.1055/s-0042-1758375
27. Popelka, G. R., ve ark. (2016). Hearing aids (Vol. 56). Springer.
28. Saunders, G. H., ve ark. (2016). Health behavior theories as predictors of hearing-aid uptake and outcomes. International Journal of Audiology, 55(sup3), S59-S68. DOI: 10.3109/14992027.2016.1144240
29. Sawyer, C. S., ve ark. (2020). Biopsychosocial classification of hearing health seeking in adults aged over 50 years in England. Ear and hearing, 41(5), 1215. DOI: 10.1097/AUD.0000000000000839
30. Schlenker, B. R., Britt, T. W., Pennington, J., Murphy, R., & Doherty, K. (1994). The triangle model of responsibility. Psychological Review, 101(4), 632–652. https://doi.org/10.1037/0033-295X.101.4.632.
31. Senaroğlu, G., et al. (2018). Odyoloji klinik uygulama protokolleri. Ankara: Hipokrat Kitapevi, 65-70.
32. Simpson, A. N., et al. (2019). Time from hearing-aid candidacy to hearing-aid adoption: A longitudinal cohort study. Ear and hearing, 40(3), 468. DOI: 10.1097/AUD.0000000000000641
33. Vos, T., Abajobir, A. A., Abate, K. H., Abbafati, C., Abbas, K. M., Abd-Allah, F., Abdulkader, R. S., Abdulle, A. M., Abebo, T. A., Abera, S. F., Aboyans, V., Abu-Raddad, L. J., Ackerman, I. N., Adamu, A. A., Adetokunboh, O., Afarideh, M., Afshin, A., Agarwal, S. K., Aggarwal, R., … Murray, C. J. L. (2017). Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability for 328 diseases and injuries for 195 countries, 1990–2016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016. The Lancet, 390(10100), 1211–1259. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(17)32154-2