Kamu Çalışanlarının Fizyoterapistlik Mesleğine Bakışı
Abstract
Amaç: Bu çalışma kamuda çalışan bireylerin fizyoterapistlik mesleği ile ilgili bilgi düzeylerini ortaya koymak amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, kamu kurumlarında çalışan, fizyoterapist olmayan ve çalışmaya katılmak için gönüllü olan kişiler ile gerçekleştirildi. Araştırmacı tarafından literatür taranarak oluşturulan 18 soruluk anket formu hazırlandı. Tanımlayıcı türde tasarlanan çalışmada ölçümle belirlenen değişkenler için ortalama ±standart sapma, sayımla belirlenen değişkenler için yüzde(%) ve frekans değerler hesaplandı. Bulgular: Çalışmamıza yaş ortalaması 35,53±7,44 yıl olan 109 (%34,7) kadın, 205(%65,3) erkek olmak üzere toplam 314 kamu personeli katıldı. Kamu çalışanları ülkemizde fizyoterapistlik mesleğinin bağımsız bir meslek grubu olmadığını, mesleğin yeterince tanınmadığını, yeterli itibarı ve saygınlığı görmediğini ve fizyoterapistlerin özlük haklarını savunan bir sivil toplum kuruluşunun bulunmadığını ifade etmişlerdir. Katılımcıların büyük çoğunluğu fizyoterapistlik mesleğinin 4 yıllık bir eğitimi olduğunu ve 10-20 yıldır ülkemizde icra edildiğini bildirmişlerdir. Ayrıca katılımcılar, fizyoterapistlerin çoğunlukla; ortopedi ve travmatoloji alanında çalıştıklarını, sırt ve boyun ağrısında tedaviye katkı sağladıklarını, elektroterapi uygulamaları yaptığını, devlet hastanelerinde istihdam edildiğini belirtmişlerdir. Sonuç: Fizyoterapi bilimi ile ilgili örgütlenmelerin yapacağı tanıtım ve bilgilendirmelerle mesleki farkındalığın artırılması gerekmektedir. Mesleğin ulusal düzeyde tanınması, ayrıca mevzuat eksikliklerinin tamamlanıp daha bağımsız mesleki yetki görev ve sorumlulukların belirlenmesi için çalışmaların yapılması, ileride fizyoterapistlik mesleğinin toplumdaki saygınlığını, kabul edilebilirliğini ve tanınabilirliğini artırabileceği kanısındayız.
Keywords
Supporting Institution
Project Number
References
- Referans 1 Algün, C., Düger T., (2019). Türkiye’de Fizyoterapistlik Mesleği, Sağlık Düşünce ve Tıp Kültürü Dergisi, (49), 56-59.
- Referrans 2 Anafaroğlu B., Sönmezer E. (2011). Sağlık Çalışanlarının Bakış Açısıyla Fizyoterapi Bilimi, Sağlık ve Toplum, 21(3), 38-45.
- Referans 3 Armstrong J., Ager A. (2006). Physiotherapy in Afghanistan: An Analysis Of Current Challenges, Disability and Rehabilitation, 28(5), 315 – 322.
- Referans 4 Bakewell, S. (1997). Illustrations from the Wellcome Institute Library: Medical gymnastics and the Cyriax collection. Medical History, 41(04), 487-495.
- Referans 5 Bryant R.J.S. (1979). The physiotherapy profession, Health Services Manpower Review, 5 (2), 13–15.
- Referans 6 Can, F. (2016). Fizyoterapi ve Rehabilitasyonun Mesleki Gelişim Tarihçesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(3), 1-6.
- Referans 7 Coşkunsu, DK., Toprak, M., Duman, Ç., İnal, HS. (2018). Türkiye’ de Fizyoterapistlerin İş Bulma Sürelerinin Ve İstihdam Durumlarının Değerlendirilmesi, Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 29(2), 44-52.
- Referans 8 Higgs J., Refshauge K., Ellis E. (2001). Portrait Of The Phsiotherapy Profession, Journal of inter Professional care, 15(1), 79-89.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Health Care Administration
Journal Section
Research Article
Publication Date
April 30, 2021
Submission Date
December 8, 2020
Acceptance Date
March 24, 2021
Published in Issue
Year 2021 Volume: 8 Number: 1