Investigation of the Effect of Occupational Therapy Approach on Functional Vision in a Child with Peters Plus Syndrome: A Case Study

Abstract

Objectives: The aim of this study is to examine the effect of occupational therapy approaches that would be planned within the framework of the Visual Functioning Model on a child with Peters Plus Syndrome. Materials and Methods: A 3-year-old boy living in Trabzon and diagnosed with Peters Plus Syndrome was included in the study. Occupational therapy approaches was applied to the boy for 12 weeks, 2 sessions per week. Evaluations were decided on the basis of the Visual Functionality Model. Sensory Profile was used for assessment of sensory processing skills; Child and Adolescent Participation Questionnaire was used to evaluate the effect of functional vision on participation. Results: In the Child and Adolescent Participation Questionnaire, the transition from "very limited" to "low-limited" was achieved in 4 items of the home participation parameter, and from "can't" to "very limited" in 1 item of the neighborhood and community participation parameter. In the Sensory Profile, a transition from "probable difference" to "typical performance" was achieved in inattention/distraction and oral sensory processing parameters. In addition, there was an increase in many parameters, especially the touch process and the vestibular process. Conclusion: In a case with PSS, it was concluded that occupational therapy intervention had a positive effect on sensory processing skills and functional visual function, but to prove the importance and effectiveness of occupational therapy in this area, a study should be conducted with long-term follow-up.

Keywords

• Occupational therapy
• peters plus syndrome
• sensory function
• functional vision
• participation

Peters Plus Sendromu Olan Çocukta Ergoterapi Yaklaşımının İşlevsel Görmeye Etkisinin İncelenmesi: Vaka Çalışması

Abstract

Amaç: Bu çalışma kapsamında Peters Plus Sendromu olan bir çocukta Görsel İşlevsellik Modeli çerçevesinde planlanacak olan ergoterapi yaklaşımlarının etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Trabzon’da yaşayan Peters Plus Sendromu tanısı almış 3 yaşında bir erkek çocuğu dahil edildi. Çocuğa 12 hafta, haftada 2 seans olacak şekilde ergoterapi yaklaşımları uygulanmıştır. Görsel İşlevsellik Modeli esas alınarak değerlendirmelere karar verildi. Duyusal işlemleme becerilerinin değerlendirilmesi için Duyu Profili; işlevsel görmenin katılıma etkisini değerlendirmek için Çocuk ve Adölesan Katılım Anketi kullanıldı. Bulgular: Çocuk ve Adölesan Katılım Anketi’ nin ev katılımı parametresinin 4 maddesinde “çok limitli”den “az limitli”ye geçiş, mahalle ve toplum katılımı parametresinin 1 maddesinde “yapamaz”dan “çok limitli”ye geçiş sağlanmıştır. Duyu Profili’ nde dikkatsizlik/dikkat dağınıklığı ve oral duyusal işlem parametrelerinde “muhtemel fark”tan “tipik performans”a geçiş sağlanmıştır. Ayrıca dokunma işlemi ve vestibüler işlem başta olmak üzere birçok parametrede artış görülmüştür. Sonuç: PSS’ li bir vakada ergoterapi müdahalesinin duyusal işlemleme becerilerinde ve işlevsel görme fonksiyonu üzerindeki olumlu etkisi bulunduğu, ancak ergoterapinin bu alandaki önemini ve etkinliğini kanıtlamak açısından, uzun süreli takip eşliğinde bir çalışma yapılması sonucuna varılmıştır.

Keywords

• Ergoterapi
• peters plus sendromu
• duyusal işlev
• işlevsel görme
• katılım

References

1. Adam, M. P. (1993-2021). GeneReviews. İçinde Oberstein, S. A. L., Ruivenkamp, C. A., & Hennekam, R. C. (Eds), Peters Plus Syndrome. University of Washington, Seattle.
2. Arslantekin, B. A. (2014). Görme yetersizliğinin psikomotor gelişim ile bağımsız hareket üzerindeki etkileri ve destekleyici programlar. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 2(3), 165-175.
3. Aslan, C. (2015). Okul Öncesi Dönemdeki Az Gören Çocuğun İzleme Becerilerinin Gelişiminde İşlevsel Görme Aktivite Programının (İGAP İzleme) Etkisi: Bir Örnek Olay Çalışması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
4. Atasavun Uysal, S. (2009). Az Gören Çocuklarda İki Farklı Görsel Algılama Tedavisinin Etkinliğinin Karşılaştırılması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
5. Atasavun Uysal, S., & Düger, T. (2011). A comparison of motor skills in Turkish children with different visual acuity. Fizyoterapy Rehabilitasyon, 22(1), 23-9.
6. Atasavun Uysal, S., Dülger, E., Bilgin, S., Elbasan, B., Çetin, H., Türkmen, C., Karabulut, E., Habibzadeh, A., Yakut, Y., Köse, N., & Düger, T. (2018, Nisan). Çocuk ve Adölesan Katılım Anketi’nin (CASP) Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Nisan 2018;29(2):S87
7. Bedell, G. (2009). Further validation of the Child and Adolescent Scale of Participation (CASP), Developmental Neurorehabilitation, 12:5, 342-351.
8. Boog, G., Le Vaillant, C., & Joubert, M. (2005). Prenatal sonographic findings in Peters-plus syndrome. Ultrasound in Obstetrics & Gynecology: The Official Journal of the International Society of Ultrasound in Obstetrics and Gynecology, 25(6), 602–606.

9. Corn, A. L. (1983). Visual function: a theoretical model for ındividuals with low vision. Journal of Visual Impairment & Blindness, 77(8), 373–377.
10. Corn, A. L., & Erin, J. N. (2010). Foundations of low vision: Clinical and functional perspectives (2.Baskı). American Foundation for the Blind.
11. Çakmak, S., Karakoç, T., & Şafak, P. (2016). Görme engelliler okullarındaki ve kaynaştırma eğitim ortamlarındaki az gören öğrencilerin işlevsel görme becerilerinin karşılaştırılması. Eğitim ve Bilim, 41(187).
12. Çelik, Z. (2019). Kortikal Görme Kaybı Olan Az Gören Çocuklarda Kognitif Rehabilitasyonun İşlevsel Görme Becerilerine Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
13. Demir, G. Ü., Lafcı, N. G., Doğan, Ö. A., Şimşek-Kiper, P. Ö., & Utine, G. E. (2020). Peters Plus syndrome: a recognizable clinical entity. The Turkish Journal of Pediatrics, 62(1), 136–140.
14. Dolezal, K. A., Besirli, C. G., Mian, S. I., Sugar, A., Moroi, S. E., & Bohnsack, B. L. (2019). Glaucoma and cornea surgery outcomes in Peters Anomaly. American Journal of Ophthalmology, 208, 367-375.
15. Dunn, W. (1994). Performance of Typical Children on the Sensory Profile: An Item Analysis. The American Journal of Occupational Therapy, 48(11):967–974.
16. Güngör H., Şafak P. (2020). İşitme ve Görme Yetersizliği (s.128). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık
17. Hanna, N. N., Eickholt, K., Agamanolis, D., Burnstine, R., & Edward, D. P. (2010). Atypical Peters plus syndrome with new associations. Journal of American Association for Pediatric Ophthalmology and Strabismus, 14(2), 181-183.
18. Jaeken, J., Lefeber, D. J., & Matthijs, G. (2016). Clinical utility gene card for: Peters plus syndrome. European Journal of Human Genetics: EJHG, 24(8).
19. Kamalapathy, P., Fonda Allen, J. S., Macri, C. J., Lawrence, A. K., Regier, D. S., & Rubio, E. I. (2019). Whole-exome sequencing for diagnosis of Peters-plus syndrome after prenatal diagnosis of recurrent low PAPP-A and multiple fetal anomalies in two consecutive pregnancies. Journal of Neonatal-Perinatal Medicine, 12(3), 333-338.
20. Kara, Ö. K., Şahin, S., Kara, K., & Arslan, M. (2020). Yenidoğan preterm bebeklerde nöromotor ve duyusal gelişim: prospektif çalışma. Turkish Pediatrics Archive/Turk Pediatri Arsivi, 55(1).
21. Kayıhan, H., Akel, B. S., Salar, S., Huri, M., Karahan, S., Turker, D., & Korkem, D. (2015). Development of a Turkish version of the sensory profile: translation, cross-cultural adaptation, and psychometric validation. Perceptual and Motor Skills, 120(3), 971-986.
22. Maillette de Buy Wenniger-Prick, L. J., & Hennekam, R. C. (2002). The Peters' plus syndrome: a review. Annales de Genetique, 45(2), 97–103.
23. May-Benson, T. A., Koomar, J., & Teasdale, A. (2009). Incidence of pre-, peri-, and post-natal birth and developmental problems of children with sensory processing disorder and children with autism spectrum disorder. Frontiers in integrative neuroscience, 3, 31.
24. McAllister, R., & Gray, C. (2007). Low vision: mobility and independence training for the early years child. Early Child Development and Care, 177(8), 839-852.
25. Pekçetin S. (2015). Prematüre Bebeklerde Duyu Bütünleme Müdahale Programının Duyusal İşlemleme, Emosyonel ve Adaptif Cevaplar Üzerine Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
26. Ryckman, J., Hilton, C., Rogers, C., & Pineda, R. (2017). Sensory processing disorder in preterm infants during early childhood and relationships to early neurobehavior. Early Human Development, 113, 18-22.
27. Siala, O., Belguith, N., Kammoun, H., Kammoun, B., Hmida, N., Chabchoub, I., Hchicha, M., & Fakhfakh, F. (2012). Two Tunisian patients with Peters plus syndrome harbouring a novel splice site mutation in the B3GALTL gene that modulates the mRNA secondary structure. Gene, 507(1), 68-73.
28. Van Schooneveld, M. J., Delleman, J. W., Beemer, F. A., & Bleeker-Wagemakers, E. M. (1984). Peters'-plus: a new syndrome. Ophthalmic Paediatrics and Genetics, 4(3), 141–145.
29. Wang, Y. E., Ramirez, D. A., Chang, T. C., & Berrocal, A. (2020). Peters plus syndrome and Chorioretinal findings associated with B3GLCT gene mutation - a case report. BMC Ophthalmology, 20(1), 118.
30. Zbytniewski, R. (2002). The effects of sensory integration's Wilbarger technique on engaging behaviors. Touro College.