8 Haftalık Egzersiz Programına Katılımın İtfaiye Erlerinin Göreve Yönelik Fiziksel Hazırbulunuşluk Düzeylerine Etkileri
Öz
Bu çalışmanın amacı 8 haftalık egzersiz programına katılımın aktif görev yapan itfaiye erlerinin göreve yönelik fiziksel hazırbulunuşluk düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya, Çorum Belediyesi İtfaiye Müdürlüğü’nde görev yapan personelden 32 gönüllü (13 deney ve 19 kontrol) iştirak etmiştir. Katılımcılar ön testte antropometrik ölçümler ve fiziksel performans testlerine katılmışlardır. Katılımcılara (deney grubu) 8 hafta boyunca, haftada 3 gün ve günde 90 dk. boyunca olmak üzere egzersiz programı oluşturulmuş ve itfaiyeciler bu programın her hafta iki seansına dahil olmuşlardır. Bu durum uygulanan vardiya sistemi gereği zorunlu olarak ortaya çıkmıştır. Uygulamanın sonunda, ön testte yapılan ölçümler hem deney hem de kontrol grubundaki katılımcılara tekrar edilmiştir. Verilerin normal dağılım varsayımını karşılamıyor olması nedeniyle, istatistiksel analizlerin yapılabilmesi için parametrik olamayan testler (Mann-Whitney U ve Wilcoxon) kullanılmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda, 8 haftalık egzersiz programına katılımın vücut ağırlığı ve BKİ değerlerinin azalmasında etkili olduğu, fiziksel performans testlerindeki başarıyı olumlu etkilediği ve itfaiye personelinin göreve hazırbulunuşluk testinden elde ettikleri ortalama sürenin iyileşmesine neden olduğu bulunmuştur. İtfaiye erlerinin düzenli olarak egzersiz yapmalarının fiziksel ve fizyolojik olarak olumlu etkilerin yanı sıra, görev performansına katkı sağladığı bulunmuştur. İtfaiye personelinin düzenli olarak egzersiz yapmasının sağlanmasına yönelik tedbirlerin alınmasının, hem görev performansı hem de personel sağlığı açısından olumlu katkı sağlayacağı sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Fiziksel uygunluk, Vücut kompozisyonu, Performans
Destekleyen Kurum
Yoktur
Kaynakça
- Abel, M. G., Palmer, T.G., & Trubee, N. (2015). Exercise program design for structural firefighters. Strength and Conditioning Journal, 27(4):8-18.
- Arslanoğlu, B. (2010). İtfaiyecilerin fiziksel uygunluk parametrelerinin belirlenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
- Barr, D., Gregson, W., & Reilly T. (2010). The thermal ergonomics of firefighting reviewed. App Ergo, 41, 161-172.
- Barry, A. M., Lyman, K. J., Dicks, N. D., Landin, K. D., McGeorge, C. R., Hackney, K. J. et al. (2019). Firefighters’ physical activity and waist circumference as predictors of VO2max. JOEM 61(10), 849-853.
- Bates, B., Lennox, A., Bates, C., & Swan, G. (2010). National Diet and Nutrition Survey, Headline Results From Years 1 and 2 (combined) of the Rolling Programme (2008/2009-2009/10). İngiltere: Department of Health Publication.
- Deng, T. J., Hsieh, C. H., Yang, C., & Sheu, H. J. (2001). A conceptual framework for improving fire-fighting service quality of a public fire department. International Journal of Public Management, 24(4), 405 422. doi: 10.1081/PAD-100000715.
- Dezateux, C., Williams, J., Walton, S., & Wells, J. (2016). Life Study Standard Operating Procedures: Adult Anthropometry. (Life Study Working Papers). Life Course Epidemiology and Biostatistics/ UCL Institute of Child Health: Londra. doi:10.14324/000.wp.1485682.
- Donovan, R., Nelson, T., Peel, J., Lipsey, T., Voyles, W., & Israel, R.G. (2009). Cardiorespiratory fitness and the metabolic syndrome in firefighters. Journal of Occupational Medicine, 59(7):487-492.
- Eknoyan, G. (2007). Adolphe Quetelet (1796–1874) The average man and indices of obesity, Nephrol Dial Transplant, 23, 47-51. doi:10.1093/ndt/gfm517.
- Henderson, N. D., Berry, M. W., & Matic, T. (2007). Field measures of strength and fitness predict firefighting performance on physically demanding tasks. Personnel Psych, 60(2), 431-473.