COMMUNICATION WITH FOREIGN PATIENTS IN THE CONTEXT OF HEALTH TOURISM

Abstract

Today, tourism activities are becoming increasingly diverse, and one of these areas is health tourism. Health tourism refers to individuals traveling to a different country to receive health services. This study examines how services are provided to foreign patients in public hospitals, communication competence, and language proficiency. Recep Tayyip Erdoğan University Training and Research Hospital was selected as a sample, and face-to-face interviews were conducted with both hospital staff and foreign patients using the qualitative research method. The data obtained were analyzed, and perceptions regarding the concept of patient communication were revealed. The original aspect of this study is that, while similar studies are generally conducted in private hospitals, it is addressed in the context of a public hospital and focuses specifically on communication problems. As a result of the study, it was determined that empathy is the most important element to focus on in the communication process with foreign patients. In addition, it was determined that health tourism units play an important role in eliminating the deficiencies of hospital staff in foreign languages.

Keywords

• Health Tourism
• Foreign Patient
• Health Communication
• Patient Communication

SAĞLIK TURİZMİ BAĞLAMINDA YABANCI HASTALARLA İLETİŞİM

Abstract

Günümüzde turizm faaliyetleri giderek çeşitlenmekte olup, bu alanlardan biri de sağlık turizmidir. Sağlık turizmi, bireylerin yaşadıkları ülkeden farklı bir ülkeye sağlık hizmeti almak amacıyla seyahat etmelerini ifade etmektedir. Bu çalışma, kamu hastanelerinde yabancı hastalara yönelik hizmetlerin nasıl sağlandığını, iletişim yeterliliği ve dil yetkinliği gibi konuları ele almaktadır. Örneklem olarak Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi seçilmiş ve nitel araştırma yöntemi kullanılarak hem hastane çalışanları hem de yabancı hastalarla yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler analiz edilerek, hasta iletişimi kavramına ilişkin algılar ortaya konulmuştur. Bu araştırmanın özgün yanı, benzer çalışmaların genellikle özel hastanelerde yapılmasına karşın, kamu hastanesi bağlamında ele alınması ve özellikle iletişim sorunlarına odaklanmasıdır. Araştırma sonucunda, yabancı hastalarla yürütülen iletişim sürecinde en çok üzerinde durulması gereken unsurun empati olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, sağlık turizmi birimlerinin, hastane personelinin yabancı dil konusundaki eksikliklerini gidermede önemli bir rol oynadığı belirlenmiştir.

Keywords

• Sağlık Turizmi
• Yabancı Hasta
• Sağlık İletişimi
• Hasta İletişimi

References

1. Adıgüzel, O., & Edinsel, S. (2014). Türkiye’nin sağlık turizmi açısından son beş yıldaki dünya ülkeleri içindeki konumu ve gelişmeleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2, 167–190.
2. Akyol, S. (2019). Sağlık iletişiminde yabancı hasta ilişkisi ve kültürlerarası iletişim problemleri: İstanbul ili özel hastanelerinde bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
3. Aslanova, K. (2013). Türkiye’de sağlık turizmi ve sağlık turizmi hukuku. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 3, 129–145.
4. Aziz, A. (2012). İletişime giriş (5. baskı). Hiperlink Yayınları.
5. BAKA. (2013). Sağlık turizmi sektör raporu. https://www.baka.gov.tr/uploads/48947588121518SAGLiK-KATALOG-TURKCE-16MAYiS-3.pdf
6. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(5), 1–14. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/898942
7. Barca, M., Akdeve, E., & Balay, İ. (2013). Türkiye sağlık turizm sektörünün analizi ve strateji önerileri. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5, 64–92.
8. Baysal, D. (2016). Sağlık turizminin Türkiye turizm gelirleri içindeki payı: 2000–2015. ICOMEP, Kasım, İstanbul.

9. Bozkanat, E. (2018). Sağlık iletişiminde kamu segmentasyonu [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
10. Çiftçioğlu, A., & Ordun, G. (2010). Hastaların hekimlerin kendileri ile kurdukları iletişiminden memnuniyet düzeylerinin ölçümüne yönelik bir araştırma. Öneri Dergisi, 34, 112–116.
11. Dinçer, Ö., & Serdaroğlu, H. S. (2017). Sağlık turizminde iletişim stratejileri: Danimarka örneği. Atatürk İletişim Dergisi, 14, 297–309.
12. Donne, L., Jansen, C., & Hoeks, J. (2017). Uncovering factors influencing: Interpersonal health communication. Global Qualitative Nursing Research, 4, 1–8.
13. Erdoğan, E., & Aklanoğlu, F. (2008). Termal turizm ve Afyon-Gazlıgöl örneği. e-Journal of New World Sciences Academy, 3, 83–92.
14. Geertz, C. (1973). The interpretation of cultures. Basic Books.
15. Gezergün, A., Şahin, B., Tengilimoğlu, D., Demir, C., & Bayer, E. (2006). Hastaların bakış açısıyla hekim-hasta ilişkisi ve iletişimi: Bir eğitim hastanesi örneği. Sosyal Bilimler Dergisi, 3, 129–144.
16. Hordoff, D., & Schonmann, S. (2001). Training physicians in communication skills with adolescents using teenage actors as simulated patients. Medical Education, 35, 206–210.
17. Hoşgör, D. (2014). İletişim ve sağlık iletişimi [Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
18. Hülür, B. (2016). Sağlık iletişimi, medya ve etik; bir sağlık haberinin analizi. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 155–178.
19. İplikçi, H. (2015). İletişimde temel modeller ve kitle iletişim hedefleri. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 2, 15–25.
20. İş, Y. (2019). Hekim-hasta iletişiminin niteliği ve iletişimi etkileyen faktörler [Tıpta uzmanlık tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi].
21. Karsavuran, S., Kaya, S., & Akturan, S. (2011). Hasta-hekim iletişiminde güven: Bir genel cerrahi polikliniği örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 14, 185–212.
22. Kazan, H. (2016). Bilimsel araştırma teknikleri. İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
23. Kurtuluş, K. (2010). Araştırma yöntemleri. Türkmen Kitabevi.
24. Noree, T., Hanefeld, J., & Smith, R. (2015). Medical tourism in Thailand: A cross-sectional study. Bulletin of the World Health Organization, 94, 30–36.
25. Özdemir, İ. (2011). Kültürlerarası iletişimin önemi. Cyprus International University Folklor/Edebiyat, 30, 1–66.
26. Özer, Ö., & Sonğur, C. (2013). Türkiye'nin dünya sağlık turizmindeki yeri ve ekonomik boyutu. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4, 69–81.
27. Özsarı, S. H., & Karatana, Ö. (2013). Sağlık turizmi açısından Türkiye’nin durumu. J Kartal TR, 137, 24.
28. Park, H., Reber, B., & Chon, M. (2015). Tweeting as health communication: Health organizations’ use of Twitter for health promotion and public engagement. Journal of Health Communication, 195, 1–21.
29. Tengilimoğlu, D., Sevin, H. D., & Ak, B. (2001). Türkiye’de sağlık turizmi ve termal turizmin geliştirilmesi. IV. Ulusal Sağlık ve Hastane Yönetimi Sempozyumu, 27–28.
30. Topuz, N. (2012). Türkiye sağlık (medikal) turizmi stratejisi 2023 [Uzmanlık tezi, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü].
31. TÜRSAB. (2014). Sağlık turizmi raporu. http://www.tursab.org.tr/dosya/12186/saglikturizmiraporu_12186_5485299.pdf
32. Williams, R. (1983). Keywords: A vocabulary of culture and society. Fontana Press.