The Role of Non-Governmental Organizations in Disaster Management: The Case of Hatay, 6 February Earthquake

Abstract

One of the inevitable facts of human life is disasters. Earthquakes are one of the most devastating natural disasters. In addition to the loss of life it causes, it is extremely difficult to compensate for the material and moral damages. The fact that it is unpredictable, risk reduction, raising social awareness, and resilient city construction require large time and high costs, making it significantly difficult to take precautions against earthquakes. On the other hand, in case of an earthquake, search and rescue activities, emergency health services, shelter, nutrition, heating and clothing and debris removal activities necessitate a very fast and comprehensive response. Especially the first 72 hours, which are expressed as golden hours, are of vital importance in terms of search and rescue activities. It is a fact that the state facilities are insufficient for emergency response in the 6 February earthquakes that directly affected eleven provinces, hundreds of thousands of buildings and millions of people. However, it must be admitted that in the face of such a colossal disaster, the impossibility of any state in the world to intervene in a timely manner is another reality. For this reason, in addition to public resources, the support of national and international institutions, NGOs and volunteers was also needed. As a matter of fact, from the first day of the earthquake, non-governmental organizations moved to the region and tried to support the earthquake victims in their fields of activity. In this study, the activities of Non-Governmental Organizations in the earthquake that took place on February 6, 2023 in the Hatay region and the policies and solutions they developed for the people of the region who were damaged by the earthquake were evaluated. Evaluation is based on case analysis. In this context, the interview method, one of the qualitative research techniques, was preferred. With this method, the information obtained directly from the field is systematically classified and processed after testing its accuracy and reliability. In the study, three phases, namely pre-earthquake, post-earthquake and post-earthquake processes, were taken into consideration and all aspects of the activities, support, experience and predictions of non-governmental organizations in Hatay, the earthquake zone, were discussed at all these stages.

Keywords

• Earthquake
• Hatay
• NGO

Sivil Toplum Kuruluşlarının Afet Yönetimindeki Rolü: 6 Şubat Depremi Hatay Örneği

Abstract

İnsan hayatının kaçınılmaz gerçeklerinden birisi de afetlerdir. Depremler de doğal afetler içerisinde yıkıcı etkisi en yüksek olan hadiselerin başında gelmektedir. Yol açtığı can kayıplarının yanı sıra maddi ve manevi hasarların telafisi son derece güçtür. Öngörülemez olması, risk azaltma ve toplumsal bilinç geliştirme ile dirençli kent inşasının geniş zaman ve yüksek maliyetler gerektirmesi depreme karşı önlem almayı önemli ölçüde zorlaştırmaktadır. Diğer yandan deprem hadisesinin yaşanması durumunda aramak kurtarma faaliyetleri, acil sağlık hizmetleri, barınma, beslenme, ısınma ve giyim ile enkaz kaldırma faaliyetleri çok hızlı ve kapsamlı müdahaleyi zorunlu kılmaktadır. Özellikle altın saatler olarak ifade edilen ilk 72 saat arama kurtarma faaliyetleri bakımından hayati öneme sahiptir. On bir ili, yüzbinlerce binayı, milyonlarca insanı doğrudan etkileyen 6 Şubat depremlerinde acil müdahale için devlet imkânlarının yetersiz kaldığı bir gerçektir. Ancak şunu da kabul etmek gerekir ki böylesi devasa bir felaket karşısında dünyada hiçbir devletin zamanında acil müdahalede bulunmasının imkânsızlığı da bir başka gerçektir. Bu nedenle kamu kaynaklarının yanı sıra ulusal ve uluslararası kurum ve Sivil Toplum Kuruluşları ile gönüllülerin de desteğine ihtiyaç duyulmuştur. Nitekim depremin ilk gününden itibaren sivil toplum kuruluşları bölgeye hareket etmiş ve kendi faaliyet alanları ile ilgili depremzedeler destek olmaya çalışmışlardır. Bu çalışmada Hatay bölgesinde 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen depremde Sivil Toplum Kuruluşlarının faaliyetleri ve depremden zarar gören bölge insanları için geliştirdikleri politika ve çözümlerler değerlendirilmiştir. Değerlendirme vaka analizine dayandırılmıştır. Bu kapsamda nitel araştırma tekniklerinden mülakat yöntemi tercih edilmiştir. Bu yöntem ile sahadan doğrudan alınan bilgiler sistematik bir şekilde sınıflandırılmakta, doğruluk ve güvenilirliği test edildikten sonra işlenmektedir. Çalışmada deprem öncesi, deprem sırası ve deprem sonrası süreçler olmak üzere üç aşama değerlendirilmeye alınmış ve tüm bu aşamalarda Sivil toplum kuruluşlarının deprem bölgesi olan Hatay’daki faaliyetleri, destek, deneyim ve öngörüleri tüm yönleriyle ele alınmıştır.

Keywords

• Deprem
• Hatay
• STK

References

1. AFAD, (2014). Açıklamalı Afet Yönetimi Terimleri Sözlüğü
2. Atkinson, C., & Curnin, S. (2020). Sharing responsibility in disaster management policy. Progress in Disaster Science, 100122.
3. Benson, C. (2016). ADB Sustainable Development Working Paper Series No. 41: Promoting sustainable development through disaster risk management. Mandaluyong City, Philippines: Asian Development Bank.
4. Bhatt, R. M. (2002). Corporate social responsibility and natural disaster reduction: local overview of Gujarat.
5. London, UK: Global Research Managed by Benfield Greig HazardResearch Centre, University College.
6. Carter, W. N. (2008). Disaster management: A disaster manager's handbook. Mandaluyong City, Phil.: Asian Development Bank, 2008.
7. Creswell, J. W. (2015). Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma Ve Araştırma Deseni (Mesut Bütün, Selçuk Beşir Demir Çev. Ed.) Ankara: Siyasal Kitabevi.
8. Ertan, G. (2020). “Civil Society and Disaster Management: Case of Marmara Earthquake”. Electronic Journal of Social Sciences. XIX/76: 2044-2056.

9. Gavrılıs, G. (2001). “Covering Disasters, Natural or Otherwise: Media, Politics, and the Public Sphere in Post-Earhquake in Turkey”. New Perspectives on Turkey. XXIV: 141-164.
10. Genç, F. N. (2021). Afet Yönetimi, Ankara., Nobel Akademik Yayıncılık.
11. Grogg, R. S. (2016). NGO Collaboration in Natural Disaster Response Efforts- A comparative case study of earthquakes in Asia, Senior Honors Projects, current: 1-51.
12. Gündüz, İ.(2009). Dünyada ve Türkiye’de Afet Yönetimi, İstanbul, Erdem Yayınları.
13. Hancock, D. R. And Algozzine, B. (2006). Doing Case Study: Practical Guide For Beginning Researchers. New York An London: Teachers College Press.
14. Kadıoğlu, M. (2005). Afete Hazırlık Eğitim Çalışmaları. 3.İstanbul ve Deprem Sempozyumu. 240.
15. Kadıoğlu, M. (2008). “Küresel İklim Değişikliği ve Uyum Stratejiler”, Kar Hidrolojisi Konferansı Sempozyum Bildiri Kitabı, 27-28 Mart, ss. 69-94,DSİ 8. Bölge Müdürlüğü Yayını, Erzurum.
16. Kadıoğlu, M. (2008). Afet Zararlarını Azaltmanın Temel İlkeleri. Toplumda Afet Bilincini Artırma Yöntemleri. Ankara.
17. Kadıoğlu, M. (2020). Afet Yönetimi, İstanbul, Marmara Belediyeler Birliği Kültür Birliği.
18. Kayasü, S. (2007). Afet Risk Yönetimi: Risk Azaltma ve Yerel Yönetimler. Afet Yönetiminin Kurumsallaşmasında Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü. İstanbul.
19. Lassa, J. A. (2018). “Roles of Non-Government Organizations in Disaster Risk Reduction” Oxford Research Encyclopedia of Natural Hazard Science , Online Publication Date: Jun 2018 DOI:10.1093/acrefore/9780199389407.013.45
20. Luna, E. M. (2014). “Community-Based Disaster Risk Reduction and Disaster Management”. Disaster Management - International Lessons in Risk Reduction,Response and Recovery. (ed. Alejandro Lopez Carresi vd.). Oxon: Routledge: 43-62.
21. Maskrey, A. (1989). Disaster mitigation: A community based approach. Oxford, UK: Oxfam.
22. Merriam, S. B. (2009). Qualitative Research: A Guide To Design And Implementation. Revised And Expanded From Qualitative Research And Case Study Applications In Education. San Francisco, Ca: Jossey-Bass.
23. Mondal, D., Chowdhury, S. and Basu, D. (2015). Role of Non Governmental Organization in Disaster Management, Research Journal of Agricultural Sciences 6(Special): 1485-1489.
24. Osa, Y. (2013). “Growing Role of NGOs in Disaster Relief and Humanitarian Assistance in East Asia” in A Growing Force: Civil Society’s Role in Asian Regional Security, edited by Rizal Sukma and James Gannon, Japan Center for International Exchange, Washington DC.
25. Özdemir, S., Başel, H. ve Şenocak, H. (2009). Sivil Toplum Kuruluşları (STK)’nın Artan Önemi ve Üsküdar’da Faaliyet Gösteren Bazı STK’lar Üzerine Bir Arastırma, Journal of Social PolicyConferences,0(56), Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/iusskd/issue/886/9847.
26. Özerdem, A. ve Jacoby, T. (2006). Disaster Management and Civil Society Earthquake Relief in Japan, Turkey and India. I.B.Tauris & Co Ltd, New York.
27. Punch, K. F. (2005). Sosyal Araştırmalara Giriş: Nicel Ve Nitel Yaklaşımlar (Dursun Bayrak, H. Bader Arslan Ve Zeynep Akyüz, Çev.). Ankara: Siyasal Kitabevi.
28. Şahin, L. ve Öztürk, M. (2011). “Küreselleşme Sürecinde Sivil Toplum Kuruluşları ve Türkiye’deki Durumu”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, sayı: 54, ss.1-29.
29. Şenkal, A. (2005). Küreselleşme Sürecinde Sosyal Politika, İstanbul, Alfa Yayınları.
30. Yin, R. K. (2002). Case Study Research: Design And Methods. 3th Edition. London And New Delhi: Sage Pubs.