Kentsel Mekânın Eyleyiciliği ve Yumuşak Bir Şehir Olarak David Greig’in San Diego’su

Abstract

Mekânın eyleyici kapasitesi göz ardı edilmemesi gereken bir olgudur. İçinde bulundurduğu ve etkileşime girdiği her bir varlığa etki etmesi, mekâna kendine has bir eyleyicilik vermektedir. Kentsel mekânlar da şüphesiz insan ve mekân arasındaki etkileşimin en yoğun yaşandığı yerlerdir. Milyarlarca insan artık kentsel konteynırlar içerisinde yaşamını sürdürmektedir ve içinde bulundukları bu konteynırlar onları şekillendirmektedir. Bu şekillendirme sadece fiziksel değil aynı zamanda kimlikseldir. Bu makale, İskoç yazar David Greig’in San Diego oyunundaki karakterlerin San Diego şehri tarafından nasıl şekillendirildiğini analiz ederek, kentsel mekân ve insan arasındaki özel ilişkiyi ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu ilişkiye dair sonuçlar çıkarılmadan önce bazı mekânsal teoriler ile mekânın kendine özgü etkinliği vurgulanırken, oyun yazarı ve bir mimar arasındaki benzerlik oyunda şekillendirilen mekânın rastlantısal olmadığını ve yazarın karakterlerini şekillendirmede mekânı nasıl kullandığını vurgulamak icin incelenecektir.

Keywords

• Kentsel mekân
• David Greig
• San Diego
• Yumuşak şehir
• Eyleyicilik

Agency of Urban Space and David Greig’s San Diego as Soft City

Abstract

Agency of space is a phenomenon not to be ignored. Affecting every entity, it encloses and interacts with gives space a peculiar agency. Without doubt, urban space is a particular space where the interaction between human and space is the densest. Billions of people sustain their lives in urban containers and these containers surrounding them are shaping the lives of its inhabitants. This act of shaping is not only physical but also identity-related. Through the analysis of how the characters are shaped by the eponymous city in David Greig’s San Diego, this article aims to demonstrate the special relationship between urban space and human beings. While some spatial theories and spatial agency are being stressed prior to reaching any conclusions about this relationship, the similarity between a playwright and an architect will be analysed to highlight that the setting of the play is not a random construction and to demonstrate how the playwright utilises space to shape his characters.

Keywords

• Urban space
• David Greig
• San Diego
• Soft city
• Agency

References

1. Brennan, Teresa. The Transmission of Affect. Cornell UP, 2004.
2. Greig, David. Selected Plays 1999–2009: San Diego; Outlying Islands; Pyrenees; the American Pilot; Being Norwegian; Kyoto; Brewers Fayre. Faber and Faber, 2010.
3. Harvey, David. Spaces of Capital: Towards a Critical Geography. Edinburgh UP, 2001.
4. Inan, Dilek. “Un/Mapping Mindscapes in David Greig’s Theater.” Borderlines: Essays on Mapping and The Logic of Place, edited by Ruthie Abeliovich and Edwin Seroussi, Sciendo, 2019, pp. 106–16.
5. Pahl, R. E. “Urban Social Theory and Research.” Environment and Planning A: Economy and Space, vol. 1, no. 2, 1969, pp. 143–53. doi:10.1068/a010143.
6. Raban, Jonathan. Soft City. Hamish Hamilton, 1974.
7. Rebellato, Dan, editor. Modern British Playwriting: 2000-2009: Voices, Documents, New Interpretations. A&C Black, 2013.
8. Riker, Stephanie. “Overcoming Limits.” Lehigh Preserve, vol. 21, 2013, pp. 10–17. http://preserve.lehigh.edu/cas-lehighreview-vol-21.

9. Rodríguez, Verónica. David Greig’s Holed Theatre: Globalization, Ethics and the Spectator. Palgrave Macmillan, 2019.
10. ---. “Zāhir and Bātin: An Interview with David Greig.” Contemporary Theatre Review, vol. 26, no. 1, 2016, pp. 88–96. doi:10.1080/10486801.2015.1123699.
11. Stuber, Dorian. “Review of Teresa Brennan, The Transmission of Affect.” Bryn Mawr Review of Comparative Literature, vol. 5, no. 2, 2006, pp. 1–9.
12. Tschumi, Bernard. Architecture and Disjunction. MIT Press, 1996.
13. Wallace, Clare. “David Greig.” The Wiley Blackwell Companion to Contemporary British and Irish Literature, Vol. II, Wiley, 2020, pp. 491–501.
14. Zaroulia, Marilena. “Travellers in Globalisation: From Near to Elsewhere and Back.” Contemporary Drama in English, vol. 17, 2010, pp. 263–78.