Preschool Teachers’ Opinions on Synthetic Technique

Öz

Synectic is a technique used for teaching purposes. In tis study, Preschool teachers' knowledge about the synetic, their views on the use of synetic technique in preschool education and their self-efficacy perceptions about the synetic technique were revealed. This research, which aims to reveal the views of preschool teachers about this technique used in the field of teaching, was designed in the qualitative research model. This research is a qualitative research designed in the screening model in order to determine the situation. Semi-structured interview technique was used to collect data. This interview form was prepared by researchers in line with expert opinions. The research was focused on 20 pre-school teachers working in Mersin city center. The data was developed by researchers open-ended. In the semi-structured interview form, besides personal information, questions about teachers' level of knowledge about the synectic technique, their views on the use of this technique and their perceptions of competence in the synectic technique were included. The data were analyzed by descriptive analysis. In the study, it was concluded that the participants generally knew the synetic technique but did not apply it and did not find themselves sufficient in this regard. While 14 of the participants defined this technique, 6 stated that they did not know at all. Only 2 of the teachers stated that they applied the synectic technique and 9 of them never used this technique. In addition, only 4 teachers stated that they found themselves sufficient in this regard, while 16 participants stated that they did not find themselves sufficient in the application of this technique.

Anahtar Kelimeler

• Synectic
• pre-school
• teacher
• teaching technique

OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLERİNİN SİNEKTİK TEKNİĞİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ

Öz

Sinektik öğretim amacıyla kullanılan bir tekniktir, Bu çalışmada, okul öncesi öğretmenlerinin, sinektik hakkındaki bilgileri ve okul öncesi eğitimde sinektik tekniğinin kullanımı konusundaki görüşleriyle sinektik tekniği hakkındaki öz yeterlilik algıları ortaya koyulmuştur. Öğretim alanında da kullanılan bu teknik hakkında okul öncesi öğretmenlerinin görüşlerini ortaya koymayı amaçlayan bu araştırma nitel araştırma modelinde desenlenmiştir. Bu araştırma, durum tespiti yapmak amacıyla tarama modelinde desenlenmiş nitel bir araştırmadır. Veri toplamak için yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Bu görüşme formu uzman görüşleri doğrultusunda araştırmacılar tarafından hazırlanmıştır. Araştırma Mersin il merkezinde görevli 20 okul öncesi öğretmeni ile yürütülmüştür. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen açık uçlu soru formu aracılığıyla toplanmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formunda kişisel bilgilerin yanı sıra, sorunun amacına yönelik olarak öğretmenlerin sinektik tekniği hakkındaki bilgi düzeylerine, bu tekniği kullanımı konusundaki görüşlerine ve sinektik tekniği konusundaki yeterlilik algılarına ilişkin sorulara yer verilmiştir. Veriler betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Araştırmada katılımcıların sinektik tekniğini genel olarak bildikleri ancak uygulamadıkları ve bu konuda kendilerini yeterli bulmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların 14’ü bu tekniği tanımlarken 6’sı hiç bilmediklerini ifade etmişlerdir. Öğretmenlerden sadece 2’si sinektik tekniğini uyguladıklarını, 9’unun ise bu tekniği hiç kullanmadıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca sadece 4 öğretmen kendini bu konuda yeterli bulduğunu ifade ederken 16 katılımcı, kendini bu tekniğin uygulaması konusunda yeterli bulmadığını belirtmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Anahtar kelimler: Sinektik
• okul öncesi
• öğretmen
• öğretim tekniği.

Kaynakça

1. Acat, B. (2003). Kavram Haritalarının Türkçe Öğretiminde Kullanılmaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 34, 168-193.
2. Binbaşıoğlu, C. (1967). Öğretim Metodu ve Uygulama. (6. Bs.). Ankara: Kardeş Matbaası.
3. Büyükkaragöz, S. ve Çivi, C. (1996). Genel Öğretim Metotları: Öğretimde Planlama uygulama. Ankara: Öz Eğitim Yayınları.
4. Gloeckner, G. W., Love, C. and Mallette, D. (1995). Alternative Teacher Strategies for the 1990s. Paper Presented at the Annual Meeting of the American Vocational Association. December 1995. Colarado.
5. Gordon,W. J. J. and Poze, T. (1980). SES Synectics and Gifted Education Today. Gifted Child Quarterly. 24(4), 147-151. Gökçe, E. (2011). Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf İçinde Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerilerinin İncelenmesi. Çağdaş Eğitim. 1(3), 45-57.
6. Gözütok, D. F. (2006). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Ankara: Ekinoks Yayınları.
7. Güneş, F. (2014). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller (2.bs.). Ankara: Pegem Akademi.
8. Küçükahmet, L. (2000). Öğretimde Planlama ve Değerlendirme. (11. Bs.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Özden, Y. (2014). Öğrenme ve Öğretme. (12.Bs.). Ankara: Pegem Akademi.
10. Özerbaş, M. A. (2015). Temel Öğretim Yöntemleri. Öğretim İlke ve Yöntemleri. (Ed: Güven, S. ve Özerbaş, M. A. (2. Bs.). Ankara: Pegem Akademi. 191-237.
11. Rawlinson, J. G. (1995). Yaratıcı Düşünme ve Beyin Fırtınası. (Çev: Değirmen, O.) İstanbul : Rota. Yayın Yapım Tanıtım
12. Taşkaya, S. M. (2017). Dil ve Edebiyat Öğretimi Yöntemleri. Dil ve Edebiyat Öğretimi-1 (Özel Öğretim Yöntemleri). (Ed: Akkaya, A.). Ankara: Asos Yayınları. 97-220.
13. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.