LİDERLİK TARZLARI VE TOPLUMSAL CİNSİYETE ETKİSİ

Öz

Toplumlarda eşitlik kavramı günümüzde her platformda tartışılmaktadır. Tartışmaların ana merkezinde ise özellikle ataerkil toplumlarda kadın ve erkeklerin toplumsal yaşamda sahip oldukları hakların niteliği, niceliği ve uygulanabilirliğidir. Toplumsal cinsiyet adaletinin oluşturulması bir süreç olup zamana yayılımı, hedeflerin oluşturulması ve toplumda kabulünün zihinlerde yer etmesi gerekmektedir.  Buradan hareketle iş yaşamında demokrasi ve hoş görü ortamının olması, kadınların iş yaşamına katılımını etkilemekte midir? İş yaşamında demokrasi ve hoş görü eksenli yönetimin, toplumsal cinsiyet eşitliğine etkisi var mıdır? Soruları bu araştırmada cevaplanmaya çalışılacaktır. Bu araştırma, Dumlupınar Üniversitesinde çalışan 144 akademisyene yönelik olarak uygulanmıştır.  Hoş görü algısı,  demokrasi algısı ve demokratik liderlik ile toplumsal cinsiyet eşitliği arasındaki ilişkiyi belirlemek üzere yapılan korelâsyon analizi sonucunda, puanlar arasında istatistiksel açıdan pozitif bir ilişki saptanmıştır. Araştırmaya katılan kadın akademisyenlerin erkek akademisyenlere göre demokrasi algısı ve toplumsal cinsiyet eşitliği aritmetik ortalamaları daha yüksek çıkmıştır. Erkek akademisyenlerin ise kadın akademisyenlere göre otokritik liderlik ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği aritmetik ortalamalarının daha yüksek olduğu yapılan t testinde ortaya çıkmıştır.

Anahtar kelime: demokratik liderlik, otokratik liderlik, demokrasi,hoş görü, toplumsal cinsiyet

Anahtar Kelimeler

• demokratik liderlik, otokratik liderlik, demokrasi, hoş görü, toplumsal cinsiyet

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. Altınova, H. H. Duyan, V., (2013). “Toplumsal Cinsiyet Algısı Ölçeğinin Geçerlik Güvenirlik Çalışması” Toplum Ve Sosyal Hizmet Cilt 24, Sayı 2.
3. Başaran, İ. E. (1998). Yönetimde insan ilişkileri, Ankara: Adnan Web Tesisleri Basımı.
4. Büyükkaragöz, S. (1995). Yükseköğretim Programlan ve Demokratik Tutumlar. Türk Demokrasi Vakfı Ankara, 1995.
5. Daft, R. L. (2001). Organization Theory & Design. 7th Edition, South-Western Publishing.
6. Deth, J. V. (2000). “Interesting, but Irrelevant: Social Capital and the Saliency Of Politics in Western Europe”, European Journal of Political Research, 37, 115-147.
7. Erdoğan, İ. (2002). Eğitimde değişim yönetimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
8. Özçatal. E., Ö., (2011). “Ataerkillik, Toplumsal Cinsiyet ve Kadının Çalışma Yaşamına Katılımı”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergi, Cilt: 1, Sayı: 1, ss. 21-39.

9. Handy, C. (1998). Ruhun Arayışı. Kapitalizmin Ötesi: Modern Dünyada Amaç Arayışı. Çev. Nurettin Elhüseyni. İstanbul: Boyner Holding Yayınları.
10. Matsuda, Y., Harsel, S., Furusawa, S., Kım, H.S., Ve Quarles J. (2001). “Democratic values and mutual perceptions of human rights in four Pacific Rimnations”, International Journal of Intercultural Relations, 25 (4), 405- 421.
11. Özdayı, N. (1998). “Eğitim Yöneticilerinin Demokrasi ve Hoşgörü Tutumları İle Liderlik Özellikleri Arasındaki İlişki”, M Ü Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi Yıl: 1998, Sayı: 10 Sayfa: 221-235.
12. Özdayı, N., (1996). “Okul Yöneticilerinin Karar Verme Stratejileri ile Liderlik özellikleri Arasındaki İlişkiler,. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi. 2. Ulusal Eğitim Sempozyumu.
13. Prah, K. K., (2007). “Democracy, education, literacy and development”. Paper presented at the 10th Year Jubilee Celeb¬rations of the Centre for International Education, University College of Oslo.
14. Şafaklı, O. V.(2005). “KKTC’deki Kamu Bankalarında Liderlik Üzerine Bir Çalışma”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6 (1) , 132-143.
15. Sargut, A. S. (2010). Kültürlerarası Farklılaşma ve Yönetim. 3. Baskı. Ankara: İmge Kitabevi.
16. Sadykova, G., Tutar H.,(2014). “Örgütsel Demokrasi ve Örgütsel Muhalefet Arasındaki İlişki Üzerine Bir İnceleme” İşletme Bilimi Dergisi , Cilt:2 Sayı:1 2014 SS. 1-16.
17. Sönmez, V. (2008). Gelecekteki Olası Eğitim Sistemleri, Ankara: Anı Yayıncılık.
18. Weber, W.G., Unterraıner, C., ve Höge, T. (2008). Socio-moral atmosphere and prosocial and democratic value orientations in enterprises with different levels of structurally anchored participation. Zeitschriftfür Personal foschung, 22, 71-194.
19. Yazdanı, N. (2009). “Organizational democracy and organizati¬onal structure link. Paper presented at the role of strategic le¬adership and environmental uncertainty”, University of Ma¬nagement & Technology, Lahore, Pakistan. Retrieved August 15, 2009 from http://www.umt.edu.pk/papers/naveedYazda¬ni.htm.
20. Tağraf, H. Ve İ. Çalman (2009). “Ohio Üniversitesi Liderlik Modeline Göre Oluşan Liderlik Biçimlerinin İşletmelerin İhracat Performansı Üzerine Etkisi ve Gaziantep İlinde Bir Araştırma’’, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 23, Sayı: 2.
21. Uzunçarşılı, Ü., Özdayı, N., (1996). “Okul Yöneticilerinin Yaratıcılık Özellikleri İle Liderlik İlişkilerinin Araştırılması”, Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim bilimleri Kongresi, 5-7 Eylül.
22. Yazdanı, N. (2010). “Organizational democracy and organization structure link: role of strategic leadership & environmental uncertainty”, Business Review, 5 (2), 51-73.