The Effects of Cutting Time on Herbage Production and Quality of Buckwheat (Fagopyrum esculentum Meonch.) Cultivated in kahramanmaras Conditions

Abstract

This research was carried out in the trial area of Kahramanmaras Sütcü Imam University, Faculty of Agriculture, Field Crops Department in the summer production period of 2021 to determine the appropriate cutting time of buckwheat varieties to be grown as animal feed in the ecological conditions of Kahramanmaras province. In the study, Aktas and Günes buckwheat varieties were cut at five different times. The field experiment was conducted in randomized complete block design in a split plot with three replications. The research results showed that dry herbage yield, dry matter ratio, crude protein ratio, raw ash ratio, neutral detergent ratio, acid detergent fiber ratio, digestible dry matter value and digestible dry matter yield were statistically significantly affected. It was determined that green herbage yield was between 657.6-995.1 kg/da, dry herbage yield 136.8-298.5 kg/da, crude protein ratio 7.51-15.02 %, crude protein yield 17.14-29.72 kg/da, raw ash ratio 9.93-12.97 %, NDF ratio 53.95-66.46 %, ADF ratio 37.26-50.52 %, RFV 70.60-103.25 and the digestible dry matter yield 72.76-150.17 kg/da were between. It can be said that the most suitable cutting time for forage quality of buckwheat to be used in animal feeding in Kahramanmaraş conditions is the beginning of flowering.

Keywords

• Buckwheat
• NDF and ADF ratio
• Herbage yield and herbage quality
• animal feed
• protein ratio

References

1. Acar, R., Güneş, A., Gummadov, N., Topal, İ. (2011). Farklı bitki sıklıklarının karabuğdayda (Fagopyrum esculentum Meonch.) verim ve bazı verim unsurlarına etkisi. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 25(3): 47-51.
2. Aiking, H. (2011). Future protein supply. Trends in Food Science & Technology, 22: 112- 120.
3. Alkay, R., (2019). Bingöl Koşullarında Karabuğday İçin Uygun Ekim Zamanının Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bingöl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Bingöl.
4. Anonim, (2021a). Kahramanmaraş Meteoroloji İl Müdürlüğü Verileri. Kahramanmaraş.
5. Anonim, (2021b). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi. ÜSKİM Toprak Analiz Sonuçları. Kahramanmaraş.
6. Arslan, Ö., (2021). Farklı Ekim Zamanları ve Hasat Dönemlerinin Bursa Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Karabuğdayın (Fagopyrum esculentum Moench.) Ot Verim ile Kalite Üzerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Bursa Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Bursa. 40 s.
7. Balcı, F. (2022). Kahramanmaraş Koşullarında Yetiştirilen Karabuğday (Fagopyrum esculentum Moench.) Çeşitlerinde Biçim Zamanının Ot Verimi ve Kalitesi Üzerine Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı, 55 s.
8. Buxton, D., R. (1996). Quality-related characteristics of forages as influenced by plant environment and agronomic factors. Animal Feed Science and Technology, 59, 37-49.

9. Debnath, N., R., Rasul M., G., Sarker, M., M., H., Rahman, M., H., Paul, A., K., (2008). Genetic Divergence in Buckwheat (Fagopyrum esculentum Moench). Int. J. Sustain. Crop Prod. 3(2): 60-68
10. El-Shatnawi, M., K., Mohawesh, Y., M., (2000). Seasonal chemical composition of saltbush in semiarid grassland of Jordan. J Range Manage. 53, 211–214
11. Gemalmaz, E., Bilal, T. Alternatif Kaba Yem Kaynakları. Lalahan Hay. Araşt. Enst. Derg. 2016, 56 (2) 63-69
12. Güneş, A., (2013). Adi fiğ ve tritikale karışımında azot ve fosfor gübrelemesinin verim ve verim öğelerine etkileri üzerine bir araştırma. Doktora Tezi. Sütçü İmam Üniversitesi Fen Harmanşah, F., (2018). Türkiye’de Kaliteli Kaba Yem Üretimi Sorunlar ve Öneriler, TÜRKTOB Dergisi, Sayı 25, s. 9-13. Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Kahramanmaraş
13. Harmanşah, F., (2018). Türkiye’de Kaliteli Kaba Yem Üretimi Sorunlar ve Öneriler, TÜRKTOB Dergisi, Sayı 25, s. 9-13.
14. Kara, N., Yüksel, O., (2014). Kara Buğdayı Hayvan Yemi Olarak Kullanabilir miyiz? Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 1(3): 295-300
15. Karafaki, R., (2017). Samsun Koşullarında Farklı Ekim Zamanlarının Karabuğday’ın (Fagopyrum esculentum Moench.) Önemli Tarımsal Özellikleri ile Bazı Kalite Kriterlerine Etkisi. Ondokuz Mayıs Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Samsun, 54 s.
16. Köksal, Ş., (2017). Yozgat Şartlarında Karabuğday (Fagopyrum esculentum Moench.) Yetiştiriciliği. Yüksek Lisans Tezi. Bozok Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yozgat. 37 s.
17. Kutlu, H., R., (2008). Yem Değerlendirme ve Analiz Yöntemleri. Ç.Ü. Ziraat Fak. Zootekni Bölümü, Ders Notu, Adana, 65s.
18. Norton, B., W., (2003). The nutritive value of tree legumes. http://www.fao.org/ag/AGP/AGPC/doc/Pub/licat/Gu tt-shel/x5556e0j.htm, pp. 1–10, (23.10.2003).
19. Omidbaigi, R., De Mastro G., (2004). Influence of Sowing Time on the Biological Behaviour, Biomass Production, and Rutin Content of Buckwheat (Fagopyrum esculentum Moench). Ital J Agron. 8 (1): 47-50.
20. Polat, H., İ., Kan, A., (2021). Karabuğday (Fagopyrum esculentum Moench.)’ın Farklı Gelişme Dönemlerinde Bazı Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlemesi. Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt 16, Sayı 2, Sayfa 234-240.
21. Rivera, D., and Parish, J., (2010). Interpreting Forage and Feed Analysis Report. 2620, Mississippi State University.
22. Rohweder, D.A., Barnes, R.F., Jorgensen, N., (1978). Proposed hay grading standards based on laboratory analyses for evaluating quality. Journal of Animal Science, 47(3): 747-759
23. Sheaffer, C., C., Peterson, M., A., Mccalin, M., Volene, J., J., Cherney, J., H., Johnson, K., D., Woodward, W., T., Viands, D., R., (1995). Acid Detergent Fibre, Neutral Detergent Fibre Concentration and Relative Feed Value. North American Alfalfa Improvement Conference, Minneapolis.
24. Sürmen, K., Kara, E., (2017). Organik Tarım Koşullarında Karabuğday-Soya Karışımlarının Verim ve Kalite Özellikleri. Türk Tarım – Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(13): 1732-1736
25. Tan, M., (2018). Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri. Atatürk Üniv. Ziraat Fakültesi Ders Yay. No: 256, Erzurum, 356 s.
26. Taşsever, M., N., (2019). Kahramanmaraş şartlarında bazı tek yıllık çim (Lolium multiflorum Lam.) çeşitlerinin bitkisel özellikleri ve yem değerleri. Yüksek Lisans Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri anabilim Dalı. Kahramanmaraş. 69s.
27. Valenzuela, H., Smith, J., (2002). Buckwheat. Sustainable Agriculture Green Manure Crops. University Of Hawai. Manoba.
28. Yavuz, H., Yiğit, A., Erenkul, O., (2016). Farklı Ekim Sıklıklarının Karabuğday’da (Fagopyrum esculentum Moench) Verim ve Bazı Tane Kalitesi Özelliklerine Etkisi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 13(2): 17-22
29. Yavuz, M., Kara, B., (2018). Comparison of Buckwheat (Fagopyrum esculentum Moench) Silage and Hay. 1st International Symposium on Silvopastoral Systems and Nomadic Societies in Mediterranean Countries 22-24 October 2018, Isparta.