-

Abstract

Aim Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) is an emergent pathogen which can colonize in nose and on the skin; lead sellulitis, impetigo and abscess and which can cause community and hospital-acquired serious infections. Treatment of MRSA infection encounters difficulties due to the resistance. Researchers continue to search for an alternative due to the limited treatment options. Tigecycline (GAR-936), a derivative of glycylcycline, is an agent

Keywords

• MRSA, Staphylococcus aureus, tigecycline, microdilution

Metisiline Dirençli Staphylococcus aureus İzolatlarında Tigesiklin Duyarlılığının Belirlenmesi

Öz

Amaç: Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA), burun ve deride kolonize olabilen, selülit, impetigo ve abseye yol açabilen, toplum ve hastane kaynaklı ciddi enfeksiyonlara neden olabilen önemli bir patojendir. Direnç sorunu nedeniyle MRSA enfeksiyonlarında tedavide güçlüklerle karşılaşılmaktadır. Araştırmacılar tedavi seçeneklerinin sınırlı kalmasından dolayı alternatif arayışlarına devam etmektedir. Bir glisilsiklin türevi olan tigesiklin (GAR-936) son yıllarda kullanıma giren bir ajandır. Bu çalışmada Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi mikrobiyoloji laboratuvarında çeşitli klinik örneklerden elde edilen MRSA izolatlarında tigesikline duyarlılık oranının in vitro olarak araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve metot: Toplam 100 MRSA izolatına için tigesiklin minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri sıvı mikrodilüsyon yöntemiyle belirlenmiştir. Bulgular: Tigesiklinin izolatlara karşı MİK değerleri 0,0625-4 µg/ml aralığında bulunmuş, buna göre izolatların 91’i (%91) tigesikline duyarlı, dokuzu (%9) ise dirençli bulunmuştur. MİK50 değeri 0,25 µg/ml, MİK90 değeri ise 0,5 µg/ml olarak saptanmıştır. Sonuç: Ülkemizde yapılmış diğer çalışmalardakinden daha yüksek bir direnç oranı bulunmuş olmasına rağmen, çalışmamızda elde edilen bulgular, hastanemizde MRSA nedenli enfeksiyonların tedavisinde tigesiklinin halen uygun bir alternatif olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• MRSA, Staphylococcus aureus, tigesiklin, mikrodilüsyon

References

1. Sancak B. Staphylococcus aureus ve antibiyotik direnci. Mikrobiyol Bul. 2011; 45(3): 565-76.
2. Taşova Y. Tetrasiklinden tigesikline. ANKEM Derg. 2010; 24(Ek 2): 36-44.
3. Çalık N, Akova M. Tigesiklin. ANKEM Derg. 2007; 21 (ek-2): 29-33.
4. Estes KS, Derendorf H. Comparison of the pharmacokinetic properties of vancomycin, linezolid, tigecyclin and daptomycin. Eur J Med Res. 2010; 15(12): 533-43.
5. Stein GE, Craig WA. Tigecycline: A Critical Analysis Clin Infect Dis. 2006; 43(4): 518-24.
6. Fritsche TR, Strabala PA, Sader HS, Dowzicky MJ, Jones RN: Activity of tigecycline tested against a global collection of Enterobacteraceae, including tetracycline-resistant isolates, Diagn Microbiol Infect Dis 2005; 52(3): 209-13.
7. Öksüz L, Gürler N. Klinik örneklerden izole edilen metisiline dirençli stafilokok suşlarının son yıllarda kullanıma giren antibiyotiklere in-vitro duyarlılık sonuçları. ANKEM Derg. 2009; 23(2): 71-7.
8. Köse Ş, Ece G, Türken M, Gözaydın A, Tatar B. Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarında İzole Edilen Bakterilerin Tigesiklin ve Diğer Antibiyotiklere Duyarlılığının İncelenmesi. Fırat Tıp Dergisi. 2012; 17(1): 10-3.