FOTOĞRAF SANATINDA BİR SOYUTLAMA ESTETİĞİ OLARAK FOTOGRAM

19th century Photography is a branch of art that renews and transforms itself with many technical applications. Photogram technique is one of these applications. Photogram is a cameraless technique and produces a one-to-one abstracted representation of objects placed on a light-sensitive material. Photogram method, which is a technique of producing photographs without a camera, has been a source of excitement for artists who have discovered this new means of expression. The technique of the photogram has become a language of expression by combining with the personal styles of the artists. This technique; Although it has been seen as an experimental expression by artists since the beginning of the 1900s, it reappears as individual and original works today. The aim of this research is to determine the transformation of this technique, which has created itself in the process of analog photography, with the digital age. In order to achieve this aim, references from the history of photography were determined and analyzes were carried out on these references. The main finding of the research was to determine how the photogram technique has changed from the beginning to the present, on the one hand, in the context of its application area and its tools, on the other hand.

19.yy. da bulunuşundan günümüze kadar geçen süreçte fotoğraf, birçok teknik uygulamalar ile kendini yenileyen ve dönüştüren bir sanat dalıdır. Fotogram tekniği bu uygulamalardan biridir. Fotogram, kamerasız bir tekniktir ve ışığa duyarlı bir malzeme üzerine yerleştirilmiş nesnelerin birebir soyutlanmış temsilini üretir. Fotoğraf makinası olmadan fotoğraf üretme tekniği olan fotogram yöntemi, bu yeni ifade aracını keşfeden sanatçılar için heyecan kaynağı olmuştur. Fotogramın kendine ait tekniği sanatçıların kendi kişisel üslupları ile birleşip bir anlatım dili haline gelmiştir. Bu teknik; sanatçılar tarafından 1900’lü yılların başından itibaren bir deneysel dışavurum gibi görünmüş olsa da günümüzde bireysel ve özgün çalışmalar olarak yeniden karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmanın amacı, analog fotoğraf süreci içerisinde kendini var eden bu tekniğin dijital çağ ile birlikte geçirdiği dönüşümü saptamaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için fotoğraf tarihinden referanslar belirlenmiş ve bu referanslar üzerinden analizler gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın temel bulgusu, fotogram tekniğinin başlangıçtan günümüze bir yandan uygulama alan ve araçları diğer yandan içerik bağlamında nasıl bir değişim gösterdiğinin saptanması olmuştur.