The Relationship Between Problem Solving Skills, Burnout Levels and Self Efficacy Beliefs of School Principals

Abstract

The aim of this research is to determine the relationship between school principals' problem solving skills, burnout levels and self-efficacy beliefs. Quantitative relational design was used in the study. The sample of the research consists of 224 school principals working in Balıkesir. In the research, “Problem Solving Inventory”, “Freidman School Principals Burnout Scale” and “School Principals' Efficacy Perceptions Scale” were used as the data collection tools. Data were analyzed by T-test, Single-factor Analysis of Variance (ANOVA), and structural equation modeling. In the research, it was found that the problem solving skills of the school principals were at a high level and they almost never experienced burnout and their self-efficacy perceptions were at a high level. The results of the study revealed that there was no significant difference in the school principals' problem solving skills, burnout levels and self-efficacy beliefs, and variables such as gender, educational status, experience of principalship and school level. In the study, there was also a low and negative correlation between school principals' problem solving skills and self-efficacy beliefs, self-efficacy beliefs and burnout levels and there was a positive and low level relationship between problem solving skills and burnout levels of the school principals.

Keywords

• Problem solving skills
• burnout
• self-efficacy
• school principal

References

1. Ada, Ş., Dilekmen, M., Alver, B. & Seçer, İ. (2010). İlk ve ortaöğretim okul yöneticilerinin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(2), 153-166.
2. Akar, H. (2016). Okul yöneticilerinin problem çözme becerilerinin yordayıcısı olarak bilgi yönetimi yeterliği. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 74-86.
3. Akça, F. & Yaman, B. (2009). Okul yöneticilerinin problem çözme davranışlarını etkileyen faktörleri incelemeye yönelik bir çalışma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(3), 767-780.
4. Aksu, A. & Baysal, A. (2005). İlköğretim okulu müdürlerinde tükenmişlik. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi 11(41),7-24.
5. Aslanargun, E. & Bozkurt, S. (2012). Okul müdürlerinin okul yönetiminde karşılaştığı sorunlar. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 349 -368.
6. Baltacı, A. (2017a). Okul müdürlerinin öz yeterlik algıları ve mesleğe yönelik tutumları arasındaki ilişki. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 35- 61.
7. Baltacı, A. (2017b). Okul müdürlerinin iş doyumları ile öz yeterlik algıları arasındaki ilişki. IHEAD, 2(1), 49-76.
8. Bandura, A. (1982). Self efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37, 122-147.

9. Bandura, A. (1997). Self efficacy: The exercise of control. New York: W. F. Freeman
10. Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37,122 -147.
11. Bayraktar, F. (2020). Okul yöneticilerinin özyeterlikleri ile politik becerileri arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
12. Buluç, B; Sulak, S. E & Serin, M. K. (2011). Okul yöneticilerinin problem çözme becerilerine ilişkin algıları . Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31 (2), 551-567.
13. Bursalıoğlu, Z. (2019). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: PegemA Yayıncılık.
14. Celep, C. (2000). Eğitimde örgütsel adanma ve öğretmenler. Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Cobanoglu, F. & Yurek, U. (2018). School administrators’ self-efficacy beliefs and leadership styles. European Journal of Educational Research, 7(3), 555-565.
16. Çınar, Y. & Güven, M. (2019). Psikolojik danışmanların tükenmişlik düzeyleri ve problem çözme becerilerinin incelenmesi. Milli eğitim Dergisi, 219, 105-135.
17. Çınar, O., Hatunoğlu, A. & Hatunoğlu, Y. (2009). Öğretmenlerin problem çözme becerileri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 215-226.
18. Dağlı, A. & Gündüz, H. (2008). Yatılı ilköğretim bölge okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin tükenmişlik düzeyleri (Diyarbakır İli Örneği). D.Ü.Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 10, 12-35.
19. Daly, S., (1992), Principal burnout in the public scholls: A study comparing the perceived burnout levels of elementary. Dissertation Abstract İnternational, 53(7), 2177 A.
20. Dimmock, C. & Hattie, J. (1996). School principals' self-efficacy and its measurement in a context of restructuring. School Effectiveness and School Improvement, 7(1), 62-75.
21. Dixon, W. A., Heppner, P. P. & Anderson, W. P. (1991). Problem-solving appraisal, stress, hopelessness, and suicide ideation in a college population. Journal of Counseling Psychology, 38(1), 51-56.
22. Dönmez, B. & Güneş, H. (2001). İlköğretim okulu yöneticilerinde tükenmişlik. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5, 71-78.
23. Eberhard, J. (2013). School administration self-efficacy: Change-agents in an environment of turbulence. In M. S.
24. Plakhotnik & S. M. Nielsen (Eds.), Proceedings of the 12th Annual South Florida Education Research Conference (pp. 45-52). Miami: Florida International University.
25. Federici, R. A. & Skaalvik, E. M. (2012). Principal self-efficacy: Relations with burnout, job satisfaction and motivation to quit. Soc Psychol Educ, 15, 295–320.
26. Friedman, A. I. (2002). Burnout in school principals: Role related antecedents. Social Psychology of Education, 5, 229–251.
27. Gastaldi, F. G. M., Pasta, T., Longobardi, C., Prino, L. E. & Quaglia, R. (2014). Measuring the influence of stress and burnout in teacher-child relationship. European Journal of Education and Psychology, 7(1), 17-28.
28. Gist, M. E. & Mitchell, T. R. (1992). Self-efficacy: A theoretical analysis of its determinants and malleability. Academy of Management Review, 17(2), 183-211.
29. Güçlü, N. (2003). Lise müdürlerinin problem çözme becerileri. Milli Eğitim Dergisi, 160, 272-300
30. Heppner. P. P. & Petersen, C. H. (1982). The development and implıcations of a personal problem solving inventory. Journal of Counseling Psychology. 29(1), 66-75.
31. Işık, A. N. & Gümüş, E. (2016). Yönetici öz yeterliği ve okul etkililiği arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(1), 419-434.
32. Izgar, H. (2003). Okul yöneticilerinde tükenmişlik. Nedenleri, sonuçları ve başa çıkma yolları. Nobel Akademi, Ankara.
33. İnandı, Y., Yeşil, H., Karatepe, R. & Uzun, A. (2015). Öğretmenlerin ve okul müdürlerinin özyeterlikleri ile değişime gösterdikleri direnç arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 563-81.
34. Karaca, İ. & Karaca, N. (2021).Okul yöneticilerinin problem çözme beceri algılarının incelenmesi . Uluslararası Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi – USBED 3(4), 181-200.
35. Khan, S., Hafeez, A. & Saeed, M. (2012). The impact of problem solving skill of heads’ on students’ academic achievement. Interdıscıplınary Journal Of Contemporary Research In Busıness, 4(1), 316-321.
36. Konan, N. (2013). Relationship between locus of control and problem-solving skills of high school administrators. International J. Soc. Sci. & Education, 3(3), 786-794.
37. Köybaşı, F. & Dönmez, B. (2017). Okul yöneticilerinin girişimcilik, öz-yeterlik ve örgütsel bağlılık algılarının analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 23(2), 249-280.
38. Lovell, C. W. (2009).Principal efficacy: An investigation of school principals' sense of efficacy and indicators of school effectiveness. Dissertations. The University of Southern Mississippi
39. Lunenberg, F. C. & Ornstein, A. C. (2013). Eğitim yönetimi. Çeviri editörü: Gökhan Arastaman. Nobel Akademi, Ankara.
40. Mahfouz, J. (2018). Principals and stress: Few coping strategies for abundant stressors. Educational Management Administration & Leadership, 48(3), 1–19.
41. Malakh-Pines A. & Aronson E. (1981). Burnout: From tedium to personal growth. New York: Free Press.
42. Malakh-Pines, A. & Aronson, E. (1988). Career burnout; causes & cures. The Free Press. New York: A Division of Macmillan, Inc.
43. Maslach, C. & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Occupational Behaviour, 2, 99-113.
44. O’Brennan, L., Pas, E. & Bradshaw, C. (2017). Multilevel examination of burnout among high school staff: Importance of staff and school factors. School Psychology Review, 46(2), 165-176.
45. Okutan, M. & Kahveci, A. (2012). İlköğretim okul müdürlerinin genel öz yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Rize örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 27-42.
46. Özer, N. (2013). Investigation of the primary school principals’ sense of self-efficacy and professional burnout. Middle-East Journal of Scientific Research 15(5), 682-691,
47. Özer, N., Dönmez, B. & Cömert, M. (2012). Friedman okul müdürleri tükenmişlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 105-121.
48. Sadıkoğlu, P. (2007). Endüstri meslek lisesi yöneticilerinin problem çözme yeterlikleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
49. Sönmez Genç, D., Güneylı, A. & Yığıt, P. (2021). Being a female school administrator in Turkey: An analysis based on self-esteem, self-efficacy and organizational justice perceptions. Revista Argentina de Clínica Psicológica, 1(30), 227-239.
50. Şahin, N., Şahin, N. & Heppner, P. P. (1993). Psychometric properties of the Problem Solving Inventory in a group of Turkish university students. Cognitive Therapy and Research, 17, 379-396.
51. Tan (2016). Okul yöneticilerinin çatışma yönetme stilleri ve problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
52. Tekin, T. & Akın, U. (2021). The relationship between initiative taking levels and problem solving skills of school administrators. Anadolu University Journal of Education Faculty (AUJEF), 5(2), 185-201.
53. Tikkanen, L., Pyhältö, K., Pietarinen, J. & Soini, T.(2017). Interrelations between principals’ risk of burnout profiles and proactive selfregulation strategies. Social Psychology of Education. 20(2), 259-274.
54. Tokyay, N. (2001), Milli Eğitim Bakanlığı’ na bağlı ilköğretim okullarındaki idarecilerin problem çözme becerileri (Kayseri örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
55. Tschannen-Moran, M. & Gareis, C. R. (2004). Principals’ sense of efficacy: Assessing a promising construct. Journal of Educational Administration, 42(5), 573-585.
56. Turan, S. (2018). İşini bil okuluna sahip çık. (Ed. Açıkalın, A., Şişman, M. ve Turan, S.) Bir insan olarak okul müdürü içerisinde (s. 73-94). Ankara: PegemA Yayıncılık.
57. Uğurlu, Z. (2016). Eğitim yönetimi. (Ed. Kılıç, D. E.) Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi içinde (s. 55-74). Eğiten Kitap, Ankara.
58. Ülbeği, İ. D. & İplik, E. (2017). Shirom-Melamed tükenmişlik ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik çalışması. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 19-30.
59. Visone, J. D. (2018). The development of problem-solving skills for aspiring educational leaders. Journal of Leaership Education, 17(4), 35-53.