Evaluation of grain and forage yield and forage quality traits in some hybrid maize genotypes cultivated as second crop under the Eastern Mediterranean conditions

Abstract

This research was conducted in order to guide farmers and researchers by determining grain, forage yield and yield-related traits and forage quality of different parts of the whole plant in some maize cultivars in Eastern Mediterranean ecological conditions. In this study, it was assessed grain and forage yield and fodder quality of four maize cultivars (PR91G98, SY Castaneda, SY Gladius, and SY Tuscani) cultivated under the Estern Mediterranean conditions. To determine forage quality, ear, stem and leaves of the whole plant maize were analyzed separately. To evaluate grain and forage yield, parameters like plant height, stem diameter, hay yield, dry matter yield, green leaf yield, green stem yield, ear weight, green ear yield were investigated while features such as crude protein, crude ash, organic matter, NDF, ADF, digestibility of dry matter, dry matter intake and relative feed value were examined to determine forage quality. The new maize cultivars have been updated continually; it is important to clarify the responses of new varieties to agronomic practices and forage yield, quality, grain yield, and related traits. The results of this study revealed that ear is very important for forage yield and quality. The greatest hay and grain yield were produced by PR31G98 maize cultivar. It was observed SY Tuscani had higher NDF and ADF values than other maize varieties. With this study, the importance of nutrient content according to silage yield and plant parts in second crop corn cultivation was determined. In addition, research results showed important source data for farmers and researchers regarding forage and grain yield of maize farming and production area is continually increasing.

Keywords

• Maize
• fodder
• quality
• cultivar

Doğu Akdeniz koşullarında ikinci ürün olarak yetiştirilen bazı hibrit mısır genotiplerinde tane ve yem verimi ile yem kalite özelliklerinin değerlendirilmesi

Abstract

Bu araştırma Doğu Akdeniz ekolojik koşullarında II. ürün koşullarında bazı mısır çeşitlerinin hem silaj olarak hem de tane ürünü olarak değerlendirilmesi ile elde edilen ürünün bitkisel ve kalite özelliklerini belirleyerek çiftçiler ve gelecekteki araştırmalara yardımcı olmak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada ikinci ürün koşullarında 4 mısır genotipinin (PR91G98, SY Castaneda, SY Gladius, ve SY Tuscani) yeşil yem ve tane özellikleri yanında silaj kalitesi değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları, tane ürünü için en iyi mısır çeşidinin PR31G98 olduğu, silaj kalitesi için ise çeşitler arasında önemli bir fark bulunmamıştır. İncelenen koçan sap ve yaprağın silaj kalitesinde çok önemli olduğu belirlenmiştir. Sürekli yeni mısır genotiplerinin geliştirilmesi nedeniyle, yeni çeşitlerin agronomik uygulamalara tepkisinin belirlenmesi önemlidir. Özellikle yeşil yem amacı ile yetiştiricilikte bitkinin içerisindeki koçanın kaliteye etkisinin daha önemli olduğu yapılan çalışmada tespit edilmiştir. Çalışma tane ve silajlık mısır tarımında alternatif bir yaklaşım olan yeşil yem veya taneye bırakmanın sonuçlarını ortaya koyarak Akdeniz iklim kuşağı için uygulamaya yönelik veriler ortaya koymuştur. Araştırma sonuçları, üretim alanları sürekli artan mısır için çiftçilere ve araştırıcılara önemli kaynak veriler ortaya koymaktadır.

Keywords

• Mısır
• kaba yem
• kalite
• çeşit

References

1. Konuskan, O.; Konuskan-Bozdogan, D.; Lavei, C.M. Rev. Chim. 2017, 68(9), 2073-2075.
2. Wasaya, A.; Affan, M.; Ahmad Yasir, T.; Atique-ur-Rehman Mubeen, K.; Rehman Hu Ali, M.; Nawaz, F.; Galal, A.; Iqbal, M.A.; Islam, M.S.; El-Sharnouby, M.; Rahman, M.H.; EL Sabagh, A. Atmosphere. 2021, 12(6), 663.
3. Konuskan, O.; Kilinc, C. Fresenius Environ. Bull. 2019, 28 (4), 2795-2801.
4. Saboor, A.; Ali, M.A.; Ahmed, N.; Skalicky, M.; Danish, S.; Fahad, S.; Hassan, F.; Hassan, M.M.; Brestic, M.; EL Sabagh, A.; Datta, R. Agriculture. 2021; 11(4), 310.
5. Yilmaz, S.; Gozubenli, H.; Konuskan, O.; Atis, I. Asian J. Plant Sci. 2007, 6(3), 538-541.
6. Anonymous. TUİK Bitkisel Üretim İstatistikleri. Retrieved March 25, 2020, from http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1001.
7. Duvick, D.N. Adv. Agron. 2005, 86, 83-145.
8. Mastrodomenico, A.T.; Hendrix, C.C.; Below, F.E. Agriculture. 2018, 8(1), 3.

9. EL Sabagh, A.; Hossain, A.; Iqbal, M.A.; Barutçular, C.; Islam, M.S.; Çig, F.; et al. in Plant Stress Physiology, ed. A. Hossain, 2020, (London: IntechOpen)
10. Serin, Y.; Tan, M. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 2001, No: 206.
11. Yolcu, H.; Tan, M. Tar. Bil. Derg. 2008, 14 (3), 303-312.
12. Roth, G.W.; Heinrichs, A.J. Agronomy fact-18. Published by Information and Communication Technology in the College of Agricultural Sciences, Pennsylvania State University, 2001, Retrieved from http://www.cas.psu.edu
13. McDonald, P.; Edwards, R.A.; Greenhalgh, J.F.D.; Morgan, C.A. Longman Publishers, 1998, pp. 431-438
14. Öner, F.; Aydın, İ.; Sezer, İ.; Gülümser, A.; Özata, E.; Algan, D. 2011. IX. Tarla Bitkileri Kongresi, 2011, 12–5. Eylül 2011. Bursa
15. Ertekin, İ.; Atış, İ.; Yılmaz, Ş.; Can, E.; Kızılşimşek, M. KSU J. Agric. Nat. 2019, 22(5), 781-786.
16. Van Soest, P.J.; Robertson, J.B.; Lewis, B.A. J. Dairy Sci. 1991, 74 (10), 3583-3597.
17. Van Dyke, N.J.; Anderson, P.M. Alabama Cooperative Extension, Circular, 2002, ANR-890.
18. Atış, İ.; Konuşkan, Ö.; Gözübenli, H.; Yılmaz, Ş.; Can, E.; Çeliktaş, N.. Turkey 10. Field Crops Congress, 10-13 September 2013, Konya, Volume 3, p: 649-653.
19. Konuskan, Ö.; Atış, İ.; Gözübenli, H. MKÜ. Ziraat Fak. Derg. 2015, 20(2), 1-6.
20. Güney, E.; Tan, M.; Dumlu-Gül, Z.; Gül, İ. Atatürk Üniv. Zir. Fak. Derg. 2010, 41 (2), 105-111.
21. Atis, I.; Konuskan, O.; Duru, M.; Gozubenli, H.; Yilmaz, S. Int. J. Agric. Biol. 2012, 14, 879–886.
22. Yilmaz, S.; Özel, A.; Erayman, M.; Atak, M. Turk. J. Agric. For. 2015, 39, 135-143.