An Evaluation of Social Stories That Can Be Used in the Religious Education and Teaching Process of Children with Autism: Example of Türkiye

Abstract

Autism is a disorder that can be encountered frequently all over the world; It is defined as a developmental disorder that continues throughout life and is characterized as the inability of a person to establish emotional or mental relationships with their social environment, and a state of alienation and detachment from society. In this study, an evaluation was made regarding the learning processes of individuals with “Autistic Spectrum Disorder” and how the elements (knowledge, skills and values) within the scope of religious education can be acquired through “Social Stories” and examples of activities regarding social stories in religious education were given. Social stories are frequently used in the education-training process for these individuals. It was aimed to use this learning method in religious education as well. In the study, the document review method, which is one of the qualitative research methods, was used and descriptive analysis and content analysis were preferred in its analysis. In the study, how the knowledge, skills and achievements included in the Religious Culture and Moral Knowledge Course Curriculum can be realized by using social stories in the education-training process of individuals with autism, how the education-training process should be, the use of social stories in the religious education process and sample applications were included.

Keywords

• Religious Education
• Autism
• Program
• Social Stories
• Education

Otizmli Çocukların Din Eğitimi ve Öğretimi Sürecinde Kullanılabilecek Sosyal Öykülere Yönelik Bir Değerlendirme: Türkiye Örneği

Abstract

Otizm dünya genelinde sıklıkla rastlanılabilecek bir rahatsızlık olup; kişinin sosyal çevresiyle duygusal veya zihinsel açıdan ilişki kuramaması, toplumdan uzaklaşma ve kopma durumu olarak nitelendirilen ve hayat boyu devam eden gelişimsel bir bozukluk olarak ifade edilmektedir. Bu çalışmada, “Otizmli Spektrum Bozukluğu” olan bireylerdeki öğrenme süreçlerine ve din eğitimi kapsamındaki unsurların (bilgi, beceri ve değerlerin) “Sosyal Öyküler” aracılığı ile nasıl kazandırılabileceğine yönelik bir değerlendirme yapılmıştır ve din eğitiminde sosyal öykülere yönelik etkinlik örnekleri verilmiştir. Bu bireylere yönelik eğitim-öğretim sürecinde sosyal öyküler sıklıkla kullanılmaktadır. Bu öğrenme yönteminin din eğitiminde de kullanılması amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden birisi olan doküman inceleme yöntemi kullanılmış, analiz edilmesinde ise betimsel analiz ve içerik analizi tercih edilmiştir. Çalışmada, Otizmli bireylerin eğitim-öğretim sürecinde sosyal öykülerden yararlanarak Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Öğretim Programı’nda yer alan bilgi, beceri ve kazanımların nasıl gerçekleştirilebileceği, eğitim öğretim süreci nasıl olması gerektiği, din eğitimi sürecinde sosyal öykülerin kullanımı ve örnek uygulamalara yer verilmiştir.

Keywords

• Din Eğitimi
• Otizm
• Program
• Sosyal Öykü
• Eğitim

References

1. MEB. (1950). Journal of Papers (Vol. XIII, No. 617). https://dhgm.meb.gov.tr/tebligler-dergisi/1950/617-kasim-1950.pdf Okumuşlar, M. (2006). Story as an Effective Method in Religious Education. Journal of the Faculty of Theology of Necmettin Erbakan University, 21(21), 237-252. Olçay Gül, S., & Tekin İftar, E. (2012). The Use of Social Histories for Individuals with a Diagnosis of Autism Spectrum Disorder. Ankara University Faculty of Educational Sciences Journal of Special Education, 13(02), 1-24. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000168