Türkiye’de Yetişen Centaurea urvillei DC. subsp. urvillei’ nin Antibakteriyel ve Antifungal Özelliği

Abstract

Türkiye florasının en büyük cinsi olan Centaurea L.’ ya ait farklı türlerin etkinlikleri, ürettikleri bileşikler, insan sağlığı üzerine etkileri konusunda pek çok çalışma bulunmaktadır. Ancak Centaurea urvillei DC. subsp. urvillei’ nin kullanılabilir kısımlarının (toprak üstü olan yaprak, çiçek) patojen mikroorganizmalar karşı antimikrobiyal özellikleri üzerine ilgili herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada C. urvillei DC. subsp. urvillei’ nin kullanılabilir kısımlarının metanoldeki çözeltisi uygulanarak insanlarda bulaşıcı hastalık yapan bakteri, maya, dermatofitler üzerinde oyuk agar ve mikrodilisyon yöntemi ile bu mikroorganizmaların gelişimini önleyip önlemediği ve en küçük duyarlılık miktarını öğrenmek amaçlanmıştır. Antimikrobiyal duyarlılık sonuçları incelendiğinde; bitki solüsyonu maya, dermatofit izolatları ve diğer bakterilerin çoğalmasını önleme üzerinde genel olarak duyarlı (14.66 mm-11.66 mm inhibisyon zon çapı-1) bir inhibisyon bölgesi oluşturmuştur. Bu demektirki; C. urvillei DC. subsp. urvillei’nin 40 mg’lık dozu hastalık yapan tüm test mikroorganizmalarının (Escherichia coli ATCC 25922, Staphylococcus aureus ATCC 29213, Enterococcus faecalis ATCC 29212, Klepsiella pneumoniae klinik izolatı, Candida albicans RSKK 02007, Candida glabrata RSKK 014019, Candida tropicalis RSKK 02011, Epidermophyton floccosum RSKK 14024, Trichophyton rubrum RSKK 03022) çoğalmasını engelleyecek antibakteriyel ve antifungal özelliklere sahiptir. Kontrol grubu ile kıyaslandığında bakterilerde anlamlı bir değişimin olmadığı maya ve dermatofitlerde ise anlamlı bir farklılığın olduğu belirlenmiştir (p<0,0001; cd, p<0.001; d). MİK sınır değerleri 100-6.25 μL'dir. Elde edilen veriler ile bu bitkinin patojenik mikroorganizmaların çoğalmasını azaltma kabiliyeti nedeniyle bulaşıcı hastalıkların tedavi ilaçları için bir kaynak olabilir.

Keywords

• Antibakteriyel ve antifungal aktivite
• Centaurea urvillei DC
• subsp
• urvillei
• patojen mikroorganizma

Antibacterial and Antifungal Features of Centaurea urvillei DC. subsp. urvillei that is herboized in Turkey

Abstract

Although there are many studies on the activities of different species, the compounds and effects of Centaurea L., the largest genus of the Turkish flora, on human health, no relevant studies have been conducted on the antimicrobial properties of the usable parts (above ground leaves, flowers) of C. urvillei DC. subsp urvillei against pathogenic microorganisms. This study aimed to show whether it prevents the growth of these microorganisms that cause infectious diseases in humans on bacteria, yeast, dermatophytes that cause infectious diseases in humans via well agar and microdilution method by applying a methanol solution of the usable parts of C. urvillei DC. subsp. urvillei. Regarding the antimicrobial susceptibility results, the plant solution formed a generally sensitive inhibition zone (14.66 mm-11.66 mm inhibition zone-1 diameter) on inhibition of growth of yeast, dermatophyte isolates and other bacteria. This means that 40 mg dose of C. urvillei DC. subsp. urvillei has antibacterial and antifungal that can prevent the growth of all test microorganisms (Escherichia coli ATCC 25922, Staphylococcus aureus ATCC 29213, Enterococcus faecalis ATCC 29212, Klepsiella pneumoniae clinical isolate, Candida albicans RSKK 02007, Candida glabrata RSKK 014019, Candida tropicalis RSKK 02011, Epidermophyton floccosum RSKK 14024, Trichophyton rubrum RSKK 03022) that cause disease. It is seen when we compared with the control group that there was no significant difference in bacteria, however, a significant difference was observed in yeast and dermatophytes (p<0,0001; cd, p<0.001; d). MIK threshold values are 100-6.25 µL. It has been proven with the obtained data that the ability of this plant to reduce the proliferation of pathogenic microorganisms can be a source for the cure of contagious diseases.

Keywords

• Antibacterial and antifungal activity
• Centaurea urvillei DC
• subsp
• urvillei
• pathogenic microorganism

References

1. Aktumsek, A., Zengin, G., Ozmen Guler, G., Cakmak, Y. S. ve Duran, A. (2013). Assessment of the antioxidant potential and fatty acid composition of four Centaurea L. taxa from Turkey. Food Chemistry, 141, 91–97. doi: 10.1016/j.foodchem.2013.02.092.
2. Avşar, C., Keskin, H., & Berber, İ. (2016). Hastane infeksiyonlarından izole edilen mikroorganizmalara karşı bazı bitki ekstraktlarının antimikrobiyal aktivitesi. International Journal of Pure and Applied Science, 2, 22-29.
3. Albayrak, S., Atasagun, B. ve Aksoy, A. (2017). Comparison of phenolic components and biological activities of two Centaurea sp. obtained by three extraction techniques. Asian Pacific Journal of Tropical Medicine, 10, 599-606. doi: 10.1016/j.apjtm.2017.06.010.
4. Acet, T. ve Özcan, K. (2017). Investigation of some biological activities of Equisetum arvense plant used for medicinal purposes in Gümüşhane province. Turkish Journal of Agriculture- Food Science technology TURJAF, 5,1810-1814. doi:/10.24925/tu. rjaf.v5i13.1810-1814.1732
5. Alper, M., Özay, C., Güneş, H., Mammadov, R. (2021). Assessment of antioxidant and cytotoxic Activities and Identification of Phenolic Compounds of Centaurea solstitialis and Urospermum picroides from Turkey. Biological and Applied Sciences Brazilian Archives of Biology and technology, 64, 12. https://doi.org/10.1590/1678-4324-2021190530
6. Boga, M., Alkan, H., Ertaş A., Oral E. V., Yılmaz, M., Yeşil, Y., Gören, A. C., Temel, H. ve Kolak, U. (2016). Phytochemical profile and some biological activities of three Centaurea species from Turkey. Tropical Journal of Pharmaceutical Research. 15, 1865-1875.
7. Collins, C. H. ve Lyne, P. M. (1987). Mikrobiyological methods. 450 pp. London. Butter Morths & Co (Publishers) Ltd.
8. Doğan Şığva, Z. Ö., Hasvatan, E. E., Gülen, G., Uslu, R, Eryıldız, B., Durmuşkaya, C., Kayalar, H., Özbilgin, A., Korkmaz, M. ve Gündüz, C. (2017). Effect of extracts of the endemic plants Centaurea lydia and Phlomis nissolii on Toxoplasma gondii. Turkish Journal of Parasitology, 41, 164-8. doi: 10.5152/tpd.2017.5451

9. El-Najjar, N., Dakdouki, S., Darwiche N., El-Sabban, M., Saliba, N. A. ve Gali-Muhtasib, H. (2008). Anti-colon cancer effects of Salograviolide A isolated from Centaurea ainetensis. Oncology Reports, 19, 897-904. doi:10.3892/or.19.4.897
10. Erecevit, P. ve Kırbağ, S., (2017). Some phytochemical effects of Pyrus communis L. (Pear) on the development of Saccharomyces cerevisiae as probiotic yeast. International Journal of Pure and Applied Science, 3,13-23.
11. Erecevit Sönmez, P. ve Çakılcıoğlu, U. (2020). Screening of Antimicrobial effect against microorganisms threatening to human health of the endemic plant; Centaurea saligna (C. Koch) Wagenitz from Turkey. Turkısh Journal of Nature and Science, 9 (Özel Sayı), 23-27.
12. Fattaheian-Dehkordi, S., Hojjatifard, R., Saeedi, M., Khanav, M. (2021). A Review on antidiabetic activity of Centaurea spp.: A New. Approach for Developing Herbal Remedies. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2021, 23. https://doi.org/10.1155/2021/5587938
13. Gupta, C., Garg, A. P., Uniyal, R. C. ve Kumari, A. (2008). Comparative analysis of the antimicrobial activity of cinnamon oil and cinnamon extract on somefood-borne microbes. African Journal of Microbiology Research, 2, 247-251. doi:10.5897/AJMR.9000180
14. Koukoulitsa, E., Skaltsa, H., Karioti, A., Demetzos, C. ve Dimas, K. (2002). Bioactive esquiterpene lactones from Centaurea species and their cytotoxic/ cytostatic activity against human cell lines in vitro. Planta Medica, 68, 649-52. doi: 10.1055/s-2002-32893
15. Karamenderes, C., Khan, S., Tekwani, B. L., Jacob, M. R. ve Khan, I. A. (2006). Antiprotozoal and antimicrobial activities of Centaurea species growing in Turkey. Pharmaceutical Biology, 44, 534–539. doi:10.1080/13880200600883080
16. Köse, Y. B., Demirci, B., Başer, K. H. C. ve Yücel, E. (2008). Composition of the essential oil of three endemic Centaurea species from Turkey. Journal of Esssential Oil Research, 20, 335-338. doi:10.1080/10412905.2008.9700025
17. Kendir, G. ve Güvenç, A. (2010). Etnobotanik ve Türkiye’de yapılmış etnobotanik çalışmalara genel bir bakış. Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi, 30, 49-80.
18. Khammar, A. ve Djeddi. S. (2012). Pharmacological and biological properties of some Centaurea species. European Journal of Scientific Research, 84, 398-416.
19. Kılıç, Ö. (2015). Türkiye’den iki Centaurea L. (Asteraceae) türünün uçucu yağ kompozisyonu. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3, 28-33.
20. Karaca, B., Akata, I. ve Çöleri Cihan, A. (2017). Antibiofilm and antimicrobial activities of Lentinus edodes, Lactarius delicious and Ganoderma lucidum. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 17, 660-668. doi:10.17475/kastorman.341971
21. Mahlo, S. M., Chauke, H. R., McGaw, L., Eloff, J. (2016). Antioxidant and antifungal activity of selected medicinal plant extracts against phytopathogenic fungi. African Journal of Traditional Complementary Alternative Medicine, 13, 216-222. doi: 10.21010/ajtcam.v13i4.28
22. NCCLS (2000). Methods for dilution and antimicrobial susceptibility tests for bacteria that grow aerobically;approved standard- Fifth Edition. NCCLS document M7-A5, NCCLS: Wayne, PA, USA.
23. Ozsoy, N., Kultur, S., Yilmaz-Ozden, T., Ozbek Celik, B., Can, A. ve Melikoglu, G. (2015). Antioxidant, anti-Inflammatory, acetylcholinesterase inhibitory and antimicrobial activities of Turkish endemic Centaurea antiochia var. Praealta. Journal of Food Biochemistry, 39, 771-776. doi: 10.1111/jfbc.12143
24. Ozkan, G., Kamiloglu, S., Ozdal, T., Boyacioglu, D. ve Capanoglu, E. (2016). Potential use of Turkish medicinal plants in the treatment of various diseases. Molecules, 21, 257. doi: 10.3390/molecules21030257.
25. Özçelik, S. (1992). Gıda mikrobiyolojisi laboratuar kılavuzu. Fırat Üniv Fen-Edebiyat Fak Yayın No:1, 1992; Elazığ, 85s. Tekeli, Y., Zengin, G., Aktümsek, A., Sezgin, M. ve Torlak, E. (2011). Antibacterial Activities of Extracts from Twelve Centaurea species from Turkey. Archive Biological Science Belgrade, 63, 685-690. doi:10.2298/ABS1103685T
26. Taştan, P., Armagan, G., Dağcı, T. ve Kıvçak, B. (2017). Potential cytotoxic activity of Psephellus pyrrhoblepharus extracts. Proceeding, 1, 1047. doi:10.3390/proceedings1101047
27. Tozyılmaz, V. (2019). Anadolu florasına ait bazı Endemik türlerin antimikrobiyal, antioksidan ve antibiyofilm aktivitelerinin incelenmesi. Yüksek Lisan Tezi, Bartın Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji AnaBilim Dalı, Bartın. s167.
28. Tugay, O., Paşayeva, L., Demirpolat, E. ve Şahin, M. (2021). Comparative evaluation of cytotoxicity and phytochemical composition of Centaurea iconiensis (Rhaponticoides iconiensis). Iranian Journal of Science and Technology, Transactions A: 45, 65–75. https://doi.org/10.1007/s40995-020-01030-y