TÜRKİYE’DE KADINLARIN BAŞÖRTÜSÜ MÜCADELESİNDEN, BAŞÖRTÜSÜYLE MÜCADELESİNE GÖRÜNÜR OLMA ÇABASI VE PRATİKLERİ
Abstract
Modern Cumhuriyet’in kuruluşunda başörtüsü gelenekle ilişkilendirildi ve top-lumun modernite yönünde ilerlemesi gereği kurgusu, başörtülü kadını görünmez kıldı. Modernle, gelenekselin çelişeceği varsayımından, 1970’li yılların sonuna gelindiğinde, modernle gelenekselin kesiştiği, başka kamusal alan mücadelesi başladı. Bu yıllarda başlayan başörtülü kadının hak arama mücadelesi daha çok siyasal İslam’ın meşrulaşmasının ve seküler yapıya muhalefetin aracı olarak gö-rüldü. Elbette başörtüsü siyasal bir semboldü fakat kadının kamusal alanda gö-rünür olma mücadelesinin, özel alanı da özgürleştirdiği, muhafazakâr aile ve top-lum yapısı içindeki kadın-erkek ilişkisini de dönüştürdüğü göz ardı edildi. Ba-şörtülü kadının kamusal alana katılımının yasal engelleri ortadan kaldırıldığında ise mücadelenin misyonunu tamamladığı varsayılarak, kadına “kültürlü eş ve anne” olarak, değişmesi istenilmeyen, iktidar ilişkilerini sabitleyecek “sıcak yu-valarınıza dönün” çağrısı yapıldı. Yeni yapının nesnesi haline gelen başörtülü kadına, aile içinde ataerkiyi güçlendirecek dindar nesiller yetiştirme ve/veya seç-kinlere dahil olma şansına erişmişse, mevcut güç ilişkilerinin temsiliyeti görevi verildi. Bugün Türkiye, kuruluşundan bu yana erkekler arasında bir sözleşmeyle konumu belirlenen kadınların; ataerkil aile ve toplum yapısına, yok sayılmaya, tahakküm altında tutulmaya bayrak açan bir başka mücadele biçimini deneyimli-yor: başörtüsünü çıkaran kadınlar. Bu çalışmada, ilk adımda Türkiye’nin mo-dernleşmesi ve başörtüsü tartışmasına değinilerek; geleneksel anlamından sıyrı-lan başörtüsünden ve İslami hareket içinde yaşanan değişimden söz edilecektir. İkinci adımda başörtüsünü çıkaran veya çıkarmak isteyen kadınların bir araya gelme, görünür olma çabaları yönünde bir adım olan Yalnız Yürümeyeceksin Platformu ve örtünmek istememe nedenleri, karşılaştıkları baskı ve şiddete dair verdikleri mücadelede, baskıyla başa çıkmak için geliştirdikleri stratejiler yine platformda yer alan ifadeleri üzerinden açıklanmaya çalışacaktır. Bunu yaparken, kadınların mücadelesi salt iktidar karşıtı bir toplumsal muhalefet olarak görmek-ten kaçınılacak; her iki mücadele biçiminde de kadının özgül konumuna vurgu yaparak, kadın hareketinin araçsallaştırılmasının önüne geçme yönündeki çabala-ra katkı sunmaya çalışacaktır.
Keywords
References
- Acar, F. (2015). Türkiye’de İslamcı Hareket ve Kadın. 1980’ler Türkiye-si’nde Kadın Bakış Açısından Kadınlar Derleyen Şirin Tekeli (6.bs). İletişim Yayınları. İstanbul: 73-91.
- Aktaş, C. (2016). Bacıdan Bayana (6.bs.). İz Yayıncılık. İstanbul
- Aktaş,C. ( 2018). Tanzimat’tan 12 Mart’a Kılık Kıyafet ve İktidar (4.bs.). İz Yayıncılık. İstanbul.
- Arat, Y. (2010). Religion, Politics And Gender Equality in Turkey: Impli-cations of a Democratic Paradox?. Third World Quarterly, 31(6): 869-884.
- Arat, Y. (2015). Feminizm ve İslam: Kadın ve Aile Dergisinin Düşündür-dükleri. 1980’ler Türkiyesi’nde Kadın Bakış Açısından Kadınlar içinde derleyen Şirin Tekeli (6.bs). İletişim Yayınları. İstanbul: 91-103
- Ayata, A. and Doğangün, G. (2017). Gender Politics of the AKP: Restora-tion of a Religio-conservative Gender Climate .Journal of Balkan and Near Eas-tern Studies, 19(6): 610-627.
- Berktay, F. (2003). Tarihin Cinsiyeti (1.bs.) Metis Yayınları. İstanbul.
- Bora, A.( 2008). Ortadoğu’da Kadın Hareketleri: Farklı Yollar, Farklı Stratejiler. İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi,39: 55-70.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Ceren İrem Kaya
*
This is me
Publication Date
September 30, 2019
Submission Date
July 25, 2019
Acceptance Date
August 29, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 3 Number: 2