Canlılar dünyasını gezelim ve tanıyalım ünitesi çerçevesinde yapılan informal uygulamalar ile ilgili öğretmen görüşleri

Abstract

Bu çalışma, “Canlılar Dünyasını Gezelim ve Tanıyalım” ünitesi kapsamında yaptırılan informal uygulamalar konusunda fen bilimleri öğretmen görüşlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Samsun il merkezinde bulunan bir özel okul, bir devlet okulu ve Bafra ilçesindeki bir köy ortaokulunda öğrenim gören toplam 58 5. sınıf öğrencisi ile yapılmıştır. Ünite kapsamında iki gün süresince yapılan yapılan informal uygulamalara 11 öğretmen gönüllü olarak katılmışlardır. Uygulamalar sırasında gönüllü katılımcı olan 11 öğretmene yarı yapılandırılmış sorulardan oluşan “Öğrenci Gözlem Formu” verilmiş ve öğretmenler tarafından doldurulan formlar ayrı ayrı analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, araştırmaya katılan öğretmenler informal uygulamaların eğitimde etkili olduğunu, öğrenciler üzerinde bilişsel ve duyuşsal etkiler bıraktığını gözlemlemişler ve informal uygulamalarla ilgili olarak olumlu düşüncelere sahip olduklarını belirtmişlerdir. Öğretmenler, ayrıca yaparak yaşayarak öğrenmelere olanak vermesi nedeniyle eğitimde informal uygulamalara yer verilmesinin önemli olduğunu açıklamışlardır. Fen bilimlerinin yaşama dönük oluşu göz önünde bulundurulduğunda, yaşamın kendisinin doğumdan ölüme kadar geçen sürede formal öğrenmelerden çok informal öğrenmelerle bireyi yapılandırdığı gerçeğini eğitim-öğretimle bütünleştirmek önemlidir. Dersin uygulayıcısı durumunda olan öğretmenlerin yaşama dönük olan fen bilimlerinin özellikle yaparak yaşayarak öğrenmeyi sağlayan informal uygulamalar konusunda olumlu izlenime sahip olmaları dikkate değer bir durum olarak ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla bu tür uygulamaların eğitim öğretimde yaygınlaştırılmasının yararlı olacağı düşünülmektedir. 

Keywords

• İnformal uygulamalar,Çevre eğitimi,Öğretmen görüşleri

Teachers’ opinions about informal practices conducted as part of the ‘let’s travel and learn about the living world’ unit

Abstract

The study was carried out to determine the opinion of science teachers regarding informal practices conducted as part of the ‘Let’s Travel and Learn About the Living World’ Unit. To this end, a total of 58 fifth grade students studying in three secondary schools, including a state school and a private school in Samsun city center and a village school in the Bafra district, took part in informal practices. 11 teachers, who joined these practices voluntarily and participated in them actively, were also included in the study extending over two days.  During the practices, the 11 teachers who voluntarily attended the study were given a Student Observation Form, consisting of half-elaborated questions that once completed were analyzed separately. According to the findings, the teachers actively participated in the study observed that informal practices were effectively in education, had positive cognitive and affective impact on the students and indicated that they had positive opinions on informal practices.  Teachers expressed that informal practices were important also because of enabling students hands on learning. Given that science is a life-oriented subject, it is important to integrate with educational activities because of the fact that science involves informal rather than formal acquisition of knowledge by the individual during one’s lifetime. It is found out remarkable that teachers who are executers of their lessons have positive opinions on informal practices enabling hands on learning on life oriented science. Therefore, it is thought that it could be educatory making these types of practices widespread.

Keywords

• Informal education,Environmental education,Teacher opinions

References

1. Açıkgöz Ün, K. (2006). Aktif Öğrenme. İzmir: Biliş Yayınları
2. Bozdoğan, A. E. (2008). Planning and evaluation of field trips to informal learning environments: Case of the ‘energy park’. Journal of Theory and Practise in Education, 4(2): 282-290
3. Coştu, B.,Ünal, S. ve Ayas, A. (2007). Günlük Yaşamdaki Olayların Fen Bilimleri Öğretiminde Kullanılması, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 197-207.
4. Devlet Planlama Teşkilatı. (1994). Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Çevre Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Yayın No: 2360. Ankara: DPT Yayınları.
5. Ertürk, S. (1994). Eğitimde Program Geliştirme, (8. Basım), Meteksan Ltd. Sti: Ankara.
6. Falk, J.H. ve Dierking, L. D. ( 1997). School field trips: Assesing their long term impact. Curator The Museum Journal. 40 (3), 211-218
7. Guisasola, J., Morentin, M. ve Zuza, K. (2005). School visits to science museums and learning sciences: A complex relationship. Physics Education, 40 (6), 544-549
8. Lemelin, N. ve Bencze, L. (2004). Reflection-on-Action at a science and technology museum: Findings from a university-museum partnership. Canadian Journal of Science, Mathematics

9. and Technology Education, 4(4), 467-481
10. Şimşek, C.L., (2011). Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları. Pegem Akademi: Ankara
11. Türkmen, H. (2010). İnformal (Sınıf Dışı) Fen bilgisi eğitimine tarihsel bakış ve eğitimimize entegrasyonu. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (39), 46-59
12. Yavuz, M. ve Balkan Kıyıcı, F. (2012). İnformal öğrenme ortamlarının ilköğretim öğrencilerinin fene karşı kaygı düzeylerinin değişmesine ve akademik başarılarına etkisi: Hayvanat bahçesi örneği. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Özet Kitabı. Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Niğde.