Analysis of advertising on special days in the context of the agenda setting theory

Abstract

Nowadays, the mass communication instruments play determinant role on which the individuals will be interested in, in which position they will be, and how long these subjects will be on the agenda. From this aspect, the objective of this study is to reveal the role of Ads, which are related with the special days, on setting the agenda. After a literature research within the scope of Agenda Setting Theory, the survey method used as data collection instrument in the study designed as a quantitative research. 330 questionnaires were conducted on the sample, which consisted of students from the Faculties of Communication in Gaziantep and Uşak Universities; 26 of them were accepted invalid and the answers of 304 participants were included in the analyses. When the study data were analyzed, it was determined that the participants most frequently faced with the Valentine’s Day advertisements. It was determined that the participants face with the advertisements most frequently in environments such as social media, TV, open air, and newspaper, and that the advertisements related with special days and the audience’s attitude towards the brand play role in setting the agenda but the agenda types (phases)have no role.

Keywords

• Agenda Setting Theory,agenda setting,advertising,advertising attitude

Gündem oluşturma teorisi bağlamında özel günleri konu alan reklamların analizi

Abstract

Günümüzde kitle iletişim araçları bireylerin nelerle ilgileneceğinin belirlenmesi, yorumlanması sürecinde konunun ne olacağında ve ne kadar gündemde kalacağında belirleyici rol üstlenmektedir. Bu bağlamda çalışmanın temel amacı özel günleri konu alan reklamların gündem belirlemedeki rolünü ortaya koymaktır. Gündem Belirleme Teorisi kapsamında literatür incelemesi yapıldıktan sonra nicel araştırma deseninin kullanıldığı araştırmada veri toplama aracı olarak anket tercih edilmiştir. Gaziantep ve Uşak Üniversitesi İletişim Fakültesi öğrencilerinden oluşan örnekleme 330 anket uygulanmış ancak 26’sı geçersiz olarak kabul edildiğinden toplam 304 katılımcının sorulara verdiği cevaplar analize dahil edilmiştir. Araştırmada verilerin analizi sonucunda katılımcılar en fazla Sevgililer Günü reklamları ile karşılaştıkları belirlenmiştir. Katılımcıların  en fazla sosyal medyada ikinci sırada televizyonda ve  en son sırada açıkhava, gazete gibi mecralarda özel günlerle ilgili reklamlarla karşılaştıkları, izleyicilerin gündemini belirlemede özel günler konu alan reklam ve reklamlarda yer alan marka tutumunun rolü olduğu ancak gündem türlerinin (evrelerinin) rolü olmadığı sonucuna ulaşılmıştır    

Keywords

• Gündem Belirleme Teorisi,gündem oluşturma,reklam,reklam tutumu

References

1. Alemdar, K.& Erdoğan, İ. (1990). İletişim ve Toplum Kitle İletişim Kuramları Tutucu ve Değişimci Yaklaşımlar. Ankara: Bilgi Yayınları.
2. Arklan, Ü. & Karakoç, E. (2015). Medyanın Genel ve Siyasal Gündeme İlişkin Bilgi Edinme Aracı Ola-rak Kullanımı: Görgül Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1(33), 325-363.
3. Aslan, E. Ş.& Güz, H. (2016). Global Markaların Sosyal Medyada Gündem Belirlemesi: Markaların 2.0 Gündemi Üzerine Bir Araştırma. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 42(42).
4. Aslan, E. (2014). Marka 2.0 Stratejileri Bağlamında Global Markaların Sosyal Medyada Gündem Belir-lemesi: Markaların 2.0 Gündemi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
5. Atabek, N. (1998). Gündem Belirleme Yaklaşımı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (7), 155–174.
6. Balcı, Ş. & Damlapınar, Z., Pınarbaşı, T., E., Astam, F., K., (2016). Siyasal Bilgilenmede Medyanın Rolü ve Etkinliği: Üniversite Öğrencileri Araştırması. The Journal of Academic Social Science Stu-dies, 53, 111-126.
7. Bayram, Y. (2017). Gençlerin Siyaset Gündemi Konularına Yaklaşımı Ve Medya Kullanım Alışkanlıkla-rının Belirlenmesi: 15 Temmuz Darbe Girişimi Örnek Olayı. OPUS – Uluslararası Toplum Araştır-maları Dergisi, 7(13), 887-911. DOI: 10.26466/opus.359703
8. Birkland, T. A. (2007). Agenda Setting in Public Policy. Frank Fisher, Gerald J. Miller ve Mara S. Sid-ney(Ed.), Handbook of Public Policy Analysis: Theory, Politics, and Methods, Boca Raton, Londra ve NewYork: CRC Press, 63-78.

9. Çakır, V. (2006). Reklamların Beğenilmesinin Tüketicilerin MarkaTutumlarına Etkisi. Selçuk İletişim Dergisi, 16, 663-679.
10. Demir, F. (2011). Kamu Politikası ve Politika Analizi Çalışmalarının Teorik Çerçevesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 107-120.
11. Decock B.& De Pelsmacker P. (2001). Emotions Matter: Reinventing Advertising, Excellence in Interna-tional Research. Erişim Tarihi: 05.09.2018, http://www.esomar.nl/ Publications/excellence,
12. Demiray, U. ve Dağtaş, B. (1994). Kitle iletişim Çalışmaları için İletişim Modelleri, Eskisehir: A.Ü. Eğitim Sağlık ve Bilimsel Araştırmalar Çalışmaları Vakfı Yayınları.
13. Edell, J.A & Burke, M.C. (1978). The Power of Feelings in Understanding Advertising Effects. Journal of Consumer Research, 14, 421-433.
14. Escobar, E.L.,Lamas J.P., Maxwell Mccombs & Lennon, F.R. (1998). Two Levels of Agenda Setting Among Advertising and News in the 1 995 Spanish Elections. Political Communication, 15(2), 225-238, DOI: 10.1080/10584609809342367
15. Geçer, E.& Şimşek, B.Ş. (2017). Beyaz Perdede Gündem Belirleme:“Başkanın Adamları” Ve “Kriz Bi-zim İşimiz” Filmleri Örnekliği. Selçuk İletişim Dergisi, 10 (1): 335-356
16. Geçtiğimiz Hafta Yağmak Bilmeyen ‘Dolu’ İçin Atılan Birbirinden Komik Tweet’ler (2 Tem. 2018). 8 Ekim 2018 tarihinde https://www.torik.tv/listeler/gectigimiz-hafta-yagmak-bilmeyen-dolu-icin-atilan-birbirinden-komik-tweetler/ adresinden erişildi.
17. Ghorpade, S. (1986). Agenda Setting: a Test of Advertising's Neglected Function. Journal of Advertising Research, 23-27.
18. Gökçe, O.(1993). İletişim Bilimine Giriş. Ankara: Turhan Kitabevi.
19. Güngör, N. (2016). İletişim, Kuramlar Yaklaşımlar, (3. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi,.
20. Güran, M. S.& Özarslan, H. (2013). Çerçeveleme Teorisinin Halkla İlişkilerde Kullanımı. Selçuk Üniver-sitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1(34), 299-314.
21. Hasanov, E. (2015). Gündem Oluşturma Teorisi. Erişim Tarihi: 11.12.2016, https://www.academia.edu/15093353/G%C3%BCndem_olu%C5%9Fturma_teorisi,
22. Hazaparu M. A. (2014). Setting The Agenda in Advertising: Understanding Ethical Dilemmas From A Communicative Perspective, Comunicação e Sociedade, 25, 328 – 342, 10.17231/comsoc.25, DOI: 10.17231/comsoc.25(2014).1878
23. Holbrook, M.B.&Batra, R. (1987). Assesing the Role of Emotions as Mediators of Consumer Respon-ses to Advertising. Journal of Consumer Research, 14(3), 404-420.
24. Kalaycı, Ş. (2006). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asıl Yayın Dağı-tım:.
25. Kaid, L. L., Postelnicu, M., Landreville, K., Yun H.J.& LeGrange, A.G. (2007). The Effects of Politi-cal Advertising on Young Voters. American Behavioral Scientist, 50(9), 1137-1151 DOI: 10.1177/0002764207300039
26. Kamanlıoğlu, E.B.& Göztaş, A. (2010). Politik Gündem Odağında Halkla İlişkiler ve Gündem Yönetimi. Ankara: Nobel Yayınevi.
27. Kuyucu, M. (2016). Gündem Belirleme Teorisi Bağlamında Radyo Mecrasının Müzik Kamuoyunu Belir-leme Gücü. International Conference on Education, Social Sciences and Humanities, ss. 326-346, 23-25 May 2016- İstanbul, TURKEY.
28. McCombs M. E. & Yüksel E. (2001). The Economic Privatization Issue in Turkey A Four-Part Investi-gation of Agenda Setting Theory, Uluslararası İletişim Sempozyumu “Medyanın Manipülasyon Gü-cü” içinde (148-161), Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
29. Mcquail, D. & Windahl, S. (2010). İletişim Modelleri: Kitle İletişim Çalışmalarında, (Çev: Konca Yumlu). Üçüncü Baskı, Ankara: İmge Kitabevi.
30. Min, Y. (2003). Media Agenda -Setting and Its Electoral Consequences: A study of Political Adverti-sing, the New Media and Public in 2002 Primary Election for Texas Governor. PrroQuest Dissertati-ons and Theses; ProQuest Dissertations & Theses Global, ABD: Texas University
31. Rogers, E., M. & Dearing, J., W. (2011). Agenda Setting Research: Where Has It Been? Where is it Going, (In) Communication Yearbook 11, J. A Anderson (Edt.), 555-594, Newbury Park: Sage.
32. Ryan, T.A. (2012). Understanding Green Marketing and Advertising in Consumer Society: An Analysis of Method Cleaning Products. Journal of Research for Consumers, 22, 71-96.
33. Severin, W.J. & Tankard, J.W. (1994). İletişim Kuramları: Kökenleri, Yöntemleri ve Kitle İletişim Araç-larında Kullanımları (Çev: Ali Atıf Bir ve N. Serdar Sever). Eskişehir: Kibele Sanat Merkezi.
34. Sweetser, K. D., Golan G.J.& Wanta, W. (2008). Intermedia Agenda Setting in Television, Advertising, and Blogs During the 2004 Election, Mass Communication & Society, 11(2), 197-216, DOI: 10.1080/15205430701590267.
35. Sutherland, M. and Galloway J. (1981). Role of Advertising: Persuasion or Agenda Setting. Journal of Advertising Research, 21(5), 25–29.
36. Spears N.& Singh, S.N. (2004). Measuring Attitude Toward the Brand and Purchase Intentions. Journal of Current Issues and Research in Advertising, 26(2), 53-66.
37. Takeshita, T. (2006). Current Critical Problems in Agenda-Setting Research. International Journal of Public Opinion Research, 18, 275-296.
38. Tokgöz, O. (1994). Temel Gazetecilik. Ankara: İmge Kitabevi.
39. Toruk, İ. (2008). Üniversite Gençliğinin Medya Kullanım Alışkanlıkları Üzerine Bir Analiz. Selçuk Üni-versitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 475-488.
40. Wolfe, M., Jones, B.D. & Baumgartner F.R. (2013). A Failure to Communicate: Agenda Setting in Media and Policy Studies. Political Communication, 30(2),175-192.
41. Yüksel, E. (2001). Medyanın Gündem Belirleme Gücü, Konya: Çizgi Kitabevi.
42. Zengin M .(2017). Markaların Facebook İletişimlerininTüketicilerin Marka Tutumu Ve Satın AlmaNiyeti Üzerindeki Etkisi. The Journal of Academic Social Science Studies, 64,283-301, DOI: 10.9761/JASSS7414.