THE BARRIER TO SOCIAL DYNAMICS IN TURKEY: AUTHORITARIAN MENTALITY AND STATISM

Abstract

The fundamental agent that helps a society to develop is the society’s ability in presenting its own dynamics – social, political and economic – freely. As far as the above mentioned notion is fulfilled, the society may enter in the process of a momentum of development by itself. Today, the people living in a variety of countries are not allowed to put forth their own dynamics regardless of the regime, whether republic or totalitarian. This is sometimes preferred to preserve the power and sometimes to impose an ideology on the society. They do not hesitate to enforce their decisions, which they regard as the representative of a noble mind, for their countries or institutions whatever the cost is. In this sense, “Statism”, by its very nature, has brought about an authoritarian constitution in Turkey. A planner-statist structure, formed on reasonable grounds in the beginning, has deviated from its aim and become a barrier to the dynamism in which social class differences can be produced as long as the society continues pursuing design perception. This study aims at investigating what might be the costs of preventing social dynamics regarding the planner, statist and authoritarian state perception in Turkey

Keywords

• Authoritarian management, statism, social dynamics

References

1. Ahmad, F. (1995), Modern Türkiye’nin Oluşumu, Çev. Yavuz Alogan, Sarmal Yayınevi, istanbul.
2. Akay, A. “Modernliğin Başlangıcı”, Hürriyet Gösteri Dergisi, , 11/10/2007.
3. Akçura, Y. (2005), Üç Tarz-ı Siyaset, Lotus Yayınevi, Ankara.
4. Allard, E. (1971), Institionalized Radicalism in Decline of Ideology. (New York).
5. Altan, M. “Avrupa Parlamentosu’ndaki Konusma”, , 30 Mart 2005
6. Althuser, Louis. (1991), İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. (Çev: Yusuf Alp-Mahmut Özışık).İstanbul: İletişim Yayınları.
7. Ardigo, Archillo. (1987), “The Moral Question and Legitimation”. Current Sociology. V:5-2,
8. Sum. Arent,Hannah. (1998), Totalitarizmin Kaynakları II: Emperyalizm.(Çev: Bahadır Sina Şener). İstanbul: İletişim Yayınları.

9. Berger Peter L.-Thomas Luckmann. (1967), The Social Construction of Reality. (New York:Anchor).
10. Black, Cyril E. (1989), Çağdaşlaşmanın İtici Güçleri. (Çev: M. Fatih Gümüş).
11. Ankara: Verso Yayınları. Bourricaut, François. (1987), “Legitimacy and Legtimation”. Current Sociology. V:5-2, Sum.
12. Cangızbay, K. (2000), Hiçkimsenin Cumhuriyeti, Ütopya Yayınları, Ankara.
13. Ceylan T,( 2002), Batı ve Batılılaşma Eleştirisi, EKEV Akademi Dergisi, Yıl: 6 Sayı: 13
14. Çetin H, (2003), “Gelenek ve Degisim Arasında Kriz: Türk Modernlesmesi”,
15. Dogu- Batı Dergisi, Yıl: 7, Sayı: 25, Kasım-Aralık-Ocak 2003-2004, ss.11-40.
16. Dagı, D. i. (2001), “Avrupa Birliği ve Türkiye: Batılılaşmanın Neresindeyiz?”,
17. Demir,S. & Sesli,M. & Yılmaz,V., Türk Modernleşmesi: Eleştirel Bir Bakış / Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. 2, (2008: 77-90)
18. Dietz, M. (1993), “Baglam Herseydir: Feminizm ve Yurttaslık Teorileri”, (Çev. Esin Asena), Birikim Dergisi, 55: 82-94.
19. Erdogan. M. (2000), Demokrasi, Laiklik, Resmi İdeoloji, 2. Baskı, Liberte Yay.Ankara.
20. Erdoğan, Mustafa. (1995), Demokrasi, Laiklik, Resmi İdeoloji. Ankara: LDT.Yayınları.
21. Friedrich, Carl J.-Zbigniev K. Brzezinski. (1964), Totaliter Diktatörlük ve Otokrasi. (Çev: Oğuz Onaran). Ankara: Türk Siyasi İlimler Derneği Yayınları.
22. Hayek, Friedrich A.von. (1999), Kölelik Yolu. (Çev:Turhan Feyzioğlu-Yıldıray Arsan). Ankara: Liberte Yay.
23. Horkheimer, M. ve Adorno, W. T. (1996), Aydınlanmanın Diyalektiği Felsefi
24. Fragmanlar-2, Kabalcı Yayınları, istanbul. İnsel, A. “Ilerleme ve Ikinci Modernlik”, Radikal, 29/09/1996.
25. İnsel, Ahmet. (1993) İktisat İdeolojisinin Eleştirisi. İstanbul: Birikim Yayınları
26. Kentel, F. “Tepeden inmeci “Çağdaşlığın” Teyakkuz Hali” , 04/10/2007
27. Kolakowskı, Leszek. (1993), “Totalitarizm ve Yalan”, Sosyal-Siyasal Teori. (Çev: Aydın Yalçın, Der: Atilla Yayla).Ankara: Siyasal Kitabevi Yayınları.
28. Köker, L. (2004), Modernlesme, Kemalizm Ve Demokrasi, iletisim Yayınları, istanbul.
29. Linz, Juan J. (1984), Totaliter ve Otoriter Rejimler. (Çev: Ergun Özbudun).
30. Ankara: Siyasi İlimler Türk Derneği, S Yayınları. Mahçupyan, E. “Kemalistler Degisimi Niçin Hazmedemiyor?” , 10/10/2007.
31. Mannheım, Karl. (1950) Ideology and Utopia. (Oxford).
32. Mardin, S. (1997), Türk Modernleşmesi, Der. M. Türköne-T. Önder, İletisim Yayınları, istanbul.
33. Ortaylı, İ. (2001), İmparatorlugun En Uzun Yüzyılı, İletisim Yay., İstanbul.
34. Özkul, O. “Modernlesme Ile Insanilesme Iliskisi/Iliskisizliği”, YaziNo=356>, 05/10/2007.
35. Tekeli, i. “Modernizm ve Postmodernizm Kavramları Üzerine”, , 10/10/2007.
36. Türkiye’nin Dıs Politika Gündemi, Kimlik, Demokrasi, Güvenlik, (Der. Saban H. Çalıs, İhsan D. Dağı, Ramazan Gözen), Liberte Yayınları, Ankara. Türköne. M. (1994), Türk Modernlesmesi, Lotus Yayınevi, Ankara.
37. Üsür, S. S. (2004), Otoriter Türk Modernlesmesinin Cinsiyet Rejimi, Bu yazı,
38. Dogu-Batı Dergisi Kasım 2004 sayısında yayınlanmak üzere yazılmıstır.
39. , 24/10/2007.
40. Wagner, Helmut. (1993), “Parti Diktatörlüğünün Çöküşü, Komünist Yönetimin
41. Safhaları”, Sosyal-Siyasal Teori. (Çev: Mustafa Erdoğan) (Der: Atilla Yayla). Ankara: Siyasal Kitabevi Yayınları. Yeşilay B, (2005) Devletçiliğin Türkiye Ekonomisindeki Izdüşümleri, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Nisan Sayı: 1
42. Weber, Max. (1993), Sosyoloji Yazıları, (Çev: Taha Parla).İstanbul: Hürriyet Vakfı Yayınları