HİZMET YENİLİKÇİLİĞİ KAVRAMI VE SAĞLIK SEKTÖRÜNDE HİZMET YENİLİKÇİLİĞİNİN GELİŞİMİ

Abstract

Günümüz dinamik ve rekabetçi iş dünyası, işletmeleri yenilik yapmak yahut yok olmak arasında bir tercih

ile karşı karşıya bırakmaktadır. Bu durum, her geçen gün yeni tedavi yöntemleri ve uygulamalarının piyasaya

sunulduğu sağlık sektörü için de fazlasıyla geçerlidir. Küresel düzeydeki veriler, 1990`lı yıllarda dünya nüfusunun

% 64’ü 60 yaş üstünde yaşam beklentisine sahip iken; bu beklenti 2015 yılında 71,4`e yükselmekte olduğunu

göstermektedir. Bu yükselişin temelinde sağlık sektörünün hem içerik anlamında iyileştirilmesi, hem de hizmet

sunumunun yeni tekniklerle daha yaygın hale getirilmesi yatmaktadır. Türkiye açısından bakıldığında da; yeni

milenyumun başlarından bugüne sağlık hizmetlerinin sunumunda özel sektörün payının gittikçe artmakta olduğu;

JCI(Joint Commission International )akreditasyonlu 47 adet sağlık kuruluşu ile Türkiye’nin sağlık turizmi gibi

yenilikçi bir küresel pastadan da pay kapmaya çalıştığı görülmektedir.

Bu çalışma kapsamında hizmet yenilikçiliği kavramı ve Türkiye`de sağlık sektöründe hizmet yenilikçiliğinin

gelişimi hem teorik hem de uygulamalı bir şekilde incelenmekte böylece ilgili yazına katkı sağlanması

hedeflenmektedir. Sağlık sektöründe orta ve üst yönetim kademesinde yer alan altı adet yönetici ile gerçekleştirilen

yarı yapılandırılmış mülakat sonuçları: (i)sağlık sektöründe hizmet yenilikçiliğine dair fikir ve yaklaşımların

kökenlerinin özellikle sektörü hem yönetsel hem de tıbbi anlamda tanıyan hekim yöneticiler tarafından atıldığını

göstermekte olup, (ii) tıbbi yöntemler ve yeni pazar arayışlarına dair yeniliklerin sağlık sektöründe daha yoğun

olarak gerçekleştirildiğini ortaya koymaktadır.

Keywords

• Hizmet yenilikçiliği,Sağlık sektörü,Tıbbi yenilikler,Yönetsel yenilikler

References

1. Aksay, K. (2011). Yenilikçilik Kültürünün Örgütsel Yenilikçilik Üzerine Etkisi: Konya İlinde Faaliyet Gösteren Özel Hastanelerde Bir Uygulama, Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
2. Apanasovich, N., Heras, H. A., ve Parrilli, M. D. (2016). “The impact of business innovation modes on SME innovation performance in post-Soviet transition economies: The case of Belarus”. Technovation, 57, 30-40.
3. Arslantaş, Cem Cüneyt. “Girişimcilikte Yaratıcılık ve Yenilik”, İ.Ü. İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitüsü Yönetim Dergisi. 12:38, 2001, 17-23.
4. Aubert, J-E. 2005 “Promoting Innovation in Developing Countries - A conceptual Framework”. World Bank Policy Research Working Paper 3554. Washington, DC: World Bank
5. Avermaete, T., Viaene, J., Morgan, E. J., & Crawford, N. (2003). Determinants of innovation in small food firms. European Journal of Innovation Management, 6(1), 8-17.
6. Başer, B. C., Yılmaz, A. ve İyiler, Z. (2013). Kümeler İçin İnovasyon ve Ar-Ge Yönetimi Kılavuzu, KOBİ İşbirliği ve Kümelenme Projesi, T.C. Ekonomi Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğü, Ankara.
7. Bitner, M.J., Ostrom, A.L. ve Morgan, F. N. (2008). “Service Blueprinting: A Practical
8. Technique For Service İnnovation”. California Management Review, 50(3), 66-94.

9. Burns, L. R. (2012). The Business Of Healthcare Innovation. Cambridge University Press.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.K., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Pegem Akademi, Geliştirilmiş 14. Baskı, Ankara.
11. Casper, S. and Waarden, F., (2005). Innovation and institutions: a programmatic study, Cheltenham, UK.
12. Coombs, R., ve Miles, I. (2000). “Innovation, measurement and services: the new problematique”. Innovation Systems in the Service Economy, 18, 85-103.
13. Çepni, S. (2005). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş (2. Baskı), Trabzon: Üçyol Kültür Merkezi.
14. Deloitte. 2016 Global Healtycare Outlook: Battling costs White improving care. London, Touche Tohmatsu, 2016, 1-28.
15. Denzin, N. K., ve Lincoln, Y. S. (1998). Collecting and Interpreting Qualitative Materials, London: Sage Publication
16. Diener, E. (2000). “Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index”. American Psychologist, 55 (1), 34-43.
17. Disrf, A. (1997). Health for All in the 21st Century. World Health Organization.
18. Elçi, Ş. (2006). İnovasyon: Kalkınmanın ve Rekabetin Anahtarı. Meteksan Bilişim Grubu, Bt Haber.
19. Galanakis, K. (2006). “Innovation process. Make sense using systems thinking”. Technovation, 26(11), 1222- 1232.
20. Gassmann, O. (2006). “Opening up the innovation process: towards an agenda”. R&d Management, 36(3), 223- 228.
21. Gaynor, M., ve Town, R. J. (2011). “Competition in Health Care Markets”. Handbook of Health Economics, 2(2011), 499-637.
22. Ginn, G O., Lee, R.P. ve Ellis, T. (2006). “Community orientation, strategic flexibility, and financial performance in hospitals”. Journal of healthcare Management, 51(2), 111-122.
23. Grönroos, C. (2007). Service management and marketing: customer management in service competition. John Wiley & Sons.
24. Hipp, C., ve Grupp, H. (2005). “Innovation in the service sector: The demand for service-specific innovation measurement concepts and typologies”. Research Policy, 34(4), 517-535.
25. Jamrog J., M. Vıckers ve D. Bear (2006) “Building and Sustaining a Culture that Supports Innovation”, Human Resource Planning, 29(3), 9-19.
26. Kanter, R.M. (2000). “When a thousand Flowers Bloom: Scructural, Coolective, and Social Conditions for Innovation in Organization”, SWEDBERG 2000, 167-209.
27. Karaca, Y. (2009). “Hizmetlerde İnovasyon ve Tüketici Algısına Etkisi: Yolcu Taşımacılığı Sektöründe Bir Araştırma”. Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 195-212.
28. Kotler, P., ve Caslione, J. A. (2009). Chaotics: The business of managing and marketing in the age of turbulence. New York: AMACOM Div American Management Assosiation.
29. Lincoln, Y. S.,ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry, Beverly Hills, CA: Sage Publication.
30. Mytelka, L.K. 2000. “Local Systems of Innovation in a Globalized World Economy” Industry and Innovation 7 (1), 15-32
31. Neff, D.J. ve Moss, R.C. (2011). “Innovate, or Die”, Haz. D.J. Neff ve R.C. Moss. The Future of Nonprofits: Innovate and Thrive in the Digital Age, Hoboken, NJ: John Willey & Sons. Inc. 1–20.
32. Omachonu, Vincent K. ve Einspruch, Norman, G. (2010), “Innovation in Healthcare Delivery Systems: A Conceptual Framework”. The Innovation Journal: The Public Sector Innovation Journal, Volume 15(1), pp.1-20.
33. Oslo Kılavuzu (2005). Yenilik verilerinin toplanması ve yorumlanması için ilkeler. (Çev.: TÜBİTAK). Üçüncü Baskı, Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
34. Özgener, Ş., ve Küçük, F. (2008). “Hastanelerde modern yönetim felsefesinin verimliliğe etkisi: Gevher Nesibe Hastanesinde bir Uygulama.” Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 341-358.
35. Popadiuk, S., ve Choo, C. W. (2006). “Innovation and knowledge creation: How are these concepts related?”. International Journal of İnformation Management, 26(4), 302-312.
36. Pujari, D. (2004). “Eco-innovation and new product development: understanding the influences on market performance”. Technovation, 20, 1-10.
37. Samen, S. (2008). “İşletmelerde Yaratıcılığın Önemi.” Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 363-378.
38. Schumpeter, Joseph (1911); The Theory of Economic Development, Harvard University Press, Soukhoroukova, A., Spann, M., and Skiera, B. (2012). “Sourcing, filtering, and evaluating new product ideas: An empirical exploration of the performance of idea markets”. Journal of Product Innovation Management, 29(1), 100-112.
39. Strauss, A. L., ve Corbin, J. (1998). Basics of Qualitative Research (2nd ed.), Newbury Park, CA: Sage Publication.
40. Van der Have, R., Toivonen, M., ve Tuominen, T. (2007). Dimensions of Service Innovation.
41. Paper released by IPSI-Project, University of Helsinki, Innovation Management Institute.
42. Wang, C. L., ve Ahmed, P. K. (2004). “The development and validation of the organisational innovativeness construct using confirmatory factor analysis”. European Journal Of İnnovation Management, 7(4), 303-313.
43. Wu, I. L., ve Hsieh, P. J. (2011). “Understanding hospital innovation enabled customer-perceived quality of structure, process, and outcome care”. Total Quality Management, 22(2), 227-241.
44. Yavuz, Ç. (2010). “İşletmelerde İnovasyon-Performans İlişkisinin İncelenmesine Dönük Bir Çalışma”.
45. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5(2).
46. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
47. Zahra, S. A., ve George, G. (2002). “Tnet-enabled business innovation cycle and the evolution of dynamic capabilities”. Information Systems Research, 13(2), 147-150.