Research Article

KULLANIMLAR VE DOYUMLAR KURAMI ÇERÇEVESİNDE TELEVİZYON İZLEME ALIŞKANLIKLARI VE MOTİVASYONLARI

Volume: 6 Number: 2 November 30, 2021

KULLANIMLAR VE DOYUMLAR KURAMI ÇERÇEVESİNDE TELEVİZYON İZLEME ALIŞKANLIKLARI VE MOTİVASYONLARI

Öz

Günümüzde gelişen teknolojik imkânlar, hem yeni kitle iletişim araçları ve ortamları sağlamış hem de geleneksel kitle iletişim araçlarına yenilikler katmıştır. Bu araçlar içeriklerini, fiziksel özelliklerini, hitap ettiği kitleyi teknolojik gelişmeler sayesinde yenilemiş değişen toplum ihtiyaçlarına cevap verebilir hale getirmiştir. Televizyon, bu yeniliklere en çok yer veren, toplumu etkileme gücü ve etki alanı oldukça geniş olan bir kitle iletişim aracıdır. Ayrıca geleneksel kitle iletişim araçları arasında bireyler tarafından en çok tercih edilme özelliğine sahiptir. Televizyonun bu özellikleri sayesinde kitle iletişim araştırmalarında pek çok çalışmaya konu olması da kaçınılmazdır. Bu çalışma bireylerin televizyon izleme motivasyonlarını Kullanımlar ve Doyumlar Kuramı açısından belirlemeyi amaçlamıştır. Araştırmanın evreni Konya’da yaşayan ve televizyon izleme davranışını gösteren bireylerdir. Evreni temsilen anketler, 500 kişi üzerinde uygulanmıştır. Bu kişilerden elde edilen verilerle betimsel istatistikler yapılmıştır. Veriler sonucunda bireylerin en çok tercih ettiği geleneksel kitle iletişim aracının televizyon olduğu ve televizyonun daha çok bilgilenme amaçlı izlendiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca katılımcıların televizyon izleme davranışları demografik özelliklerine göre farklılık göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

iletişim , kitle iletişimi , televizyon , Kullanımlar ve Doyumlar Kuramı , motivasyon

References

  1. Atkin, David J, Greenberg, Bradley S., Baldwin, Thomas F. (1990). “The Home Ecology of Children‟s Television Viewing: Parental Mediation and the New Video Environment”, Journal of Communication, Philadelphia (40), 1.
  2. Aydın, Nurullah (2009). İletişim ve Seçim Kazanma Stratejileri (1. Baskı). İstanbul: Kum Saati Yayın Dağıtım.
  3. Aziz, Aysel (2010). İletişime Giriş (Genişletilmiş 3. Baskı). İstanbul: Hiperlink Yayınları.
  4. Berger, Arthur Asa (2011). Media Analysis Techniques, Fourth Edition, Sage Publications Ltd, London, s.126-128.
  5. Bryant, J. Heath R.L. (2000). Human Communication Theory and Research: Concepts, Contexts and Challenges, London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers Bryant, Jennings and Miron, Dorina (2004). Theory and Research in Mass Communication, Journal of Communication, 54 (4): 662-704.
  6. Burgoon, Jude., Burgoon, Michael ve Atkins, Charles. (1982). The World of the Working Journalist. New York: Newspaper Advertising Bureau.
  7. Cereci Sedat (1996). Televizyonun Sosyolojik Boyutu, Şule Yayınları, İstanbul.
  8. Cereci, Sedat (1992). Büyülü Kutu Büyülenmiş Toplum, Şule Yayınları, İstanbul.
  9. Çakır, Vedat ve Bozkurt, Önder (2014). Televizyon İzleme Alışkanlıkları, Motivasyonları Ve Trt 6: Hakkâri Örneği, Global Media Journal: TR Edition 4 (8), Spring. 61-81.
  10. Çakır, Vedat. (2005). Bir Sosyal Etkinlik Olarak Eğlence ve Televizyon: Konya Örneği, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
APA
Yavuz, A., & Tarhan, A. (2021). KULLANIMLAR VE DOYUMLAR KURAMI ÇERÇEVESİNDE TELEVİZYON İZLEME ALIŞKANLIKLARI VE MOTİVASYONLARI. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 6(2), 450-476. https://doi.org/10.47107/inifedergi.885973