Research Article

ÜNİVERSİTELERDE OKUL VE KULÜP TAKIMLARINDA OYNAYAN SPORCULARIN SPORDA FAİR-PLAY ANLAYIŞLARININ BELİRLENMESİ (ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ)

Volume: 4 Number: 1 June 1, 2017

ÜNİVERSİTELERDE OKUL VE KULÜP TAKIMLARINDA OYNAYAN SPORCULARIN SPORDA FAİR-PLAY ANLAYIŞLARININ BELİRLENMESİ (ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ)

Öz

Bu araştırmanın amacı; üniversitelerde okul ve kulüp takımlarında oynayan sporcuların, sporda fair-play ahlakına uyma düzeyleri, sporda centilmenlik kavramına ne kadar önem verdikleri ve fair-play davranışlarını sergileme sıklıklarını belirlemektir. Araştırmanın evrenini, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi okul ve kulüp takımlarında oynayan 156 oyuncu oluşturmaktadır. Örneklemini ise Eskişehir Osmangazi Üniversitesi basketbol, futbol, voleybol, hentbol, tenis, karate alt yapı ve A takımlarında mücadele eden 15 yaş ve üstü 100 sporcu oluşturmaktadır. Çalışmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma verileri 25 maddeden oluşan anket ile toplanmıştır. Sporculara anketin birinci bölümünde demografik özellikleri ile ilgili sorular, ikinci bölümünde ise müsabaka öncesinde, müsabaka esnasında, müsabaka sonrasında ve genel olarak fair play davranışlarını belirlemeye yönelik sorular yöneltilmiştir. Elde edilen veriler SPSS programında frekans ve yüzde değerleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; Eskişehir Osmangazi Üniversitesi okul ve kulüp takımlarında oynayan sporcuların, müsabaka öncesinde, müsabaka esnasında, müsabaka sonrasında ve genel olarak bir müsabakada fair-play’e uygun davranışları genellikle gerçekleştirdikleri bazı durumlarda ise iç veya dış etkenlerden dolayı fair-play’e uymayan davranışlar sergiledikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Fair-Play,Spor,Sportmen,Üniversite

References

  1. Acet, M. (2001). Futbol Seyircisini Fanatik ve Saldırgan Olmaya Yönelten Sosyal Faktörler. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Aracı, H., (1999). Okullarda Beden Eğitimi, Bağırgan Yayınevi, Ankara.
  3. Ateşoğlu, M. (Çev.). (1974). Sporda Erdemlik: Fair Play. Ankara: GSB.
  4. Baumann, S., (1994). Uygulamalı Spor Psikolojisi. (Çev: İkizler, C. H.. Özcan, A.O.), Alfa Basın Yayın Dağıtım, İstanbul.
  5. Dal, İ. Y., (2004). Anadolu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Bilişim Teknolojisi Olanaklarının Bilimsel Araştırmada Kullanmalarına İlişkin Görüşleri, Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi.
  6. Efe, Z. B., (2006). Okullararası Yarışmalara Katılan I. ve 2. Kademe İlköğretim Öğrencilerinin Fair Play Davranışlarını Sergileme Sıklıkları, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi.
  7. Erdem, S., (2000). Olimpizm, Olimpik Hareket ve Fair play, Hacettepe Üniversitesi, Yedinci Uluslar Arası Spor Bilimleri Kongresi, 27-29 Ekim, Kemer, Antalya, 8.142-147.
  8. Erdemli, A., (1996). İnsan, Spor ve Olimpizm (1 baskı,). İstanbul. Sarmal Yayınevi, 151.
  9. Fişek, K., (1983). Devlet Politikası ve toplumsal yapıyla ilişkileri açısından spor yönetimi, AÜSBF Yayınları, Ankara, 515.
  10. Gümüş, H., Saraçlı, S., Karakullukçu, F.Ö., Doğanay, G., Kurtipek, S., (2016). Ortaöğretim öğrencilerinde fair play kavramı, International Journal of Science Culture and Sport, 4:(SI 2): 430-438.
APA
Yıldırım, M. (2017). ÜNİVERSİTELERDE OKUL VE KULÜP TAKIMLARINDA OYNAYAN SPORCULARIN SPORDA FAİR-PLAY ANLAYIŞLARININ BELİRLENMESİ (ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ). İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 1-15. https://izlik.org/JA38GR85LK