SPOR ALANLARININ VERİMLİ KULLANIMINDA SPOR DALLARINA AİT OYUN TOPLARININ ETKİSİ ÜZERİNE YENİLİKÇİ BİR ARAÇ: TOPMATİK
Öz
Bu araştırmada; spor dallarına ait top materyallerinin, bireyleri fiziksel aktiviteye yöneltmedeki etkisi incelenmiş ve bu kapsamda uygulamaya geçirilmesi planlanan “Topmatik Projesi’nin” ne ölçüde işlevsel olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Topmatik, çeşitli sporlara ait oyun toplarını bireylerin kullanımına sunmak için tasarlanan bir makinedir. Araştırma, bir sepet içinde açık spor tesisine bırakılan basketbol, futbol ve voleybol toplarının bireylerin aktiviteye katılım davranışlarında nasıl bir etki meydana getirdiğini gözlemlemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş ve veriler gözlem tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz yönteminden yararlanılmıştır. Çalışmada yer alan bireylerin cinsiyet dağılımları, spor dallarına ait oyun topu tercihleri ve fiziksel aktivite süreleri, araştırmacılar tarafından hazırlanan gözlem formuyla elde edilerek sayısallaştırılmıştır. Buna göre, çalışmaya toplam 1244 kişi katılmış ve 13 günlük çalışma boyunca, açık alan spor tesisinin maksimum kullanım süresi 3900 dakika olarak belirlenmiştir. Bu süre içinde katılımcıların tesisi kullanımları ise 3315 dakikaya (%85) ulaşmıştır. Çalışma sonuçlarına göre; bireyler bir spor sahasının içinde oyun topları gördüklerinde, keyifle fiziksel aktiviteye yönelmekte ve kolayca tanımadıkları kişilerle etkileşim içine girebilmektedirler. Buradan hareketle, bireylerin serbest zamanlarında fiziksel aktiviteye yönelmesinde ulaşılabilirliği kolay olan oyun materyallerinin oldukça etkili olduğu gözlenmiştir. Bu nedenle söz konusu Topmatik Projesi’nin bireylerin hem fiziksel aktiviteye katılımlarında hem de sosyalleşmelerinde önemli bir teşvik motivasyonu oluşturabileceği söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
References
- Arabacı, R., ve Çankaya, C. (2007). Beden eğitimi öğretmenlerinin fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 1-15.
- Ardıç, F. (2014). Exercise Prescription,. Turkish Journal of Physical Medicine and Rehabilitation, 60(2), 1-8.
- Aslan, L. N. (1994). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Değerlendirme Eğilimi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Balcı A. (2015). Sosyal Bilimlerde Araştırma; Yöntem Teknik ve İlkeler, Pegem Akademi, 11. Baskı, Ankara, s. 206.
- Caspersen, C. J., Powell, K. E., & Christenson, G. M. (1985). Physical activity, exercise, and physical fitness: definitions and distinctions for health-related research. Public Health Reports, 100(2), 126–131.
- Ceyhun S. (1998). Kamuya Ait Spor Salonlarının İşletmeciliğindeki Verimlilik, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
- Chrysohoou, C., Angelis, A., Tsitsinakis, G., Spetsioti, S., Nasis, I., Tsiachris, D., ... & Dimitris, T. (2015). Cardiovascular effects of high-intensity interval aerobic training combined with strength exercise in patients with chronic heart failure. A randomized phase III clinical trial. International Journal of Cardiology, 179, 269-274.
- Conraads, V. M., Pattyn, N., De Maeyer, C., Beckers, P. J., Coeckelberghs, E., Cornelissen, V. A., ... & Possemiers, N. (2015). Aerobic interval training and continuous training equally improve aerobic exercise capacity in patients with coronary artery disease: the SAINTEX-CAD study. International Journal of Cardiology, 179, 203-210.
- Çetin HN. (1986). Türkiye’de sporun yaygınlaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Demirel, M., ve Harmandar, D. (2009). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 838-846.