İlkokul Birinci Kademe Öğrencilerin Resimlerinde Aile Algısının Değerlendirilmesi
Öz
Çocuklar resim yolu ile bize duygularını yansıtabilirler. Özellikle okulöncesi ve ilkokul düzeyindeki çocukların anlatım aracı olarak resmi, öğrenmiş oldukları sözcük ve davranışlardan daha güçlü bir anlatım şekli olarak kullanılmaktadır. Çocukların yapmış oldukları resimler onların iç dünyasının birer aynası olarak görülmektedir. Bu görüşten yola çıkarak çocuk resimleri üzerine pek çok araştırma yapılmıştır. Yapmış olduğumuz çalışmada ilkokul birinci kademede öğrenim gören çocukların resimlerinde aile algısının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim deseni kurgulanmış ve çalışmada betimsel analiz yöntemi ile çocuk resimleri değerlendirilmiştir. Çalışma grubu, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında İstanbul İlinin farklı ilçelerinde ilkokul birinci kademede okuyan 100 çocuktan oluşmaktadır. Çalışmada “değerlendirme listesi” kullanılmıştır. Çocukların aile resimlerinde birliktelik özelliğine bakıldığında çoğunlukla çekirdek aile dışında çizim yapmadıkları görülmektedir. Resimlerde çocuklar çoğunlukla aile üyelerini bir arada, olumlu bir birliktelik ile ve arada engel olmadan resimlemişlerdir
Anahtar Kelimeler
References
- Akgün, E. &Ergül, A. (2015). 55-74 AylıkÇocuklarınResimlerindeAileAlgısının Değerlendirilmesi. ÇukurovaÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, (44)2, 209-228.
- Arteche, A. & Murray, L. (2011). Maternal affective disorder and children’s representation of their families. Journal of Child and Family Studies, 20 (6), 822-832.
- Artut, K. (2004). Okul öncesi resim eğitiminde çocukların çizgisel gelişim düzeylerine ilişkin bir inceleme. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,, 13(1), 223-234.
- Aykaç, N. (2012). İlköğretim öğrencilerinin resimlerinde öğretmen ve öğrenme süreci algısı. Eğitim ve Bilim, 37 (164), 298-315.
- Buldu, M. (2006). Young children's perceptionsof scientists: a preliminary study. Educational Research, 48 (1), 121-132.
- Camara, W. J.,Nathan, J. S. &Puente, A. E. (2000). Psychological test usage: Implications in professional psychology. Professional Psychology: Research and Practice, 31, 141–154.
- Cashel, M. L. (2002). Child and adolescent psychological assessment: Current clinical practices and the impact of managed care. Professional Psychology: ResearchandPractice, 33, 446–453.
- Çakmak, A. &Darıca. N. (2012). 7-11 yaş grubu kurumda ve ailesi yanında büyüyen kız ve erkek çocuklarının anne figürü çizimlerinin duygusal gelişim açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal BilimlerDergisi, 11 (41), 147-160.
- Dağlıoğlu, H. E. (2011). 5-7 yaş grubu çocukların resimlerine yansıyan öğretmen figürünün karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36 (160), 144-157.
- Doğru, Turcan, Arslan &Doğru. (2006). Çocukların Resimlerindekin Aileyi Tanılama Durumlarının Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 223-235.
