QUESTIONING HUMAN NATURE WITHIN THE SCOPE OF VOLUNTEERISM: THE CASE OF AWARENESS CLUB

Abstract

Purpose: It aims to examine the opinions of university students about their motivation to participate in volunteering activities, in particular, the Awareness Club within a foundation university. Method: The data were collected through semi-structured interviews with seventeen university students who were members of the student club. Questions were presented in two categories. The questions about the club aims to understand their motivation to take part in volunteering activities. The general evaluation questions aim to understand the participants’ evaluation about the activities carried out in the club. Findings: It has been observed that university students generally have similar motivations for participating in volunteering activities, and these motivations are shaped by external factors such as socialization and career goals, as well as internal factors based on emotions such as happiness and pleasure provided to the participant. Authenticity: Debates about the good and evil of human nature have persisted throughout history. This questioning, which started in the Ancient Greek Period, continued in the Enlightenment Period. This study, which will contribute to the comparative evaluations of thinkers who have studied human nature throughout history, will consider volunteering as a testable field of human nature, examine the motivations for participation in a student club, and offer inferences about the pessimism and altruism of human nature.

Keywords

• Human Nature
• Altruism
• Self Interest
• Volunteering
• Volunteering Studies

GÖNÜLLÜLÜK ÇALIŞMALARI KAPSAMINDA İNSAN DOĞASINI SORGULAMAK: FARKINDALIK TOPLULUĞU ÖRNEĞİ

Abstract

Amaç: Bir vakıf üniversitesi topluluğu olan, Farkındalık Topluluğu özelinde, üniversite öğrencilerinin gönüllülük faaliyetlerine katılım motivasyonlarıyla ilgili görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Çalışmanın verileri, topluluk üyesi olan on yedi üniversite öğrencisiyle yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmelerle toplanmıştır. Gönüllülük faaliyetlerinde yer alma motivasyonlarını sorgulayan Farkındalık Topluluğu özelinde değerlendirme ve genel olarak değerlendirme şeklinde iki kategori üzerinden sorular sunulmuştur. Genel değerlendirme kategorisinde, katılımcıların kendisinin veya çevresinde gördüğü kadarıyla gönüllülük çalışmalarına katılımı ölçmeyi sağlamayı amaçlarken, Farkındalık Topluluğu özelindeki değerlendirme soruları ise topluluğun bu konu hakkındaki performansının değerlendirilmesi gibi sorular içermektedir. Bulgular: Gönüllülük faaliyetlerine katılmada üniversite öğrencilerinin genel olarak benzer motivasyonlara sahip oldukları ve bu motivasyonların, katılımcıya sağladığı mutluluk ve haz gibi duygulara dayanan iç faktörlerle birlikte sosyalleşme ve kariyer hedefleri gibi dış faktörlerle şekillendiği görülmüştür. Özgünlük: İnsan doğasının iyiliği ve kötülüğü hakkındaki tartışmalar tarih boyunca sürmüştür. Antik Yunan Dönemi’nde başlayan bu sorgulama, Aydınlanma Dönemi’nde de devam etmiştir. Tarih boyunca insan doğası hakkında çalışmalar yapan düşünürlerin, karşılaştırmalı değerlendirmelerine katkıda bulunacak olan bu çalışma, insanın doğasının test edilebilir bir alanı olarak gönüllülük çalışmalarını ele alacak, üniversite topluluğu özelinde katılım motivasyonlarını inceleyerek insan doğasının kötümserliği ve özgeciliğine dair çıkarımlar sunacaktır.

Keywords

• İnsan Doğası
• Özgecilik
• Çıkar Odaklılık
• Gönüllülük
• Gönüllülük Çalışmaları

References

1. KAYNAKÇA Abban, B. (2016). Gönüllü kuruluşlarda gençlerin gönüllülük düzeyleri ve beklentileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Yalova Üniversitesi, Yalova.
2. Ağaoğulları, M. A. (2016). Sokrates'ten Jakobenlere Batı'da siyasal düşünceler. İstanbul: İletişim.
3. Balaban, A. Y., & İnce, İ. Ç. (2015). Gençlerin sivil toplum kuruluşlarındaki gönüllülük faaliyetleri ve gönüllülük algısı: Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV) örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(2), 152.
4. Bugnion, F. (1997). Six ICRC delegates assassinated in Chechnya. International Review of the Red Cross, 317.
5. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2000). Research methods in education. UK: Routledge.
6. Creswell, J.W. (2013) Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. London: SAGE Publications.
7. Çakı, F. (2014). Türk sosyolojisinde yeni bir alan: Gönüllülük araştırmaları. Sosyoloji Dergisi, 3(29), 185-202.
8. Çevik, A., & Gürsel, F. (2015). Gönüllü motivasyon envanteri: türk popülâsyonuna uyarlanması. Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Dergisi, 13(2), 83-92.

9. Denzin, N. & Lincoln, Y. & Giardina, M. (2022). Disciplining qualitative research. International Journal of Qualitative Studies in Education, 19, 769-782.
10. Erdoğan, E., Uyan-Semerci, P., Yentürk, N., & Yurttagüler, L. (2020). Türkiye'de gönüllülük: Deneyimler, sınırlılıklar ve yeni açılımlar. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
11. Georgeou, N., & Haas, B. (2019). Power, exchange and solidarity: Case studies in youth volunteering for development. Voluntas, 30, 1406-1419.
12. Kesgin, B. (2016). Türkiye’de gönüllülük çalışmaları üzerine bir değerlendirme. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 119-131.
13. Lopez, K. A., & Willis, D. G. (2004). Descriptive versus interpretive phenomenology: Their contributions to nursing knowledge. Qualitative Health Research, 14(5), 726–735.
14. Lyons, M., Wijkstrom, P., & Gil, C. (1998). Comparative studies of volunteering: What is being studied? Voluntary Action, 1(1), 45-55.
15. Martinich, A. (2010). Thomas Hobbes. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
16. Meier, S., & Stutzer, A. (2008). Is Voluntering Rewarding Itself? Economica, 75, 39-59.
17. Ökçesiz, H., Uygur, G., & Üye, S. (2012). Hukuka felsefi ve sosyolojik bakışlar - V. Antalya: İstanbul Barosu Yayınları.
18. Palabıyık, H. (2011). Gönüllülük ve yerel hizmetlere gönüllü katılım üzerine açıklamalar. Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(1), 87-114.
19. Rosenthal, R. J. (2015). Volunteer Engagement 2.0: Ideas and insights changing the world. New Jersey: Wiley.
20. Saldana, J. (2013). Qualitative data analysis: A methods sourcebook. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
21. Shaw, R. (2001). Why use interpretative phenomenological analysis in health psychology? Health Psychology Update, 10, 48-52.
22. Senemoğlu, O. (2017). Locke ve Rousseau’nun insan doğası ve toplum düşüncesi. İnsan & Toplum, 7(1), 187-222.
23. Sezik, M. (2019). Türkiye’ de Sivil Toplum Kuruluşlarının İşlevleri ve Sorun Alanları. R&S -Research Studıes Anatolıa Journal, 2(4), 121.
24. Şahin, O., & Akboğa, S. (2019, Eylül). Türkiye’de Devlet-Sivil Toplum Kuruluşları İlişkisi ve Sivil Toplum Kuruluşlarına Katılım. Uluslararası Siyaset Bilimi ve Kentsel Araştırmalar Dergisi, 7(2), 409.
25. Şan, M. K., & Şimsek, R. (2011). Sosyal Sermaye Kavramının Tarihsel - Sosyolojik Arkaplanı. Akademik İncelemeler Dergisi , 6(1), 88-110.
26. TEGV (2022). Biz Kimiz. 14 Ağustos 2022 tarihinde tegv.org: https://tegv.org/biz-kimiz adresinden alındı.