Research Article

Abbâsîlerde Halife Nâsır-Lidînillâh ve Sonrası Fütüvvet Teşkilatı

Volume: 12 Number: 5 December 31, 2023
EN TR

Abbâsîlerde Halife Nâsır-Lidînillâh ve Sonrası Fütüvvet Teşkilatı

Öz

Sosyal bir müessese olarak fütüvvet, kültür tarihimizin bir parçası olup toplumun önemli dinamiklerinden birini oluşturmaktadır. Fütüvvetin tarihî süreçte geçirdiği gelişim evrelerinin incelenmesi dinî, içtimaî, siyasî ve kültürel hayatımız açısından ehemmiyet arz etmektedir. Bu bakımdan fütüvvet teşkilatı, tarihî perspektiften de incelemeyi gerektirmektedir. Gençlik, kahramanlık, cömertlik gibi manalara gelen fütüvvet, Kur’ân-ı Kerîm’de genç, kahraman, cömert anlamlarına gelen fetâ kelimesinden türemiş olup İslâm öncesi dönemde Arap toplumu tarafından şecaat, iffet, cömertlik gibi ahlâkî vasıflar için kullanılmaktaydı. O dönemde fütüvvetten bir kurum olarak bahsetmek mümkün değildi. Fütüvvet daha ziyade bireylerin şahsî çabalarıyla sürdürülen ahlâkî vasıflardan ibaretti. İslâmî döneme gelindiğinde özellikle Hulefâ-yi râşidîn zamanında İslâm devletinin sınırlarının İran, Suriye, Mısır ve Kuzey Afrika’ya kadar yayılmasıyla birlikte farklı kültürlerle temasa geçilmesi, sosyal ve siyasî alanlarda pek çok değişikliğe neden olmuştur. Emevîlerin iktidara gelmesiyle birlikte bu değişim daha da hızlanmış, genişleyen topraklarda diğer kültürlerle etkileşimin artması sebebiyle zamanla İslâm toplumunda kaos oluşturacak durumlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu durum toplumda fütüvvet telakkisinin doğmasına zemin oluşturmuştur. Fütüvvetin toplumda sosyal bir zümreyi ifade etmek maksadıyla kullanılması ise Abbâsîler döneminde gerçekleşmiştir. Bu çalışmada fütüvvetin kısaca tanımı yapılmış olup fütüvvet teşekküllerine ve tarihî süreçteki seyrine değinilmiştir. Ayrıca fütüvvet oluşumunun Abbâsî halifelerinden Nâsır-Lidînillâh döneminde (575-622/1280-1225) teşkilat haline getirilmesi ve halifeyi buna sevk eden siyasî ve dinî gerekçelerden bahsedilmiştir. Çalışmada asıl olarak ise Halife Nâsır’dan sonra sırasıyla hilafete geçen ve toplamda otuz üç yıl hilafette kalan Zâhir-Biemrillâh (622-623/1225-1226), Müstansır-Billâh (623-640/1226-1242) ve Müsta‘sım-Billâh (642-656/1242-1258) dönemlerinde fütüvvet teşkilatının durumu incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Fütüvvet , Nâsır-Lidînillâh , Müstansır-Billâh , Müsta‘sım-Billâh , Teşkilat

References

  1. Aktaş, S. (2014). Razavî Fütüvvetnâmesi Hacıbektaş Halk Kütüphanesi No: 401560 Metin Çevirisi ve Değerlendirmesi (Yüksek Lisans Tezi). Nevşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Ana Bilim Dalı, Nevşehir.
  2. Bayram, M. (2016). Anadolu Ahiliğinin Teşekkülündeki Rolü Açısından Fütüvvet Hareketi ve Tarihi. Selçuklu Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, 1, 51-72.
  3. Cevad, M. (1958). el-Fütüvve ve etvâruhâ, Mecmeu’l-Ulemâi’l-Irâkî.
  4. Çağatay, N. (1952). Fütüvvet-Ahi Müessesinin Menşei Meselesi II. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1/2-3, 61-84.
  5. Çatak, A., Vural, A. (2017). Halife Nâsır-Lidînillâh ve Şihâbüddin Ömer es-Sühreverdî İkilisinin Fütüvvet Teşkilatının Gelişimindeki Rolü. III. Uluslararası Ahilik Sempozyumu XIII. Yüzyıla Kadar Türk ve İslâm Dünyasında Ahiliğin Temelleri I-II, 1, 1-12.
  6. Çebi, R. (2002). Hadisleri Bakımından Fütüvvetnâmeler ve Muhammed b. Hüseyin er-Radavî’nin Fütüvvetnâme-i Kebir Adlı Eserindeki Hadislerin Tahrici ve Tahlili (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslâm Bilimleri Anabilim Dalı, Elazığ.
  7. Çelik, R. İ. (2022), Halife Nasır Li-dinillah’ın Fütüvvet Faaliyetleri ve Sultan I. İzzeddîn Keykâvus, Tarihçi, 2/1, 83-99.
  8. Demirci, M. (1992). Ahilikte Tasavvufî Boyut: Fütüvvet. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7, 83-90.
  9. Demirtaş, F. (2011). Fütüvvet Kavramının/Kurumunun Askerî ve Siyasî Mahiyeti. Ahilik Uluslararası Sempozyumu, 403-423.
  10. Gölpınarlı, A. (2011). İslâm ve Türk İllerinde Fütüvvet Teşkilâtı. İstanbul, İstanbul Ticaret Odası Akademik Yayınlar.
APA
Sarı Cevelek, Y. (2023). Abbâsîlerde Halife Nâsır-Lidînillâh ve Sonrası Fütüvvet Teşkilatı. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 12(5), 3045-3057. https://doi.org/10.15869/itobiad.1342354