Research Article

A Problem of Naming: Religious Counseling

Volume: 7 Number: 2 June 30, 2018
TR EN

Bir İsimlendirme Problemi: Dinî Danışmanlık

Öz

Dinî danışmanlık, Batı/Hıristiyan dünyasında uygulama alanı üzerinden ortaya çıkmıştır. Sınırları belirlenmiş bir kavramsallaştırmanın ürünü olan bu isim, bir meslek alanı olarak tanımlandığı süreçte isimlendirme problemiyle yüzleşmiştir. Batı/Hıristiyan toplumunun teorik ve pratik açıdan uzun yıllar süren tecrübesi, profesyonelleşmeyi beraberinde getirmiş, süreçte farklı isimlendirmeler kullanılsa da, profesyonel boyutlar söz konusu olduğunda hizmetin dinî danışmanlık olarak isimlendirilmesi bu uzun sürecin nihai noktası olmuştur. Bu makalede, ilk olarak Batı/Hıristiyan toplumda ortaya çıkan dinî danışmanlığın, nasıl bir içerikle tanımlandığı ve bir meslek olarak ne ifade ettiği kavram analizi yoluyla ortaya konulmuştur. Daha sonra, Türkiye’de henüz meslekî bir tanımlama olarak karşılığı olmamakla birlikte, din eğitimi alanında bu başlıkla üretilen bazı bilimsel çalışmalardan hareketle kavramsal boyut ortaya konularak isimlendirme problemi gündeme getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Din Eğitimi,Dinî Danışmanlık,İsimlendirme,Problem,Kavram Analizi

References

  1. Altaş, N. (1997). Hastanelerde din ve moral hizmetleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Altaş, N. (2000). Dinî danışmanlığın teorik temelleri. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 41(41), 327-350.
  3. Altaş, N. ve Köylü, M. (2012). Dinî danışmanlık ve din hizmetleri. Ankara: Gündüz Yayıncılık.
  4. Benner, D. G. (2003). The uniqueness of pastoral counseling. Dvaid G. Benner (Ed.) Strategic Pastoral Counseling A Short Term Structured Model (s.31-47) içinde. Michigan: Baker Academic.
  5. Bruder, E. E. (1962). The minister's authority in pastoral care. Pastoral Psychology, 13(7), 17-24.
  6. Bullis, R. K. ve Mazur, C. S. (1993). Legal issues and religious counseling. Louisville, KY: Westminster/John Knox Press.
  7. Casteel, J.L. (1964). Pastoral care for laymen in the world, Journal of Pastoral Psycholog, 15(9), 37-48.
  8. Carey, L. B. ve Cohen, J. (2015). Pastoral and spiritual care, Henk ten Have (Ed.) Encyclopedia of Global Bioethics (s. 1–14) içinde, Springer.
  9. Cebeci, S. (2010). Bir din eğitimi yaklaşımı olarak dinî danışma ve rehberlik, Değerler Eğitimi Dergisi, 8 (19), 53-69.
  10. Clinebell, H. (1953). Basic types of pastoral care&counseling. Nashville:Abingdon Press.
APA
Ege, R., & Uğurlu, H. S. (2018). Bir İsimlendirme Problemi: Dinî Danışmanlık. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(2), 1057-1077. https://doi.org/10.15869/itobiad.397297