Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü (SHUDMR) Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması

Hıdır Apak

doi:10.15869/itobiad.421314

EN TR

Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü (SHUDMR) Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması

Öz

Bu araştırma, Sheridan (2000) tarafından geliştirilen Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü (SHUDMR) Ölçeğinin Türkçe uyarlamasını ve geçerlik-güvenirlik analizlerini içermektedir. Ölçeğin amacı, sosyal hizmet uygulamasında dinin veya maneviyatın rolü hakkındaki katılımcıların görüşlerini saptamaya çalışmaktadır. Çalışma grubunu 730 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Ölçeğin yapı geçerliliğinin saptanmasında Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) kullanılmıştır. AFA sonrasında 16 madde ve tek boyut oluşmuştur. Ölçeğin açıkladığı toplam varyans oranı %30,10 ve öz değeri %4,81’dir. AFA’ya ilişkin modelin doğrulanması için DFA yapılmıştır. DFA sonucu 3 madde ölçekten çıkarılmıştır. Ölçeğin bir faktörden oluştuğu ve uyum endekslerinin uygun olduğu saptanmıştır (x²/sd (176,252/300=1,592), RMSEA .71, GFI .92, AGFI .89, IFI .91 ve CFI .91). Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen uyum indeksleri, ölçeğin tek faktörlü bir yapıda olduğunu doğrulamıştır. Ölçeğin güvenirlik çalışması ise Cronbach Alpha katsayısı .82 olarak hesaplanmıştır. Bu sonuçlar, ölçeğin Türkçeye uygun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Güvenirlik,Geçerlilik,Ölçek Uyarlama,Maneviyat,Sosyal Hizmet

References

Akbaş, E. (2014). Sosyal Çalışmada Çağdaş Eleştirel Perspektifler. Ankara: SABEV Yay.
Amato-Von Hemert, K. (1994). Should Social Work Education Address Religious Issues? Yes!, Journal of Social Work Education, 30, 7-11.
Bullis, R. K. (1996). Spirituality In Social Work Practice. Washington, DC.: Taylor & Francis.
Bayram, N. (2016). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş: Amos Uygulamaları (3.bs.). Bursa: Ezgi Kitabevi.
Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (17. Bs.). Ankara: Pegem Akademi.
Canda, E. R. (1999). Spiritually Sensitive Social Work: Key Concepts And Ideals, Journal of Social Work Theory and Practice, 1(1), 1-15.
Canda, E. R. & Furman, L. D.. (2010). Spiritual Diversity In Social Work Practice (2nd ed.). New York: Oxford University Press.
Cascio, T. (1998). Incorporating Spirituality Into Social Work Practice: A Review Of What To Do, Families in Society, 79(5), 523-532.
DeVellis, R. F. (2014). Ölçek Geliştirme: Kuram ve Uygulamalar (T. Totan, Çev.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
Ekşi, H., & Kardaş, S. (2017). Spiritual Well-Being: Scale Development And Validation, Spiritual Psychology and Counseling, 2, 73–88.

Field, A. P. (2009). Discovering Statistics Using SPSS: And Sex And Drugs And Rock 'N' Roll (3rd Ed.). London: Sage publications.
Frame, M. W. (2003). Integrating Religion and Spirituality Into Counseling: A Comprehensive Approach. Belmont, CA: Brooks/ Cole.
Fromm, E. (2015). Psikanaliz ve Din (E. Erten, Çev.). İstanbul: Say Yayınları.
Graff, D. L. (2007). A Study Of Baccalaureate Social Work Students’ Belief About The Inclusion Of Religious And Spiritual Content In Social Work, Journal of Social Work Education, 43(2), 243-256.
Heyman, J., Buchanan, R., Musgrave, B., & Menz, V. (2006). Social Workers’ Attention To Clients’ Spirituality: Use Of Spiritual Interventions In Practice, Arete, 30(1), 78-89.
Kasapoğlu, F. (2015). Manevi Yönelim Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 51-68.
Kavas, E. & Kavas, N. (2014). Manevi Destek Algısı (MDA) Ölçeği: Geliştirilmesi, Geçerliliği ve Güvenilirliği, Turkish Studies, 9(2), 905-915.
Kvarfordt, C. L. & Sheridan, M. J. (2007). The Role Of Religion And Spirituality In Working With Children And Adolescents, Journal of Religion & Spirituality in Social Work: Social Thought, 26(3), 1-23.
Maslow, A. (2013). İnsan Olmanın Psikolojisi (O. Gündüz, Çev.). İstanbul: Kuraldışı Yayıncılık.
Mckernan, M. (2005). Exploring the Spiritual Dimension of Social Work, Critical Social Work, 6(2).
Meydan, H.C. & Şeşen, H. (2011). Yapısal Eşitlik Modellemesi AMOS Uygulaması. Ankara: Detay Yayıncılık.
Sevinç, K., Güven, M. & Yeşilyurt, T. (2015). Dindar ve Spiritüel Olmama (DİSOL) Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6, 59-86.
Sheridan, M. J. (2000). The “Role of Religion and Spirituality in Practice” (RRSP) Scale: Psychometric Information And Scoring Instructions (3rd ed.). Richmond, VA: Virginia Commonwealth University.
Sheridan, M. J. (2003). The Spiritual Person, Hutchison, E. D. (Ed.). In Dimension of Human Behavior: The Changing Life Course (pp.183–225). CA: Sage: Newbury Park.
Sheridan, M. J. (2004). Predicting The Use Of Spiritually-Derived Interventions In Social Work Practice, Journal of Religion & Spirituality in Social Work: Social Thought, 23(4), 5-25.
Sheridan, M. J. & Amato-Von Hemert, K. (1999). The Role Of Religion And Spirituality In Social Work Education And Practice: A Survey Of Student Views And Experiences, Journal of Social Work Education, 35(1), 125–141.
Sheridan, M. J., Bullis, R. K., Adcock, C. R., Berlin, S. D. & Miller, P. C. (1992). Practitioners’ Personal And Professional Attitudes And Behaviors Toward Religion And Spirituality: Issues For Social Work Education And Practice, Journal of Social Work Education, 28(2), 190-203.
Sheridan, M. J., Wilmer, C. M. & Atcheson, L. (1994). Inclusion Of Content On Religion And Spirituality In The Social Work Curriculum: A Study Of Faculty Views, Journal of Social Work Education, 30(3), 363–376.
Streets, F. (2009). Overcoming A Fear Of Religion In Social Work Education And Practice, Journal of Religion & Spirituality in Social Work: Social Thought, 28(1-2), 185-199.
Zastrow, C. (2013). Sosyal Hizmete Giriş. Ankara: Nika Yayınları.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Hıdır Apak ^*
0000-0002-2330-3093
Türkiye

Publication Date

September 30, 2018

Submission Date

May 5, 2018

Acceptance Date

September 3, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 7 Number: 3

DOI

https://doi.org/10.15869/itobiad.421314

IZ

https://izlik.org/JA34LL34KF

APA

Apak, H. (2018). Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü (SHUDMR) Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(3), 1889-1903. https://doi.org/10.15869/itobiad.421314

Journal of the Human and Social Science Researches is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License (CC BY NC).

35894

Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü (SHUDMR) Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması

Adapting the Scaling of the Role of Religion and Spirituality in Social Service Practice (RRSSP) to Turkish: Study of Validity and Reliability

Abstract

Keywords

Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü (SHUDMR) Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması

Öz

Anahtar Kelimeler

References

Details

Primary Language

Subjects

Journal Section

Authors

Publication Date

Submission Date

Acceptance Date

Published in Issue

DOI

IZ

Cite

Cited By

Sosyal Hizmet Uygulamasında Din ve Maneviyatın Rolü ile Manevi Yönelim arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Maneviyat ve Öznel İyi Oluş Değişkenlerinin Hayatın Anlamını Yordaması

Spirituality in Social Work Practice With Young College Students: A Validation Study

ADAPTATION OF SPIRITUAL COMPETENCY SCALE (SCS–R–II) TO TURKISH: VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Sosyal Hizmet Çalışanlarında Din ve Maneviyat Algısı: Şırnak Örneği

Determining the role of religion and spirituality in students’ social work practice in Türkiye

The effect of spirituality level on attitudes toward spiritual counseling: The case of psychology and theology students