Doğa Eğitimi Projelerinin Katılımcı Profili ve Yaygın Etkisinin Değerlendirilmesi: IDE Projeleri Örneği
Abstract
Bu çalışmada doğa eğitim projelerinin katılımcı
profili ve yaygın etki ilişkisi açısından değerlendirilmiştir. Bu çalışmada
karma araştırma yöntemlerinden açımlayıcı sıralı karma deseni kullanılmıştır.
Bu desenin nicel değerlendirme aşamasında doğa eğitimi projesi sürecinin
başında ve sonunda anket formları uygulanmıştır. Nitel değerlendirme aşamasında
da yarı-yapılandırılmış görüşme formlarıyla proje sonunda katılımcılarla
görüşmeler yapılmıştır. Bu çalışmanın katılımcıları 2007-2014 yılları arasında
TUBİTAK tarafından desteklenen Isparta’da Doğa Eğitimine (IDE-1,2,3,4,5,6)
katılan öğretmenlerden oluşmaktadır. Çalışmanın sonucunda, katılımcıların
projeye katılım amacının doğa eğitim projelerinde gördükleri eğitim içeriklerini
sadece derste kullanma, kendi bilgilerini yenileme olduğu anlaşılmış ve bu
nedenle yaygın etkinin sadece öğretmenlerin görev aldıkları sınıf içinde
kaldığı görülmüştür. Doğa eğitim projelerinin yaygın etki kapsamında
değerlendirilebilmesi için TUBİTAK’ın araştırmacıların kaydının tutulduğu bilgi
sistemine benzer katılımcı bilgi sistemi kurulması gerekmektedir.
Keywords
Doğa Eğitimi,Yaygın Etki,KDA (Korunan Doğal Alan),Proje,Etki
References
- Berg, B.L. (2001). Qualitative Research Methods for the Social Sciences. Allyn and Bacon, ISBN: 0-205-31847-9.
- Creswell, J.W.&Vicki L.P.C. (2007). Designing and conducting mixed methods research. Thousand Oaks: Sage Publications.
- Demir, O.Ö. (2009). Nitel Araştırma Yöntemleri (8. Bölüm), Kitap Bölümü, Editör: BÖKE, Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. K., Alfa Yayınları.
- Doğan, S. ve Yıldız, Z. (2007). Bölgesel Kalkınma, Turizmin İlişkisi ve Göller Bölgesi Kalkınmasında Alternatif Turizm Potansiyelinin Kullanılabilirliğine Yönelik Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 2(6).
- Durgun, A. (2007). Isparta Turizminin SWOT Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5): s.93-109.
- Erenay, N. (2013). Okul dışı doğa uygulamalarının 5. Sınıf öğrencilerinin fene ilişkin bilgi, bilimsel süreç becerilerine ve çevreye yönelik tutumlara etkisi. Yüksek lisans tezi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Antalya.
- Erten, S. (2004). Çevre Eğitimi Ve Çevre Bilinci Nedir, Çevre Eğitimi Nasıl Olmalıdır?. Çevre ve İnsan Dergisi, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı. Sayı 65/66. 2006/25 Ankara.
- Fraenkel, J.R.&Wallen, N.E. (2006). How to design and evaluate research in education. New York: McGrawHill.
- Güler, T. (2009). Ekoloji temelli bir çevre eğitiminin öğretmenlerin çevre eğitimine karşı görüşleri. Eğitim ve Bilim, 34 (151), 30-43.
- Helferich, C. (2009). Die Qualität qualitativer Daten. VS Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden, ISBN: 978-3-531-15410-7.