Anti Hero in Postmodern Cinema: Analysis of Quentin Tarantino Films

Cinema art, which developed under the dominance of modern and classical narrative forms, started to acquire different elements and new notions after 1980 with the effect of postmodern approach. Many approaches such as parody, pastiche, irony, fragmentation, hybridization are the terms postmodernism brings to the cinema. In addition to these approaches, new notions are emerging in postmodern cinema. "Anti hero" comes to the fore at the beginning of these notions. The notion of heroine, stereotyped by classical cinema, takes a different meaning in postmodern understanding and takes place in the narrative structure in which positive and negative features can be combined in a single character. Quentin Tarantino, known to adopt the postmodern approach, creates them closer to the real world, rather than describing the characters in his films as black or white. The fact that the characters in the director's films show an attitude far from the ideal hero type contributes to the work. In this context, the films of Tarantino are analyzed and the characters representing the anti-hero notion created by the postmodern approach are analyzed in this study. In the study structured in qualitative research design, the method of phenomenology is preferred. The characters in Tarantino's films have a different framework for both narrative and postmodern approach, with anti-hero features.

Modern ve klasik anlatı yapılarının hâkimiyetinde gelişen sinema sanatı, 1980 sonrasında postmodern yaklaşımın etkisiyle birlikte farklı unsurlar ve yeni kavramlar edinmeye başlar. Parodi, pastiş, ironi, parçalanma, melezleşme gibi pek çok yaklaşım, postmodernizmin sinemaya kazandırdığı terimlerdir. Bu yaklaşımların yanı sıra postmodern sinemada yeni kavramlar da ortaya çıkmaktadır. Söz konusu kavramların başında “anti kahraman” öne çıkmaktadır. Klasik sinemanın stereotipleştirdiği kahraman kavramı, postmodern anlayışta farklı bir boyut edinerek, olumlu ve olumsuz özelliklerin tek bir karakterde birleştirilebildiği anlatı yapısında yer alır. Postmodern yaklaşımı benimsediği bilinen Quentin Tarantino, filmlerindeki karakterleri siyah ya da beyaz olarak tanımlamak yerine, onları gerçek dünyaya daha yakın olacak şekilde oluşturmaktadır. Yönetmenin filmlerindeki karakterlerin, ideal kahraman tipinden uzak bir tutum sergilemeleri çalışmaya katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda, söz konusu çalışmada Tarantino’nun filmleri incelenerek, postmodern yaklaşımın ortaya çıkardığı anti kahraman kavramını temsil eden karakterlerin analizi yapılmaktadır. Nitel araştırma deseninde yapılandırılan çalışmada olgubilim yöntemi tercih edilmektedir. Tarantino’nun filmlerindeki karakterler, anti kahraman özellikler taşıyarak hem anlatıya hem de postmodern yaklaşıma farklı bir çerçeve çizerler.