Tüketicileri Mağazalarda Çıpalama Manipülasyonları Kullanarak Daha Fazla Ödemeye İkna Etmek: Merchandising ve Çıpalama Teorisi Üzerine İnterdisipliner Deneysel Bir Araştırma
Öz
Deneysel bir yöntem kullanan araştırmada katılımcılardan ürünlere fiyat biçmesi istenmiştir. Fiyatlanan ürünler beş kıyafetten oluşmaktadır. Bunlardan ilk sırada yer alan ürün yüksek fiyat ve kaliteye sahipken sonraki ürünler düşük fiyat ve kaliteli ürünlerden oluşmaktadır. Deney grubunda ilk ürünün fiyat etiketi varken diğerlerinde fiyat etiketi bulunmamaktadır. Kontrol grubunda ise hiçbir üründe fiyat etiketi bulunmamaktadır.
Çıpalamaya maruz kalan deney grubu aynı ürünlere deney grubuna gore %390,31 daha yüksek bir ödemeye hazır oldukları fiyatı biçmişlerdir. Buna ek olarak piyasa fiyatı 10-20 TL arasında değişen düşük kaliteli ürünlere de ortalama 192,13 TL fiyat biçmişlerdir. Bu bulgular bir çıpalama aracı olarak kullanılan fiyat etiketinin tüketicileri daha irrasyonel olmaya yönelttiği tespit edilirken katılımcıların ürünlere fiyat biçmek için kullandıkları süreler de ölçülmüş ve buna bağlı olarak tali bulgular üzerinden tartışma yapılmıştır. Bu bağlamda ürünlere biçilen fiyat ile düşünme süreleri arasında negatif korelasyon tespit edilirken çıpanın bir manipülasyon aracı olarak kullanılması düşünme sürelerini düşürmektedir. Bu bulgular çıpalamanın bir manipülasyon aracı olarak kullanılabildiğini göstermektedir.
Bu çalışma, merchandising alanında Çıpalama Teorisini yoğun bir şekilde kullanan öncü çalışmalardan biri iken, çıpaların manipülasyon aracı olarak kullanımının ölçülmesi açısından da özel bir çalışmadır. Öte yandan deneysel bir yöntem uygulanan araştırma teori-pratik uyumunu taşımakla birlikte süre değişkenini de dikkate almasıyla merchandising alanında özgünlük ve önem taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler
Merchandising , Çıpalama Teorisi , Çıpalama , Tüketici Davranışları , Manipülasyon , Tüketici Manipülasyonu , Fiyatlandırma , Mağaza Tasarımı
References
- Akerlof, G.A. and Yellen, J.L. (1987). Rational Models of Irrational Behavior. The American Economic Review, 77(2), 137-142.
- Amand, M.D. and Zamble, E. (2001). Impact of Information About Sentencing Decisions on Public Attitudes Toward the Criminal Justice System. Law and Human Behavior, 25(5), 515-528.
- Anderson, E.E. and Amato, H.N. (1974). A Mathematical Model for Simultaneously Determining the Optimal Brand-Collection and Display Area Allocation. Operation Research, 22(1), 13-21.
- Ariely, D., Loewenstein, G. and Prelec, D. (2003). Coherent Arbitrariness: Stable Demand Curves without Stable Preferences. The Quarterly Journal of Eonomics, 118(1), 73-106.
- Aspley, J.C. and Riso, O. (1969). The Dartnell Sales Promotion Handbook. Dartnell Press, Chicago.
- Auken, S.v. and Adams, A.J. (1999). Across- Versus Within-Class Comparative Advertising: Insights into Prestige Class Anchoring. Psychology & Marketing, 16(5), 429-450.
- Auken, S.v. and Adams, A.J. (2005). Validating Across-Class Brand Anchoring Theory: Issues and Implications. Brand Management, 12(3), 165-176.
- Bahnik, S., Englich, B. and Strack, F. (2017). Anhoring Effect. Rüdiger, F.P. (Ed.). in Cognitive Illusions: Intriguing Phenomena in Thinking, Judgment and Memory, Routledge, New York.
- Baker, J., Grewal, D. and Parasuraman, A. (1994). The Influence of Store Environment on Quality Inferences and Store Image. Journal of the Academy of Marketing Science, 22(4), 329-339.
- Banarjee, S. and Yadav, P. (2012). Analysis of visual merchandising: Affect on buying behavior. International Journal of Retailing and Rural Business Perspectives, 1(2), 209-217.