Re-thinking Part-Time Employment Contracts under Turkish Law within the context of Divisible Monetary Benefits and Especially Concerning Remuneration for Additional Hours considering the Court of Justice of the European Union’s Case Law

Abstract

This study examines the treatment differences between part-time and full-time employees in Turkish labour law, focusing on divisible and indivisible benefits and additional working hours. It highlights the Turkish Labour Code’s Article 13, which mandates pro rata temporis, requiring that divisible monetary benefits be calculated proportionally to hours worked. The paper argues that the views put forward in the doctrine regarding indivisible benefits, which suggest that solutions should be reached based on the purpose of granting indivisible benefits, should also apply to divisible monetary benefits. Given the law’s broad regulation concerning divisible benefits, it is stated that this regulation should be limited through teleological interpretation and that divisible monetary benefits that are independent of working hours should also be provided fully to part-time employees, rather than proportionally. This paper also highlights the discrepancy in premium rates for hours that exceed normal working hours. It argues that this difference lacks a legitimate basis. Drawing on recent rulings by the Court of Justice of the European Union, it proposes revising Turkish labour laws to align more closely with EU principles and ensure that part-time employees receive fair compensation and benefits without facing systematic disadvantages due to their employment contract type.

Keywords

• Part-Time
• Overtime
• Additional hours
• Divisible benefits

References

1. Akyiğit E, ‘Maden İşyerlerinde Çalışma Süreleri ve Fazla Çalışma’, (2014) 25(3-4-5-6) TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi 21-34. google scholar
2. Akyol Ş, ‘İşin Düzenlenmesi Açısından Yargıtay’ın 1975 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi’ Yargıtayın İş Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 1975, (İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi 1976) 33-55. google scholar
3. Alpagut G, ‘Belirli ve Kısmi Süreli İş Sözleşmelerinde Ayırım Yasağı ve Oransallık İlkesi’ in Talat Canbolat (ed), Prof. Dr. Ali Güzel’e Armağan Cilt I (Beta 2010) 25-44. google scholar
4. Arıcı K, Çalışma Sürelerinin Hukukî Gelişimi ve Yeterliliği Açısından 1475 Sayılı İş Kanunu’nda Çalışma Süreleri (Kamu-İş 1992). google scholar
5. Astarlı M, İş Hukukunda Çalışma Süreleri (Turhan 2008). google scholar
6. Balkan H, Bireysel İş Hukuku Açısından Kısmi Süreli İş Sözleşmeleri (Beta 2021). google scholar
7. Caniklioğlu N, ‘İş Kanununun 10. Yılında Belirli Süreli İş Sözleşmesi ile Kısmi Süreli İş Sözleşmesi ve Uygulamada Yaşanan Sorunlar’ in Ali Cengiz Köseoğlu (ed), 10. Yılında 4857 Sayılı İş Kanunu (Uygulama Sorunları ve Çözüm Önerileri) Sempozyumu (Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Hukuk Fakültesi 2016) 159-200. google scholar
8. Centel T, Kısmi Çalışma (Kazancı 1992). google scholar

9. Çelik N, Caniklioğlu N, Canbolat T and Özkaraca E, İş Hukuku Dersleri (36th edn, Beta 2023). google scholar
10. Çil Ş, İş Hukukunda İşçinin Ücreti (Turhan 2010). google scholar
11. Çil Ş, ‘Yargıtay Kararlarına Göre İşçinin Ücreti’ (2009) 3(15) Sicil İş Hukuku Dergisi 70-88. google scholar
12. De Vos M, ‘The European Court of Justice and the March Towards Substantive Equality in European Union Anti-Discrimination Law’ (2020) International Journal of Discrimination and the Law 20(1) 62-87. google scholar
13. Dilek Dulay Y, ‘Ulusalüstü Hukukta Eşit Değerde İş İçin Eşit Ücret İlkesi’ (2018) 15(59) Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi 829-864. google scholar
14. Doğan Yenisey K, ‘Eşit Davranma İlkesinin Uygulanmasında Metodoloji ve Orantılılık İlkesi’ (2005) 2(7) Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi 973-1003. google scholar
15. Ekmekçi Ö and Yiğit E, Bireysel İş Hukuku (On İki Levha 2024). google scholar
16. European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions, Overtime in Europe: Regulation and practice, Publications Office of the European Union (Publications Office of the European Union 2022). google scholar
17. Eyrenci Ö, Taşkent S, Ulucan D and Baskan E, İş Hukuku (Beta 2020). google scholar
18. Eyrenci Ö, Uygulama ve İş Hukuku Açısından Kısmi Süreli Çalışmalar (Mozaik 1989). google scholar
19. Fitzpatrick B, Christopher D and Holtmaat R, ‘Overtime Payments for Part-time Workers: Joined Cases C-399/92, C-409/92, C-425/92, C-34/93, C-50/93 and C-78/93, Angelika Helmig v Stadt Lengerig and others [1995] IRLR 216 (ECJ)’, (1995) Industrial Law Journal 24(4) 387-394. google scholar
20. Fronçois B, ‘Sieben Jahrzehnte europaische Einigung und Bundesarbeitsgericht’ (2024) 5 Recht der Arbeit 257-270. google scholar
21. Günay C İ, ‘Fazla Saatlerle Çalışmanın Hukukî Sonuçları’ (2007) 2(6) Sicil İş Hukuku Dergisi 5-21. google scholar
22. Hekimler A, ‘Avusturya’da Kısmi Süreli Çalışma İle İlgili Yasal Düzenlemeler ve Uygulamaları’ in Kübra Doğan Yenisey (ed), Prof. Dr. Savaş Taşkent’e Armağan (On İki Levha 2019) 133-154. google scholar
23. Holtmaat R, ‘The Issue of Overtime Payments for Part-Time Workers in the Helmig Case - Some Thoughts on Equality and Gender’ in Yota Kravaritou (ed), The Regulation of Working Time in the European Union: Gender Approach (Peter Lang 1999) 411-444. google scholar
24. Joussen J, ‘Die nachste Etappe zur Mehrarbeitsvergütung bei Teilzeitbeschaftigung - Anmerkung zu EuGH, Urteil vom 19.10.2023 - C-660/20 (MK/Lufthansa CityLine)’ (2024) 2 Recht der Arbeit 118-122. google scholar
25. Karacan Çetin H, 4857 Sayılı İş Kanununa Göre Fazla Çalışma (6th ed, Seçkin 2019). google scholar
26. Koç M and Görücü İ, ‘4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre Kısmi Çalışma Uygulaması ve Sonuçları’ (2011) 1(28) Çalışma ve Toplum 149-178. google scholar
27. Kocher E, ‘A First Step to Clarity: Review of ECJ Judgment of 19 October 2023, C-660/20 (MK vs Lufthansa CityLine GmbH), ECLI:EU:C:2023:789’ (2024) 15(2) European Labour Law Journal 368-375. google scholar
28. Köseoğlu A C and Kabul S, ‘4857 Sayılı İş Kanunu Bağlamında Çalışma Süresinin Aşılması: Fazla Çalışma’ (2014) 72(2) İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası 233-268. google scholar
29. Krimphove D, ‘Die Arbeitsrechlitche Rechtsprechung des EuGH im Jahre 2023’ (2024) 1 Arbeitsrecht Aktuell 1-5. google scholar
30. Mollamahmutoğlu H, Astarlı M and Baysal U, İş Hukuku (7th edn, Lykeion 2022). google scholar
31. Narmanlıoğlu Ü, İş Hukuku Ferdi İş İlişkileri I (Beta 2014). google scholar
32. Nazlı S, ‘Part-Time Employment in European Union Countries and Turkey’ (Master’s thesis, Marmara University 2003). google scholar
33. Obrecht S, ‘Final Call für Lufthansa CityLine - Diskriminierung Teilzeitbeschaftigter bei Überstundenzuschlagen’ (2024) 5 Das Recht der Arbeit 431-439. google scholar
34. Odaman S, Esneklik Prensibi Çerçevesinde Yargıtay Kararları Işığında Türk İş Hukukunda Çalışma Süreleri ve Yöntemleri (Legal 2013). google scholar
35. Özveri M, Türkiye İşçi Hukuku Cilt I (Emine Ceren Özveri Eğitim ve Dayanışma Vakfı 2023). google scholar
36. Pekşen M Ş, ‘Kısmi Süreli İş Sözleşmesiyle Çalışanların Hafta Tatili Hakkı’ (2023) (54) Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 339-368. google scholar
37. Sarıbay G, ‘Kısmi Süreli İş Sözleşmeleri’ in Mehmet Uçum (ed), Prof. Dr. Devrim Ulucan’a Armağan (Legal 2008) 267-326. google scholar
38. Sevimli A, 4857 Sayılı İş Kanununda Düzenlenen Kısmi Süreli İş Sözleşmeleri (Beta 2019). google scholar
39. Soyer P, ‘Yeni Düzenlemeler Karşısında Fazla Saatlerle Çalışmaya İlişkin Bazı Düşünceler’ (2004) 1(3) Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi 797-808. google scholar
40. Süzek S and Başterzi S, İş Hukuku (Beta 2024). google scholar
41. Şakar M, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku (Beta 2024). google scholar
42. Taşkent S, ‘İşin Düzenlenmesi Açısından Yargıtayın 1984 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi’ Yargıtayın İş Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 1984, (İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi 1986) 129-138. google scholar
43. Tuncay C, ‘Brief History and Flexibilisation Efforts of Turkish Labour Law’ (2013) 15(Özel Sayı) Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 341-367. google scholar
44. Uğur Ö, ‘4857 Sayılı İş Kanununa Göre Kısmi Süreli İş Sözleşmelerinde Ücret’ (2021) 6(11) İstanbul Medeniyet Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 97-123. google scholar
45. Yamakoğlu E, Türk İş Hukukunda Fazla Saatlerle Çalışma (Kazancı 2011). google scholar
46. Yayvak Namlı İ, ‘Radyasyonla Çalışan İşçilerin Çalışma Süreleri ve Fazla Çalışma’ (2024) 174 Türkiye Barolar Birliği Dergisi 445-469. google scholar
47. Yorulmaz Ç, Kısmi Süreli İş Sözleşmesi (Yetkin 2008). google scholar
48. Yıldız G B, ‘Bireysel İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi’ Yargıtay’ın İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi 2015, (On İki Levha 2016) 19-187. google scholar
49. Zeytinoğlu E, ‘Kısmi Süreli Fazla Çalışma Şekilleri ve 4857 Sayılı İş Kanunundaki Görünüm’ (2004) 62(1-2) 449-466. google scholar
50. https://eur-lex.europa.eu/ google scholar
51. https://legalbank.net/ google scholar
52. https://normlex.ilo.org/ google scholar
53. https://tyosuojelu.fi/en https://ty.tuik.gov.tr/ https://www.finlex.fi/en/ https://www.hukukturk.com https://www.lexpera.com.tr https://www.ris.bka.gv.at/ google scholar