The Acts of Aiding in Compare with German Law

Abstract

A crime can only be committed by the perpetrator. But besides the perpetrator can participate in a crime and also be found criminally responsible. Participation can include acts such as making the decision to commit the crime, giving a pistol to another person for the commission of a crime, and keeping watch while a crime takes place. Someone who provides support during or for the commission of a crime is not responsible as a perpetrator, but is responsible as a solicitor, aider, or inciter, depending on the actions of the perpetrator. 

Criminal liability for aiders and inciters is regulated under the title “Participation in Crime” in the Turkish Criminal Code. The regulation for aiders is formulated in Article 39, under the title of “Aiding.” This regulation determines the acts that can be considered aiding. This regulation identifies the acts of aiding as limited and serial. These acts include the following: soliciting a person for commission of a crime, supporting a person’s decision to commit a crime, guaranteeing help to someone after commission of a crime, providing ideas about how the crime should be committed, supplying the necessary tools to be used during commission of a crime, or rendering support before and during the commission of a crime in order to simplify the intended act. In this essay, we analyse only the acts of aiding in a crime. 

Keywords

• Turkish Criminal Code,German Criminal Code,Perpetrator,Accomplice,Aider,Attempted Aider,Inciter,Keep Watch During a Crime,Acts of Aiding,Solicit for Commission of a Crime,Support a Decision to Commit a Crime,Provide Ideas About How to Commit a Crime

Alman Hukukuyla Karşılaştırmalı Yardım Etme Hareketleri

Abstract

Türk Ceza Kanunu (TCK)’nda “Suça İştirak” başlığı altında düzenlenen yardım etme, kanunun 39’uncu maddesinde hüküm altına alınmış, bu kapsamda nelerin yardım etme olduğu açıkça ve sınırlı bir şekilde belirlenmiştir. Bunlar; suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmaktır. Bunların dışında, gerek maddede gerekse madde gerekçesinde bu yardım türlerinden ne anlaşılması gerektiğine yer verilmemiştir. Bu hareketler ve durumlar, genel olarak gayet açık ve anlaşılır gibi görünse de gerek birbirleri arasındaki ince ayrımlar, gerekse azmettirme hareketi ve müşterek faillik kapsamında gerçekleştirilen hareketlerle ayrımları noktasında özel bir incelemenin yapılmasını zaruri hale getirmektedir. Buna göre müşterek faillikle yardım etme ve keza azmettirmeyle yardım etme arasındaki ayrımın hangi ölçütlere göre yapılacağı, nitekim olay yerinde gözcülük yapan kişinin müşterek fail mi yoksa yardım eden mi olduğu bu sorunlara verilebilecek örneklerden birkaçıdır. İşte bu sorunlar nedeniyle konu, detaylı bir şekilde irdelenmelidir. Bu çerçevede Alman Ceza Kanunu’ndaki yardım etmeye ilişkin düzenleme de (§ 27) dikkate alınmalıdır. Zira Alman Ceza Kanunu’nda yardım etme durumları açıkça düzenlenmiş olmasa ve bu konu doktrine bırakılmış olsa da doktrindeki görüş ve tartışmalar, Türk hukukuna yol gösterecek niteliktedir. İşte bu makalede, Alman hukuku ile karşılaştırmalı olarak bu yardım etme hareketleri özel olarak irdelenmekte, bununla birlikte Türk mahkeme kararları üzerinden de bir inceleme yapılmaktadır.

Keywords

• Yardım etme,suça teşvik etme,suç işleme kararını kuvvetlendirme,suça araç sağlama,suçun işlendiği yerde bulunma,gözcülük,manevi anlamda yardım etme

References

1. Akbulut, Berrin: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4. Bası, Adalet, Ankara 2017.
2. Artuk, Mehmet Emin/Gökcen, Ahmet/Yenidünya, Caner: Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 10. Bası, Ankara 2016.
3. Artuk, M. Emin/Gökcen, Ahmet/Alşahin, M. Emin/Çakır, Kerim: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Adalet, Ankara 2017.
4. Aydın, Devrim: Türk Ceza Hukukunda Suça İştirak, Yetkin Yayınları, Ankara 2009.
5. Baumann, Jürgen: “Täterschaft und Teilnahme”, JuS 1963, s. 125-138.
6. Baumann, Jürgen/Weber, Ulrich/Mitsch, Wolfgang/Eisele, Jörg: Strafrecht Allgemeiner Teil, 12. Auflage, Verlag Ersnt und Werner Gieseking, Bielefeld 2016.
7. Baunack, Martina Grenzfragen der strafrechtlichen Beihilfe, Duncker & Humblot, Berlin 1999.
8. Charalambakis, Aristoteles: “Zur Problematik der psychischen Beihilfe”, FS-Roxin, 2001, 625-639.

9. Centel, Nur/Zafer, Hamide/Çakmut, Özlem: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Bası, Beta, İstanbul 2016.
10. Demirel, Muhammed: “Karar Analizi Tehlike Suçları-Zarar Suçları Arasındaki İlişkinin İçtima Kuralları Kapsamında Değerlendirilmesi”, Prof. Dr. Füsun Sokullu-Akıncı’ya Armağan, İÜHFM, C. LXXI, S. 1, 2013, s. 1479-1489.
11. Demirel, Muhammed: Suça İştirakte Bağlılık Kuralı, (Doktora Tezi), İstanbul 2017.
12. Dönmezer, Sulhi/Erman, Sahir: Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, Beta Yayınları, C. II, 10. Bası, İstanbul 1997.
13. Erdem, Mustafa Ruhan: “Yeni TCK’da Faillik ve Suç Ortaklığı”, HPD 2005, S. 5.
14. Evik, Vesile Sonay: Suça İştirakte Yardım Edenin Ceza Sorumluluğu, Oniki Levha, İstanbul 2010.
15. Geppert, Klaus: “Die Beihilfe”, Jura 1999, s. 266-274.
16. Gropp, Walter: Strafrecht Allgemeiner Teil, 4. Auflage, Springer 2015.
17. Gülşen, Recep: “Bir Fer’i Maddi İştirak Şekli OLarak İş veya Vasıta Tedariki (TCK m. 65/II)”, Prof. Dr. Çetin Özek Armağanı, GÜ Yay., İstanbul 2004.
18. Hafızoğulları, Zeki/Özen, Muharrem: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2. Bası, US-A Yayıncılık, Ankara 2010.
19. Haft, Fritjof: Strafrecht Allgemeiner Teil, 9. Auflage, C.H. Beck, München 2004.
20. Hakeri, Hakan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 20 Baskı, Adalet, Ankara 2017.
21. Heine, Günther/Weißer, Bettina: “Täterschaft und Teilnahme”, Schönke/Schroeder Strafgesetzbuch Kommentar, 29.
22. Auflage, Verlag C.H. Beck, München 2014.
23. Herinrich, Bernd: Strafrecht Allgemeiner Teil, 4. Auflage, Kohlhammer, Tübingen 2015.
24. Hilgendorf, Eric/Valerius, Brian: Strafrecht Allgemeiner Teil, 2. Auflage, C.H.Beck, München 2015.
25. Hoffmann-Holland, Klaus: Strafrecht Allgemeiner Teil, 3. Auflage, Mohr Siebeck, Tübingen 2015.
26. Hoyer, Andreas: “Täterschaft und Teilnahme”, Systematischer Kommentar, Band 1, 7. Auflage, 2001.
27. Hruschka, Joachim: “Alternativfeststellung zwischen Anstiftung und sog. psychischer Beihilfe”, JR 1983, 177- 181.
28. İçel, Kayıhan/Sokullu-Akıncı, Füsun/Özgenç, İzzet/Sözüer, Adem/Mahmutoğlu, Fatih Selami/Ünver, Yener: Suç Teorisi, Beta Yayınları, 3. Bası, İstanbul 2004.
29. Jescheck, Hans-Heinrich/Weigend, Thomas: Lehrbuch des Strafrechts, Allgemeiner Teil, 5. Auflage, Duncker&Humblot, Berlin 1996.
30. Joecks, Wolfgang: “Täterschaft und Teilnahme”, Münchener Kommentar zum Strafgesetzbuch, Band 1, §§ 1-51 StGB, Verlag C.H. Beck, München 2003.
31. Koca, Mahmut/Üzülmez, İlhan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 10. Baskı, Seçkin, Ankara 2017.
32. Krey, Volker/Esser, Robert: Deutsches Strafrecht, Allgemeiner Teil, 5. Auflage, Stuttgart 2012.
33. Kühl, Kristian: Strafrecht Allgemeiner Teil, 7. Auflage, Vahlen, München 2012.
34. Mahmutoğlu, Fatih Selami/Karadeniz, Serra: Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler Şerhi, Beta, İstanbul 2017.
35. Maurach, Reinhart/Gössel, Karl Heinz/Zipf, Heinz/Dölling, Dieter/Laue, Christian/ Renzikowski, Joachim: Strafrecht Allgemeiner Teil, Teilband 2, 8. Auflage, C.F.Müller, 2014.
36. Murmann, Uwe: Grundkurs Strafrecht, 3. Auflage, C.H. Beck, München 2015.
37. Murmann, Uwe: “Zum Tatbestand der Beihilfe”, JuS 1999, s. 548-553.
38. Osnabrügge, Stephan A.: Die Beihilfe und ihr Erfolg, Ducker&Humblot, Berlin 2002.
39. Otto, Harro: “Anstiftung und Beihilfe”, JuS 1982, s. 557-566.
40. Önder, Ayhan: Ceza Hukuku Genel Hükümler, Filiz Kitabevi, C. II-III, 2. Bası, İstanbul, 1992.
41. Özbek, Veli Özer/Doğan, Koray/Bacaksız, Pınar/Tepe, İlker: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin, Ankara 2017.
42. Özgenç, İzzet: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 13. Bası, Seçkin, Ankara 2017.
43. Özkan, Halid: Ceza Hukukunda Azmettirme, Adalet, Ankara 2013.
44. Rengier, Rudolf: Strafrecht Allgemeiner Teil, 7. Auflage, C.H. Beck, München 2015.
45. Roxin, Claus: “Was ist Beihilfe?”, FS-Miyazawa, 1995, s. 501-517.
46. Roxin, Claus: Strafrecht Allgemeiner Teil, Band II, C.H. Beck, München 2003.
47. Satzger, Helmut: “Teilnehmerstrafbarkeit und “Doppelvorsatz””, Jura 2008, s. 514-523.
48. Schild, Wolfgang: “Täterschaft und Teilnahme”, in Nomos Kommentar, Band 1, 4. Auflage, Baden, 2013.
49. Schulz, Joachim: “Anstiftung oder Beihilfe”, JuS 1986, s. 933-942.
50. Schünemann, Bernd: “Täterschaft und Teilnahme”, Leipziger Kommentar Strafgesetzbuch, Band 1, §§ 1-51 StGB, 12.
51. Auflage, De Gruyter, 2010.
52. Seher, Gerhard: “Grundfälle zur Beihilfe”, JuS 2009, s. 793-797.
53. Stoffers, Kristian F. : “Streitige Fragen der psychischen Beihilfe im Strafrecht”, Jura 1993, s. 11-17.
54. Weigend, Thomas: “Grenzen strafbarer Beihilfe”, FS-Nishihara, Nomos, Baden, 1998.
55. Yaşar, Osman/Gökcan, Hasan Tahsin/Artuç, Mustafa: Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, C. I, 2. Baskı, Adalet, Ankara 2014.
56. Yıldız, Ali Kemal: 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu, İstanbul Barosu Yayınları, İstanbul 2007.
57. Zafer, Hamide: Ceza Hukuku Genel Hükümler, 6. Bası, Beta, İstanbul 2016.