ASİSTAN HEKİMLERİN GÜNCEL KARDİYOPULMONER RESÜSİTASYON KILAVUZLARINI UYGULAMA PRATİKLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Çalışmamızda İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde görevli asistan hekimin kardiyopulmoner resüsitasyon uygulama pratikleri incelemeyi amaçladık. Bu çalışmada, hastanemizde çalışmakta olan asistan hekimlerle yüzyüze görüşülerek; asistan hekimlerin güncel kardiyopulmoner resüsitasyon kılavuzlarını uygulama pratiklerini inceleyen anket formu uygulandı. Çalışmamıza 86 asistan hekim alınmıştır. Bu hekimlerin 28’i %32,6 acil tıp asistanı, 33’ü %38,4 dahili branş asistanı ve 25’i %29,1 cerrahi branş asistanı idi. Çalışmamızda acil tıp asistanlarının genel başarı ortalamasının 100 üzerinden 77,6±11,6 olduğu, dahili branş asistanlarının genel başarı ortalamasının 100 üzerinden 37,45±9,9 olduğu,cerrahi branş asistanlarının genel başarı ortalamasının ise 100 üzerinden 38,4±11,1 olduğu tespit edildi. Acil tıp asistanlarının diğer iki gruba göre daha başarılı oldukları görülmüş olmakla beraber her üç gruptaki başarı oranı istenilenden oldukça uzakta olunduğunu göstermiştir

RESIDENTS’ PRACTICAL APPLICATIONS OF UPDATED CARDIOPULMONARY RESCUCITATION GUIDELINES

Abstract

The aim of this study is to evaluate the resident's practice that are working in İzmir Bozyaka Research and Education Hospital, in actual cardiopulmonary resuscitation guidelines. In this study 86 residents were included. Between April 2012 and May 2012, a test for updated cardiopulmonary resuscitaion guidelines by interviewing face to face with the residents and a survey for difficulties in practice were made. The total number of residents were 86 and the departments of them were as follows; 28 32,6 in emergency, 33 38,4 in internal and 25 29,1% in surgical departments. The succes rate of these residents were as follows; 77,6± 11,6 in emergency, 37,4±9,9 in internal and 38,4±11,1 in surgical departments. It was found that residents of emergency department were more succesfull than the other residents and it was seen that KPR courses that were given during medical school interval was not enough

References

1. ) Schleien CL, Berkowitz ID, Traystman R, Rogers MC. Controversialissues in cardiopulmonary resuscitation. Anesthesiology 1989; 71: 133-49.
2. ) Zheng ZJ, Croft JB, Giles WH, Mensah GA. Sudden cardiac death in theUnited States, to 1998. Circulation 2001; 104: 2158
3. ) European Resuscitation Council Guidelines for Resuscitation 2005. Resuscitation 2005; : 179-86.
4. ) 2010 American Heart Association
5. Guidelines for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovasculer Care Science Circulation 2010; 122; 639-46.
6. ) Makker R, Gray-Siracusa K, Evers M. Eveluation of advenced cardiac life support in a cominity teaching hospital by use of actual cardiac arrests. Heart Lung 1995; 24: 116
7. ) Su E, Schmidt TA, Mann NC, Zechnich AD. A Randomized controlled trial to assess decay in acquired knowledge among paramedics completing a pediatric resuscitation course. Acad Emerg Med 2000; 7: 779-86.
8. ) Kaye W, Mancini ME. Retention of cardiopulmonary resuscitation skills by physicians, registered nurses, and general public. Crit Care Med 1986; 14:620-2.

9. ) Mancini ME, Kaye W. The effect of time since training on house offices retention of cardiopulmonary resuscitation skills. Am J Emerg Med. 1985;3: 31-2.
10. ) Soysal S, Karcıoğlu O, Korkmaz T, Topacoğlu H. Temel Yaşam Desteği Eğitimi: İdeal Ne Kadar Uzakta? JAEM 2005; 3: 40.
11. ) Chamberlain D, Smith A, Woolard M. Trial of teaching methods in basic life support: Comparison of simulated KPR performance after first training and at 6 months, with a note on the value of retraining. Resuscitation ; 22: 179-87. ) Moser DK, Coleman S. Recommendations for improving cardiopulmonary resuscitation skills retention. Heart Lung 1992; 21: 372
12. Yazının alınma tarihi:13.03.2014 Kabül tarihi:01.07.2014 Online basım:14.08.2014