Fish Fauna of the Akgöl-Ereğli Marshes, One of the Drying Lakes of Central Anatolia
Abstract
In this study, the change in fish fauna was examined from 1925 to the present, when the first scientific records were given in Akgöl-Ereğli Marshes, one of the largest wetlands of the Konya Closed Basin. The depth of Akgöl was reported as 10 m in the early 1980s. It quickly became shallow 5-6 years after the construction of the İvriz Dam in 1984. Today, it has been turned into a dirty saltwater dish (3.0 ppt, conductivity 5559 µS/cm) in a very limited area of approximately 343 ha, at a maximum depth of 40-50 cm, by surrounding it with an artificial barrage to prevent it from completely drying out.
In the first ichthyofaunistic study, Acanthorutilus anatolicis, Varicorhinus kemali, and Rutilius tricolor were described by Hanko (1925) on the lake. It is followed by Akşiray (1948) with the description of Aphanius sophiae similis, and Bănărescu et al. (1978) described Orthrias angorae eregliensis in the same lake.
In this study, only Paraphanius similis (kelp) was detected in the undersized remains of ancient Akgöl. It has been determined that 8 fish species, including Pseudophoxinus anatolicus (oilfish), Pseudophoxinus battalgilae (flower, grassfish), Gobio hettitorum (goby, wicker), Garra kemali (Ereğli reed fish), Oxynoemacheilus eregliensis (Eregliensis), Anatolichthys anatoliae (mossfish) and Gambusia holbrooki (mosquito fish) live in the partially clean irrigation water and drainage channels coming from the İvriz Dam Lake. While the fact that 7 of the 8 identified species are endemic reveals the ichthyofaunistic importance of the region, it is seen that the fauna, which is still at great risk, should be protected with effective protection measures. The fact that 7 of the 8 identified species are endemic reveals the ichthyofaunistic importance of the region. At the same time, it is seen that the fauna, which is still at great risk, should be protected with effective conservation measures.
Keywords
Anadolu Tatlısu Balıkları
,
kapalı havza
,
sulak alan
,
habitat kaybı
,
Anatolian Freshwater Fish
,
closed basin
,
wetland
,
habitat loss
Orta Anadolu’nun Kuruyan Göllerinden, Akgöl-Ereğli Sazlıkları Balık Faunası
Öz
Bu çalışmada, Konya Kapalı Havzası'nın en büyük sulak alanlarından birisi olan Akgöl-Ereğli Sazlıkları’nda ilk bilimsel kayıtların verildiği l925’ten günümüze kadar balık faunasındaki değişim irdelenmiştir. 1980’1i yılların başında yaklaşık 10 m derinlikte olan Akgöl, 1984’de İvriz Barajı'nın yapımından sonraki 5-6 yıl içinde hızla sığlaşmış; günümüzde tamamen kurumasının önüne geçmek için yapay bir set ile çevrilerek, yaklaşık 343 ha’lık çok sınırlı bir alanda, en fazla 40-50 cm derinlikte, kirli bir tuzlusu (3,0 ppt, iletkenlik 5559 µS/cm) çanağına dönüşmüştür.
Hanko (1925)’nun gölde yaptığı ilk ihtiyofaunistik çalışmada Acanthorutilus anatolicııs, Varicorhinus kemali ve Rutilııs tricolor; sonrasında Akşiray (1948), Aphanius sophiae similis; Bănărescu vd. (1978) ise Orthrias angorae eregliensis’i tanımlamışlardır.
Bu çalışmamızda ise kadim Akgöl’ün cılız kalıntısında sadece Paraphanius similis (yosunbalığı); İvriz Baraj Gölü'nden gelen kısmen temiz kalmış sulama suyu ve drenaj kanallarında Pseudophoxinus anatolicus (yağbalığı), Pseudophoxinus battalgilae (çiçek, otbalığı), Gobio hettitorum (kayabalığı, hasırcı), Garra kemali (Ereğli sazbalığı), Oxynoemacheilus eregliensis (Ereğli çöpçübalığı), Anatolichthys anatoliae (yosunbalığı) ve Gambusia holbrooki (sivrisinek balığı) olmak üzere 8 balık türünün yaşadığı belirlenmiştir. Belirlenen 8 türden 7’sinin endemik olması bölgenin ihtiyofaunistik önemini ortaya koyarken, halen büyük risk altındaki faunanın etkin koruma önlemleriyle korunması gerektiği görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Anadolu Tatlısu Balıkları
,
kapalı havza
,
sulak alan
,
habitat kaybı
,
Anatolian Freshwater Fish
,
closed basin
,
wetland
,
habitat loss
