The Distribution and Relative Abundance of the Mosquıto Specıes in Eastern and Middle Black Sea Area

Mosquitoes (Diptera: Culicidae) are among the most important vectors transmitting medically significant pathogens and parasites to humans and animals. This study aimed to determine the species composition, distribution, and relative abundance of mosquito fauna in the Eastern and Middle Black Sea regions of Türkiye between 2014 and 2022. A total of 46081 adult specimens were collected from 1700 sampling points in 513 localities across 14 provinces using larval dipping, light traps, BG-Sentinel traps, and human landing catches. Morphological identification revealed 31 mosquito species belonging to six genera: Aedes, Anopheles, Culex, Culiseta, Orthopodomyia, and Uranotaenia. Aedes albopictus was the most abundant species (40.5%), followed by Culex pipiens s.l. (37.3%) and Anopheles maculipennis s.l. (5.75%). The highest species richness was observed in Rize, Artvin, and Samsun, while Ordu and Amasya showed the lowest diversity indices. The widespread occurrence of the invasive Aedes albopictus and its rapid expansion across the region highlights the increasing risk of arboviral transmission, particularly for West Nile virus, dengue, and chikungunya. Climatic factors, vegetation types, land use, and vertebrate host availability appeared to influence spatial distribution and diversity patterns. The findings underline the necessity for continuous entomological surveillance and vector control strategies to mitigate potential mosquito-borne disease risks in this ecologically sensitive region.

Sivrisinekler (Diptera: Culicidae), tıbbi açıdan önemli patojen ve parazitleri insanlara ve hayvanlara bulaştıran en önemli vektörler arasında yer almaktadır. Bu çalışma, 2014 ile 2022 yılları arasında Türkiye’nin Doğu ve Orta Karadeniz bölgelerindeki sivrisinek faunasının tür bileşimini, dağılımını ve göreceli bolluğunu belirlemeyi amaçlamıştır. Toplam 14 ilde, 513 lokalitede 1700 örnekleme noktasından larva kepçeleme, ışık tuzakları, BG-Sentinel tuzakları ve insan üzerine konma yöntemleri kullanılarak toplam 46.081 ergin birey toplanmıştır. Morfolojik tanımlama sonucunda Aedes, Anopheles, Culex, Culiseta, Orthopodomyia ve Uranotaenia olmak üzere altı cinse ait 31 sivrisinek türü belirlenmiştir. En bol tür Aedes albopictus (%40,5) olup, bunu Culex pipiens s.l. (%37,3) ve Anopheles maculipennis s.l. (%5,75) takip etmiştir. En yüksek tür zenginliği Rize, Artvin ve Samsun illerinde gözlenirken, Ordu ve Amasya illeri en düşük çeşitlilik indekslerini göstermiştir. İstilacı Aedes albopictus’un yaygın olarak görülmesi ve bölge genelinde hızla yayılması, özellikle Batı Nil virüsü, dang humması ve chikungunya açısından artan arboviral bulaşma riskine işaret etmektedir. İklimsel faktörler, bitki örtüsü tipleri, arazi kullanımı ve omurgalı konakların bulunabilirliği, mekânsal dağılım ve çeşitlilik desenlerini etkilemiş görünmektedir. Bulgular, bu ekolojik olarak hassas bölgede potansiyel sivrisinek kaynaklı hastalık risklerini azaltmak için sürekli entomolojik sürveyans ve vektör kontrol stratejilerinin gerekliliğini vurgulamaktadır.