Research Article

Artvin-Genya Dağı Yöresi Doğu Ladini ( Picea orientalis Lipsky) Ormanlarında Topraküstü Biyokütlenin Belirlenmesi İçin Denklemler Geliştirilmesi

Volume: 6 Number: 1 March 31, 2021
EN TR

Artvin-Genya Dağı Yöresi Doğu Ladini ( Picea orientalis Lipsky) Ormanlarında Topraküstü Biyokütlenin Belirlenmesi İçin Denklemler Geliştirilmesi

Öz

Bu çalışmada, Artvin ili Merkez İlçesi Genya Dağı Ceravent mevkiinde 1500 m rakımda, normal kapalılıktaki saf Doğu Ladini meşçerelerinde toprak üstü biyokütle miktarı belirlenmiştir. Tespit edilen normal kapalılıktaki saf Doğu Ladini meşçeresinde, her çap sınıfını temsil edecek şekilde farklı çaplarda, canlı, tepesi sağlam, tek gövdeli, sağlıklı ve dal budanmasını tamamlamış 30 adet deneme ağacı tespit edilmiştir. Deneme alanında tespit edilen bireylerin göğüs çaplarını belirlendikten sonra topraktan 20 cm yukarıdan kesilmişlerdir. Bütün bireylerin boyu ölçülerek, ibreli ve ibresiz dallar gövdeden ayrılmıştır. Gövde dipten tepeye doğru, 5 m lik kesitlere ayrılmış ve yaş ağırlıkları belirlenmiştir. Daha sonra her bir gövde kesitinin kalın uçundan 5 cm kalınlığında örnek diskler alınmıştır. Dal ve ibrelerin yaş ağırlığı birlikte belirlenmiş, her bir birey için tartılan ibreli dallardan deneme ağacını temsil edecek şekilde alt, orta ve üst bölümlerden yeteri kadar örnek alınmıştır. Her bir gövde kesitinden alınan örnek disklerle ibreli dal örnekleri polietilen torbalara konularak laboratuvara getirilmiştir. Kesitlerin 70 oC lik fırındaki nem kayıp oranlarından yararlanılarak her bir ağacın kuru ağırlığı belirlenmiştir. Elde edilen verilere göre, incelenen tek ağaç bileşenleri için çap, toprak üstü biyokütledeki varyasyonu, boya göre daha iyi tanımlamaktadır. Çapa dayalı denklemlerin R2 değerleri (en yüksek % 95) boya dayalı denklemlerden (en yüksek % 85) daha büyüktür.

Anahtar Kelimeler

Artvin , Boy , Çap , Topraküstü biyokütle , Doğu Ladini

References

  1. Akalp, T. (1978). Türkiye’de Doğu Ladini ormanlarında Hasılat Araştırmaları, İ.Ü. Orman Fakültesi Yayını, No. 261.
  2. Alemdağ, Ş., (1980). Manual of data collection and processing for the development of forest biomass relationships. Petawawa Natl. For. Inst., Can. For. Serv., Inf. Rep. PI-X-4, 38p.
  3. Alemdağ, Ş., (1981). Aboveground-mass Equations For Six Hardwood Species From Natural Stands Of The Resarch Forest At Petawawa, Canadian Forestry Servvice, Environ. Can., Inf, Rep. PI-x-6, 9p.
  4. Başçetinçelik, A., Karaca, C. & Öztürk, H.H. (2004). Bazı Avrupa Birliği Ülkelerinde Biyokütle Politikaları, V. Ulusal Temiz Enerji Sempozyumu, Mayıs, İstanbul, Bildiri Kitabı: s. 439-448.
  5. Cairns, M.S., Brown, E.H. & Boumgardner, G. (1997). Root Biomass Allocation in The World’s Up land Forests, Oecologia, 111, 1-11.
  6. Carnesale, A., & Chameides, W. (2011). America’s climate choices. nrc/nas usa committee on america’s climate choices, Washington , D.C. ,118p.
  7. Çakıl, E. (2008). Zonguldak Orman Bölge Müdürlüğü Karaçam Mesçereleri Biyokütle Tablolarının Düzenlenmesi. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Zonguldak, Türkiye, 111s.
  8. Durkaya, B. (1998). Zonguldak Orman Bölge Müdürlüğü Meşe Meşcerelerinin Biyokütle Tablolarının Düzenlenmesi. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Zonguldak, Türkiye, s110.
  9. Eid, T., Viken, K.O. & Astrup R. (2016). Models predicting stand level biomass for Norway spruce (Picea spp.), Scots pine (Pinus spp.) and broadleaf dominated forest in Norway, Norwegian University of Life Sciences, 37, 31 p.
  10. Grote, R., (2002). Foliage and Branch Biomass Estimation of Coniferous and Deciduous Tree Species, Silva Fennica, 36(4), 779-788.
APA
Özkaya, M. S. (2021). Artvin-Genya Dağı Yöresi Doğu Ladini ( Picea orientalis Lipsky) Ormanlarında Topraküstü Biyokütlenin Belirlenmesi İçin Denklemler Geliştirilmesi. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 6(1), 99-105. https://doi.org/10.35229/jaes.832267