Gökyüzündeki Evimiz: Postmodern Ağırlama Sanatı

İnsanların hava ulaşımını kullanmaya başlamaları, zaman ve mekana ilişkin paradigmayı değiştirmiştir. Tüketimciliği bir ideolojiye dönüştüren post-modern kavramı tüketici etkinlikleriyle kendisini var eder. Yolcu ve uçak mürettebatını taşıyan uçak içi kabin sistemleri, uçma yeteneği olmayan insanın yaşayabileceği ortamın tam bir simülasyonunu sağlar. Uçmayı aklına koyan insan,  dışarıda hayatta kalmanın imkansız olduğu yüksekliklerdeki koşullarından kendisini koruyacak ve kendisine yeryüzündeki evinin yeter koşullarını sunacak, uçabilen bir taşıt icat etmiş ve onu kendisinin uzantısı kılmıştır.  Hava taşımacılığının artan rekabet ortamında, sıradışı hizmetler ortaya çıkmaktadır. Bunlardan biri olan Frequent flier programının başarısı, günlük tüketimin bir parçası haline gelen seyahat pratiğine prestij kazandırılmasıyla olmuştur. Öyle ki sadakat programlarının, tükettikçe sosyal statü ve prestij kazandıran uygulamaları, tüketimin kendisini nihai bir hedef haline getirmiştir. Bugün küresel ısınmaya neden olan karbon emisyonlarınn üretiminden en fazla sorumlu olan iş kollarından biri havacılık sektörüdür. Sık uçan yolcu programlarının elde ettiği kar ile havacılık endüstrisinin küresel ekolojiye verdiği zararın, “kazanılan ve kaybedilenlerle” birlikte her iki açıdan da değerlendirilmesi gerekir Havacılık Endüstrisinin bu orantısız büyümesinin yol açtığı çevre zararını önlemek için sorumluluk alması, ülke otoritelerinin de tüketimi teşvik eden uygulamalar üzerinden gerçekleştirilen iş modelleri konusunda düzenleme getirmesi bu dünyanın geleceği için kaçınılmaz hale gelmiştir.