The Relationship Between the Perception of Learning Organization and Organizational Innovation Health Tourism

Abstract

The primary objective of this study is to examine the relationship between the perception of learning organizations and the perception of organizational innovation among employees working in hospitals and medical centers operating within the scope of health tourism. Additionally, the study investigates whether perceptions of learning organizations and organizational innovation differ based on demographic and employment information such as gender, marital status, and type of institution. The research was designed within the framework of a survey model, and its universe consists of 371 institutions in Antalya province that have health tourism authorization and accreditation certificates. At the time of the research, data was collected using convenience sampling from 10 institutions and organizations with 2 employees. Correlation and regression analyses were applied in the analysis of the data, and difference tests (t-test, ANOVA) were performed according to demographic variables. The findings reveal a high level of significant relationship between the perception of learning organizations and organizational innovation. These results indicate that developing internal learning capacity in health tourism can contribute to innovative practices and increase the competitive advantage of businesses. This study contributes to the literature by examining the interaction between learning organizations and innovation in the context of health tourism. It also provides a guiding framework for managers and policymakers by demonstrating the effects of developing internal learning capacity on innovation performance.

Keywords

• Learning organization
• Organizational innovation
• Health tourism
• Education level
• Competitive advantage

Sağlık Turizminde Öğrenen Örgüt Algısının Örgütsel İnovasyon ile İlişkisi

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı, sağlık turizmi kapsamında faaliyet gösteren hastaneler ve tıp merkezlerinde çalışanların öğrenen örgüt algısı ile örgütsel inovasyon algısı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca, cinsiyet, medeni durum ve kurum türü demografik ve çalışma bilgilerine göre öğrenen örgüt ve örgütsel inovasyon algılarının farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Araştırma, tarama modeli çerçevesinde tasarlanmış olup evrenini Antalya ilinde sağlık turizmi yetki ve akreditasyon belgesine sahip 371 kuruluş meydana getirmektedir.Araştırmanın yapıldığı tarihlerde 10 kurum ve kuruluş 2 personeli arasından kolayda örnekleme yöntemiyle veri toplanabilmiştir. Verilerin analizinde korelasyon ve regresyon analizleri uygulanarak demografik değişkenlere göre farklılık testleri (t testi, ANOVA) gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, öğrenen örgüt algısı ile örgütsel inovasyon arasında yüksek düzeyde ve anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar, sağlık turizminde örgüt içi öğrenme kapasitesinin geliştirilmesinin yenilikçi uygulamalara katkı sağlayabileceğini ve işletmelerin rekabet avantajını artırabileceğini göstermiştir. Bu çalışma, öğrenen örgüt ve inovasyon etkileşimini sağlık turizmi bağlamında inceleyerek literatüre katkı sunmakta; aynı zamanda yöneticilere ve politika yapıcılara örgüt içi öğrenme kapasitesinin geliştirilmesinin inovasyon performansı üzerindeki etkilerini göstermesi bakımından yol gösterici bir çerçeve sunmaktadır.

Keywords

• Öğrenen örgüt
• Örgütsel inovasyon
• Sağlık turizmi
• Eğitim düzeyi
• Rekabet gücü

References

1. Altuntaş, F., & Büyük, B. (2022). İnşaat sektöründe faaliyet gösteren bir firmada inovasyon stratejilerinin belirlenmesi ve inovasyon denetimine yönelik uygulama. Journal of Entrepreneurship and Innovation Management, 11(1), 59-79.
2. Argyris, C. (2001). Good communication that blocks learning. In Harvard Business Review on Organizational Learning (pp. 87-109). Harvard Business School Publishing.
3. Argyris, C., & Schön, D. A. (1997). Organizational learning: A theory of action perspective. Reis, 77/78, 345–348.
4. Ateş, A. (2025). Sağlık turizminde öğrenen örgüt algısının örgütsel inovasyona etkisi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Isparta.
5. Becker, K. (2010). Facilitating unlearning during implementation of new technology. Journal of Organizational Change Management, 23(3), 251-268.
6. Blazevic, O. (2016). Health tourism and “Smart specialization.” UTMS Journal of Economics, 7(1), 85-95.
7. Buzcu, Z., & Birdir, K. (2019). Türkiye’de medikal turizm incelemesi: Özel hastanelerde bir çalışma. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(1), 311-327.
8. Ceylan, F. (2023). Dijital dönüşümün örgütsel inovasyon üzerindeki etkisinde stratejik yönetim ve dönüşümcü liderliğin aracılık rolü, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Chambers, A. (2015). Trends in US health travel services trade. United States International Trade Commission.
10. Chang, S.C., & Shing, L.M. (2007). A study on relationship among leadership, organizational culture, the operation of learning organization and employees’ job satisfaction. The Learning Organization, 14(2), 155-185.
11. Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
12. Crossan, M. M., & Apaydın, M. (2010). A multi-dimensional framework of organizational innovation: A systematic review of the literature. Journal of Management Studies, 47(6), 1154-1191.
13. Daher, N. (2016). The relationships between organizational culture and organizational innovation. International Journal of Business & Public Administration, 13(2).
14. Edmondson, A. C. (2002). The local and variegated nature of learning in organizations: A group-level perspective. Organization Science, 13(2), 128-146.
15. Endsley, D. S. (2010). Putting healthcare innovation into practice. A John Wiley & Sons Publication.
16. Erdem, B., Gökdeniz, A., & Met, Ö. (2011). Yenilikçilik ve işletme performansı ilişkisi: Antalya'da etkinlik gösteren 5 yıldızlı otel işletmeleri örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26(2), 77-112.
17. Eşitti, B., & Erdem, H. (2017). Birey-örgüt uyumunun örgütsel inovasyon üzerindeki etkileri: Yiyecek-içecek işletmeleri üzerine bir araştırma. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(4), 475-489.
18. Fulmer, R. M., Gibbs, P., & Keys, J. B. (1998). The second generation learning organizations: New tools for sustaining competitive advantage. Organizational Dynamics, 27(2), 6-20.
19. Garvin, D. A., Edmondson, A. C., & Gino, F. (2008). Is yours a learning organization? Harvard Business Review, 86(3), 109-116.
20. Gemici, E. Ç. (2019). Çevresel çalkantı ve örgütsel yenilikçilik ilişkisi: Örgütsel öğrenme ve yüksek performanslı iş uygulamalarının etkileri (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
21. Gorsuch, R. L. (1983). Factor Analysis (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
22. Halpaap, B., Peeling, R. W., & Bonnici, F. (2019). The role of multilateral organizations and governments in advancing social innovation in health care delivery. Infectious Diseases of Poverty, 8(1), 1-5.
23. Hedberg, B. (1981). How organizations learn and unlearn. In P. Nystrom & W. H. Starbuck (Eds.), Handbook of Organizational Design (Vol.1, pp.3-10). Oxford University Press.
24. Huber, G. P. (1991). Organizational learning: The contributing processes and the literatures. Organization Science, 2(1), 88-115.
25. İçöz, O. (2009). Sağlık turizmi kapsamında medikal (tıbbi) turizm ve Türkiye'nin olanakları. Journal of Yaşar University, 4(14), 1–16.
26. Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
27. Kurt, A. (2018). Sağlık hizmetlerinde toplam kalite yönetimi ve inovasyon. Sağlıkta Kalite ve Akreditasyon Dergisi, 3(1), 1-6.
28. Lin, H.-F., & Lee, G.-G. (2006). Effects of socio-technical factors on organizational intention to encourage knowledge sharing. Management Decision, 44(1), 74-88.
29. Macit, M., & Kıraç, R. (2022). Öğrenen örgüt ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(3), 1603-1615.
30. Marsick, V. J., & Watkins, K. E. (2003). Demonstrating the value of an organization’s learning culture: The dimensions of the learning organization questionnaire. Advances in Developing Human Resources, 5(2), 132-151.
31. Mthombeni, S., & Niemand, L. (2019). Towards an effective learning organization and the role of human resources (HR) department: The case of a South African finance organization. Journal of Marketing and HR, 9(1), 536–553.
32. Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The Knowledge Creating Company: How Japanese Companies Create the Dynamics of Innovation. Oxford University Press.
33. OECD. (2005). Oslo Klavuzu: Yenilik verilerinin toplanması ve yorumlanması için ilkeler. https://tubitak.gov.tr/sites/default/files/2023-10/Oslo_3_TR.pdf
34. Omay, E. G. G., & Cengiz, E. (2013). Health tourism in Turkey: Opportunities and threats. Mediterranean Journal of Social Sciences, 4(10), 424-424.
35. Onağ, O. A. (2014). Örgütsel öğrenme kabiliyetinin örgütsel yenilikçilik aracılığıyla yeni ürün ve işletme performansına etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
36. Orhan, F. (2022). Sağlık hizmetlerinde inovasyon. İksad Publishing House.
37. Ottenbacher, M. C., & Harrington, R. J. (2010). Strategies for achieving success for innovative versus incremental new services. Journal of Services Marketing, 24(1), 3-15.
38. Özkaya, G. (2020). Örgüt kültürünün bireysel ve örgütsel inovasyon potansiyeline etkisi üzerine bir araştırma (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çanakkale.
39. Özsarı, S. H., & Karatana, Ö. (2013). Sağlık turizmi açısından Türkiye’nin durumu. Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi, 24(2), 1–6.
40. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods (4th ed.). Sage.
41. Pedder, D. (2006). Organizational conditions that foster successful classroom promotion of learning how to learn. Research Papers in Education, 21(2), 171–200.
42. Raykov, T., & Marcoulides, G. A. (2000). A First Course in Structural Equation Modeling. Psychology Press.
43. Sabuncu, B. (2014). KOBİ’lerde yenilik ve engellerinin tespitine yönelik bir araştırma: Denizli örneği. İşletme Araştırma Dergisi, 6(1), 103–123.
44. Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday Currency.
45. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2025). Yetkili sağlık tesisleri. https://shgmturizmdb.saglik.gov.tr/TR-76664/yetkili-saglik-tesisleri.html adresinden erişildi.
46. Tidd, J., Bessant, J., & Pavitt, K. (2005). Managing innovation: Integrating technological, market and organizational change (3rd ed.). John Wiley & Sons Ltd.
47. Tsang, E. W. K. (1997). Organizational learning and the learning organization: A dichotomy between descriptive and prescriptive research. Human Relations, 50(1), 73-89.
48. Tushman, M., & Nadler, D. (1986). Organizing for innovation. California Management Review, 28(3), 74-92.
49. Wang, C. L., & Ahmed, P. K. (2004). The development and validation of the organisational innovativeness construct using confirmatory factor analysis. European Journal of Innovation Management, 7(4), 303–313. https://doi.org/10.1108/14601060410565056
50. Wong, B. K. M., & Hazley, S. (2020). The future of health tourism in the industrial revolution 4.0 era. Journal of Tourism Futures. 7(2), 267-272.
51. Yiğit, S. (2015). İnovasyon: Rekabet gücü elde etmeyi daha da önemlisi bunu sürdürmeyi sağlar. Toprak İşveren Sendikası, 1(108), 1–10.
52. Zuo, L., Fisher, G., & Yang, Z. (2019). Organizational learning and technological innovation: The distinct dimensions of novelty and meaningfulness that impact firm performance. Journal of the Academy of Marketing Science, 47(6), 1166-1183.